Φως θυμάμαι

“Και αν πάντα έλεγα πως σε θέλω κοντά μου, δεν έμεινε χώρος για κανέναν σε μένα.”-  από τον Νίκο Καραπανάγο

25e7d236e7b9562a226eeb37c8896bc9.jpg

Φώς θυμάμαι,
σκοτάδι θυμάμαι.
Ύστερα ήταν όλα
μπροστά μου,
χίλια θέλω, χίλιες ζωές.
Τις είδα όλες.
Πίσω από τα
παραθυρόφυλλά τους.
Μα πόσες να ζήσεις και
πώς να επιλέξεις.
Μετά θυμάμαι..
Φωτιά, χαμόγελα, όνειρα.
Μα πως σταμάτησαν
έτσι όπως ήταν,
γαντζωμένα καβάλα στο
χρόνο.
Και αν πάντα έλεγα πως
σε θέλω κοντά μου,
δεν έμεινε χώρος για
κανέναν σε μένα.
Ούτε για μένα δεν
έμεινε χώρος.
Και ότι κινείται εδώ
μέσα
παραμορφώνει πια.
Μια μελωδία σαν
ησυχία,
θυμάμαι..
Δύο ανάσες ακόμα,
μακριές, τελευταίες.
Μετά έμεινα μόνον
εγώ.
.… Τίποτα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s