» Η χάρη»

«Χαμογέλασα κι έβαλα μπρος τ΄ αυτοκίνητο.
Ψιλόβρεχε.» – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου

rainy_day_by_satanstoaster-d5iblc4
Εκείνο το βράδυ, αν κι έκλεισα την στρόφιγγα, συνέχιζα να ακούω τρεχούμενο νερό. Για έναν περίεργο λόγο ο ήχος της διαρκούς κίνησης του νερού μου θύμιζε εσένα.
Πάντα ήθελες να κινείσαι.
Λίγο νωρίτερα, την ίδια μέρα, είχες αφήσει ένα σκισμένο χαρτί τετραδίου.
Έγραφε : «Είσαι αυτό που δε γυρεύω. Μη ξαναρθείς».
Καθώς το διάβαζα, σκεφτόμουν ότι κάποτε μου ‘χες πει πως κάθε φορά που έχανες  ένιωθες να πεθαίνει και κάτι μέσα σου.
Έπρεπε οπωσδήποτε να κερδίζεις. Χαμογέλασα κι έβαλα μπρος τ΄ αυτοκίνητο.
Ψιλόβρεχε.
Κάπου παρακάτω, ενώ έψαχνα μέρος, βρήκε ο προφυλακτήρας σε ένα σπασμένο κλαδί.
Σάλεψες λίγο, χτυπώντας στην πόρτα.
Αστείο, αλλά σε ρώτησα αν πονάς.
«Τυχερέ, τέρμα ο πόνος. Θα μου το χρωστάς».


 

Η ιστορία πρωτοδημοσιεύτηκε στον λογοτεχνικό ιστότοπο 120lekseis.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.