” Η χάρη”

“Χαμογέλασα κι έβαλα μπρος τ΄ αυτοκίνητο.
Ψιλόβρεχε.” – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου

rainy_day_by_satanstoaster-d5iblc4Εκείνο το βράδυ , αν κι έκλεισα την στρόφιγγα , συνέχιζα να ακούω τρεχούμενο νερό. Για έναν περίεργο λόγο ,ο ήχος της διαρκούς κίνησης του νερού, μου θύμιζε εσένα.
Πάντα ήθελες να κινείσαι.
Λίγο νωρίτερα, την ίδια μέρα, είχες αφήσει ένα σκισμένο χαρτί τετραδίου.
Έγραφε : «Είσαι αυτό που δε γυρεύω.Μη ξαναρθείς.»
Καθώς το διάβαζα, σκεφτόμουν , πως κάποτε μου ‘χες πει, πως κάθε φορά που έχανες, ένιωθες να πεθαίνει και κάτι μέσα σου.
Έπρεπε οπωσδήποτε να κερδίζεις.Χαμογέλασα κι έβαλα μπρος τ΄ αυτοκίνητο.
Ψιλόβρεχε.
Κάπου παρακάτω, ενώ έψαχνα μέρος ,βρήκε ο προφυλακτήρας σε ένα σπασμένο κλαδί.
Σάλεψες λίγο, χτυπώντας στην πόρτα.
Αστείο, αλλά σε ρώτησα αν πονάς.
«Τυχερέ, τέρμα ο πόνος. Θα μου το χρωστάς.»


Η ιστορία ,πρωτοδημοσιεύτηκε στον λογοτεχνικό ιστότοπο 120lekseis.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s