Σιναβάλντα. (Α) Πόλεμος. Α4: Λατομείο

Όπως σας υποσχέθηκα, εγώ, ο Γιόρμα Ρύσσα απ’ το 54 του καταλόγου Messier, θα σας παρουσιάσω σε συνέχειες, όσα περισσότερα βιογραφικά στοιχεία μπορέσω για μένα.
Και ιδού, πώς άρχισαν όλα… -από τον Αστροβάμονα
(…συνέχεια από προηγούμενο)

Μια μέρα που ο μπαμπάς ήταν στο σπίτι, πριν φύγει για τον πόλεμο, με ξύπνησε και μου είπε ότι θα πηγαίναμε παρέα να μου δείξει το μέρος που δουλεύει. Γεμάτος χαρά, ήπια το γάλα μου, έφαγα το πρωινό μου, η μαμά μ’ έντυσε με τις κίτρινες φόρμες και τις μπότες μου και ξεκινήσαμε.
Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και δροσερή.
lat1
“Ό,τι πρέπει για εκδρομή” είπε ο μπαμπάς, φίλησε τη μαμά και με πήρε από το χέρι. Διασχίσαμε την αυλή με την κούνια και το παγκάκι και πήγαμε στο υπόστεγο με το φορτηγάκι. Κάθισα δίπλα στον μπαμπά κι αυτός μου φόρεσε την ζώνη ασφαλείας. Ύστερα πήγε και άνοιξε την συρόμενη εξώπορτα.
Επιτέλους ξεκινήσαμε.
Ανεβήκαμε το χωματόδρομο μέχρι την κορυφή του λόφου και μπήκαμε στον μεγάλο δρόμο που οδηγούσε στην Σιναβάλντα. Μόλις στρίψαμε από την άλλη πλευρά, φάνηκε η πόλη.
Κόλλησα το πρόσωπό μου στο τζάμι και δεν χόρταινα να κοιτάζω. Από το γύρισμα του δρόμου στην κορυφή, έβλεπα σπίτια και δρόμους να απλώνονται μέχρι πέρα μακριά, τα απέναντι βουνά. Μου φάνηκε απέραντη. Στη μέση της κοιλάδας, υψώνονταν μερικά πανύψηλα γυάλινα κτίρια, που έμοιαζαν να ξεπερνούν τα απέναντι βουνά.
-Μπαμπά … τί είναι αυτά τα ψηλά σπίτια;
-Δεν είναι σπίτια παλικάρι μου. Εκεί πουλάν κι αγοράζουν τα πιό σημαντικά πράγματα της χώρας. Το λέμε εθνικό εμπορικό κέντρο. Είναι η κεντρική αγορά της χώρας.
-Α! Εκεί πουλάν και τα ψάρια από τα καΐκια…
Ο μπαμπάς έσκασε στα γέλια.
-Ό … όχι αγόρι μου. Για τα φαγητά είναι άλλη η κεντρική αγορά..
Το φορτηγάκι έστριψε αριστερά κι άρχισε να ανεβαίνει τρίζοντας, έναν χωματόδρομο που οδηγούσε στον παραδιπλανό λόφο. Μόνο που αυτός ο λόφος, φαίνονταν μισός. Σαν κάποιο τεράστιο μαχαίρι να τον είχε κόψει στη μέση και να είχε πάρει το κομμάτι που έλειπε. Κοίταζα απορημένος.
lat2Σταματήσαμε μπροστά σε μια φαρδιά συρόμενη καγκελόπορτα. Ό μπαμπάς χαιρέτησε έναν άνθρωπο με στολή σε ένα μικρό σπιτάκι κι αυτός του άνοιξε και μπήκαμε μέσα.
-Μπαμπά, τι φυλάει ο αστυνομικός;
-Δεν είναι αστυνομικός παιδί μου, ο φύλακας του εργοταξίου είναι…
-Μπαμπά τι είναι εδώ;
-Λατομείο, χαρά μου. Εδώ σπάμε τις πέτρες και τις κάνουμε άμμο και χαλίκια για να χτίζουμε σπίτια.
Το φορτηγάκι σταμάτησε μπροστά σε μια αποθήκη. Ο μπαμπάς άνοιξε την πόρτα, πήρε δύο κίτρινα κράνη, φόρεσε το ένα και στερέωσε το άλλο με λουρί στο κεφάλι μου.
-Δεν θα φεύγεις από κοντά μου, είπε και μ’ έπιασε από το χέρι.
Χάζευα με θαυμασμό τους ψηλούς αμμόλοφους και τούς σωρούς από χαλίκι. Σταθήκαμε μπροστά σε μιά τεράστια μηχανή με ένα μακρύ διάδρομο που ανέβαινε ψηλά, μέχρι την άκρη ενός γιγάντιου χωνιού.
-Τι ρίχνουνε μέσα στο χωνί, μπαμπά;
lat3-Πέτρες, αγόρι μου. Κι αυτή η μηχανή κάτω από το χωνί, τις αλέθει και τις σπάζει σε μικρά χαλίκια. Την λέμε σπαστήρα.
-Και που τις βρίσκετε τις πέτρες;
-Γκρεμίζουμε το βουνό. Δεν βλέπεις που λείπει το μισό;
-Και ποιός το γκρεμίζει;
-Εγώ.
Γύρισα και κοίταξα το μπαμπά από πάνω μέχρι κάτω, με έκπληξη και απορία. Πώς είναι δυνατόν! Ο μπαμπάς έσκασε στα γέλια.
-Όχι, γιέ μου. Δεν το κάνω με τα χέρια. Χρησιμοποιώ εκρηκτικά. Είμαι πυροτεχνουργός, ειδικός σ’ αυτά τα εκρηκτικά.
-Τι είναι τα… εκρηκτικά, πως τα είπες;
-Είναι κάτι μακριά ραβδιά από ειδικό υλικό, που έχουν ένα κορδονάκι στην άκρη. Αυτά τα φυτεύουμε σε τρύπες μέσα στο βουνό, και βάζουμε φωτιά στο κορδονάκι. Μετά τρέχουμε μακριά. Ύστερα από λίγο, όταν η φωτιά φτάσει στο ραβδί… Μπουμ. Γίνεται μια μεγάλη έκρηξη και ένα κομμάτι από το βουνό γκρεμίζεται. Ύστερα πάει εκείνη η μεγάλη μπουλντόζα, παίρνει τα γκρεμισμένα κομμάτια, τα βάζει στον διάδρομο που τα ανεβάζει μέχρι το χωνί του σπαστήρα, κι αυτός τα αλέθει σε άμμο και χαλίκι. Κατάλαβες;
Έγνεψα ναι με το κεφάλι κι έμεινα να χαζεύω το μισογκρεμισμένο βουνό. Φανταζόμουνα αυτά τα ραβδιά να σκάνε και το βουνό να γκρεμίζεται. Θα πρέπει να ήταν φανταστικό θέαμα. Ο μπαμπάς μου εξήγησε πολλά πράγματα εκείνη την ημέρα. Και μου έμαθε πως φτιάχνονται τα σπίτια και με τί υλικά.
Δυό μέρες αργότερα, ένας αστυνομικός έφερε ένα γράμμα στη μαμά. Την άλλη μέρα ο μπαμπάς έφυγε κι από τότε δεν ήρθε ξανά στο σπίτι. Πήγε, λέει, στον πόλεμο…
(συνεχίζεται…)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s