Ο καφές

“Ανακάτεψε για λίγο τον καφέ. Κοίταξε έξω απ το παράθυρο.
Συννεφιά…Παραμονή πρωτοχρονιάς.”- από τη Πέμη Γκανά

gone_by_lostknightkg-da69bu7.jpgΚαθορισμένα τα βήματά της. Δεκαεπτά όλα και όλα. Απ την κρεβατοκάμαρα στην κουζίνα.
Έπειτα το γκαζάκι, η φλόγα, το μπρίκι. Τέσσερις κουταλιές καφέ και δυο ζάχαρη. Κίτρινο το φλιτζάνι της, μπλε σκούρο το δικό του. Ανακάτεψε για λίγο τον καφέ. Κοίταξε έξω απ το παράθυρο.
Συννεφιά…Παραμονή πρωτοχρονιάς.
Μια βρισιά της ξέφυγε.
Πως το ξέχασε;
Πως μπορεί να το ξέχασε;
Πήρε το μπρίκι και το πέταξε στο νεροχύτη.
Έφυγε εκείνος…
Μ ακούει κανείς;
Έφυγε ξαφνικά, απρόσμενα, απροειδοποίητα…
Πήρε με κόπο το σώμα της, βαρύ, και το πήγε πίσω στην σκοτεινή κρεβατοκάμαρα.
Μόνο που δεν πρόλαβε να του πει, και ας ζούσαν τόσα χρόνια μαζί, πως τον καφέ της τον έπινε σκέτο…
Σκέτο…
Μ ακούει κανείς;
Σκέτο.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s