Γραμμα στο #2017

 

“Σχεδόν από την απαρχή του ανθρώπινου κόσμου είναι φτιαγμένο το Κλουβί.
Κληροδοτείται, με συνέπεια, από γενιά σε γενιά και είναι φτιαγμένο από εκατομμύρια άλλα μικρότερα.”
– από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου

677af5e6796b60c1414558d156c58363


“Καλώς ήλθες, #2017.

Περίμενες δυο χιλιάδες και κάτι χρόνια για να μας συναντήσεις και δε ξέρω αν θα βρεις αυτό,που περιμένες. Ίσως ,πάλι, να ξέρεις πριν από εμάς.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ήρθαμε να σε προϋπαντήσουμε.

Να σου συστηθούμε, λοιπόν :είμαστε οι μικροσκοπικοί, αστείοι, τύποι , που ζούμε στο  Κλουβί.
Μα,τι εννοείς όταν ρωτάς “Ποιο Κλουβί.”

Σχεδόν από την απαρχή του ανθρώπινου κόσμου είναι φτιαγμένο το Κλουβί.
Πώς και δε ξέρεις τίποτα γι’αυτό; Αιώνες τώρα, κληροδοτείται, με ευλάβεια,από γενιά σε γενιά και είναι κατασκευασμένο από εκατομμύρια άλλα μικρότερα.
dead_letter_by_lien

Κάποιοι, κληρονομούν το κλουβί τους χρυσό και μεγάλο και γεννιούνται μέσα σ’αυτό φορώντας ,εξαρχής, χρυσές αλυσίδες στα πόδια. 

Το φτιάχνουν, πολλές φορές, κι ακόμη μεγαλύτερο, για να μπορούν να θαυμάζουν τη λάμψη των χρυσών αλυσίδων τους, καθώς  αυτές καθρεπτίζονται στα καλογυαλισμένα μαρμάρινα πατώματά του κι οι ίδιοι παίρνουν το τσάι τους βολτάροντας.

Έπειτα,σε κάθε περίπτωση, κομπάζουν, φωνάζοντας επιδεικτικά στους υπόλοιπους να τους προσέξουν:
“Ψιτ, εσείς! Κοιτάξτε το μεγαλοπρεπές κλουβί μου!”

wake_alone_by_lien

Κάποιοι, λιγότερο προνομιούχοι, ζουν σε ένα πιο λιτό κλουβί,ταπεινό και μικρότερο. Σίγουρα μικρότερο.
Κι οι αλυσίδες τους είναι τόσο θαμπές και φθηνές, που όταν σπάνε(ως συνήθως),είναι αναγκασμένοι να πρέπει να τις επισκευάζουν,προκειμένου να συνεχίσουν τις υποχρεωτικές βόλτες μέσα στο μικρό κλουβί τους. Τίποτα δε μοιάζει να μπορεί να τις γυαλίσει  στ’αλήθεια.

Κάποτε,θαμπωμένοι από τους τύπους στα χρυσά κλουβιά, αγοράζουν σε τιμή ευκαιρίας κλουβιά ,πασπαλισμένα με χρυσόσκονη. Και τα πληρώνουν πολύ ακριβά. Και με τη ζωή τους ακόμη.

Έπειτα, σε κάθε περίπτωση κοιτάζουν τα χρυσά κλουβιά , από μακριά.
Άλλοτε με λύπη, άλλοτε με οργή, άλλοτε παγωμένα :
“Ψιτ, εσείς!Πετάξτε μια χρυσή μπάρα και για το δικό μου κλουβί!”

deterrence_by_lien

Κι είναι κι εκείνοι, που με μανία,εκδιώχνονται από τα κλουβιά τους.Τους πετούν έξω, οι τύποι από τα χρυσά κλουβιά. Κι όχι μόνο αυτοί, δηλαδή.
Εκδιώχνονται. Μέρα ή νύχτα. Πάντα όμως, φορώντας τις αλυσίδες στα πόδια.
Και περπατούν και περπατούν. Και , συχνότερα, χτυπούν την πόρτα των άλλων, των ταπεινών κλουβιών, ζητώντας απεγνωσμένα στέγη. Κι είναι πολλές οι φορές ,που οι ιδιοκτήτες των ταπεινών κλουβιών δεν ανοίγουν.
Και τους πετούν στη θάλασσα. Και πολλοί πνίγονται.

Έπειτα, σε κάθε περίπτωση, όσοι επιζούν, προσπαθούν να βρουν ουρανό,μέσα από τόσα, αμέτρητα κλουβιά στοιβαγμένα ως πάνω, ως εκεί που φτάνει το ανθρώπινο μάτι, γυμνό:
“Ψιτ, εσείς! Πετάξτε μου και μένα μισή μπάρα να σταθώ από κάτω!”the_cage_by_myhedhertz

Μέσα σε όλους αυτούς, είναι κι εκείνοι, που αρνούνται να παραμείνουν στο Κλουβί. Φτιάχνουν δρεπάνια πλαστικά, σφυριά χάρτινα και φωνάζουν. Συχνά, τα χρησιμοποιούν κι εναντίον τους.
Και φωνάζουν. Και φωνάζουν. Κι όσο ζουν, φωνάζουν:
Ε, εσείς! Δεν είμαι εγώ για το κλουβί σας!”

 Φωνάζουν. Μέσα από το κλουβί τους.

Κλουβιά πάνω στα κλουβιά , φτιάχνουν το ένα, απέραντο Κλουβί,που φτάνει στον ουρανό.

Αυτό  το ίδιο,που είδες, σα κατέβαινες κι εσύ. Δε μπορεί να μη το πρόσεξες.

Αυτοί είμαστε ,πάνω κάτω, 2017.


Είμαστε οι  αστείοι, μικροσκοπικοί τύποι, που ζούμε στο Κλουβί.
Κι αυτό δεν άλλαξε για μερικες χιλιάδες χρόνια τώρα.

Πιστεύεις ότι εσύ θα κάνεις τη διαφορά;”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s