“Cafe Gilli”

“Ακόμα 15′. Θυμήθηκε όλες τις φορές που την περίμενε μετρώντας το κάθε λεπτό μέχρι εκείνη να τελειώσει το μάθημα.” – από την Στέλλα Κόρδη

coffee_shop_by_your_oceanic_eyes-d4i3jmh
Επόμενη στάση μετρό: Σύνταγμα. 14:30.
Είχε φτάσει νωρίτερα. Να καθόταν σε κάποιο καφέ εκεί κοντά για ένα εσπρεσσάκι; Τα συμπαθούσε πολύ αυτά τα καφέ του κέντρου. Του θύμιζαν τα φοιτητικά του χρόνια στην Φλωρεντία, όταν μετά την βιβλιοθήκη χωνόταν σε κάποιο απ’ αυτά ( το Gilli ή το Paszkowski ήταν;) για να την συναντήσει.
«Μπά, άσε. Ο καφές θα μου φέρει εκνευρισμό», σκέφτηκε .
Έπρεπε να πάρει την δουλειά στον διαγωνισμό. Κι ας χρειαζόταν να ταξιδεύει τρεις φορές την εβδομάδα, πήγαινε –έλα, Θεσσαλονίκη –Αθήνα. Στριφογύρισε την βέρα του στο δάχτυλο. “Αρραβώνες και μ…κίες.Ας πάρει η εταιρεία το έργο, να μπορέσω να επιστρέψω τα λεφτά στην μικρή και θα την κάνω με ελαφριά.»
Και λογικά την είχε την δουλειά. Είχαν πέσει τα σχετικά λαδώματα κάτω απ’ το τραπέζι και, όπως και να έχει διάολε, το ότι επικεφαλής του γραφείου που είχε προκηρύξει τον διαγωνισμό ήταν η δεύτερη σύζυγος του μπαμπά της μικρής, ήδη έδινε στην ομάδα του μεγάλο πλεονέκτημα.
Ακόμα 15′. Θυμήθηκε όλες τις φορές που την περίμενε μετρώντας το κάθε λεπτό μέχρι εκείνη να τελειώσει το μάθημα.
« Μi spiace tanto mi amor», _του έλεγε όποτε αργούσε και χωνόταν στην αγκαλία του η Τaty.. Θα τον συγχώρεσε ποτέ που έφυγε χωρίς αντίο; Έπρεπε να γυρίσει Ελλάδα. Είχε τότε δύο χρόνια να τελειώσει το στρατιωτικό και να αναλάβει το γραφείο του πατέρα του. Και δεν θα άντεχε ποτέ να της πει αντίο.
10′ . 25χρόνια πριν.. Μια θολή ανάμνηση από ένα χείμαρρο αρώματος να τυλίγεται πάνω του .. Μέντα και βούτυρο-κακάο. «Πανέμορφη Taty μου!!».
Περίμενε στην αίθουσα συμβουλίων μαζί με τους υπόλοιπους υπευθύνους τεχνικών εταιρειών.
«Η κυρία Ricardo θα είναι εδώ σε 10’», ακούστηκε η φωνή του γραμματέα.
«Μάγκα μου, τους έχεις», είπε μέσα του, ρίχνοντας μια ματιά στους υπόλοιπους υπευθύνους των τεχνικών εταιρειών. «Λίγο ακόμα και ξελάσπωσες. Τελειώνεις το έργο, ξεχρεώνεις την μικρή και καρφί για την έδρα στην Ιταλία.»
«Μi spiace tanto signiori. I sono Taty Ricardo», ακούστηκε η φωνή της κι ένας χείμαρρος από μέντα και βούτυρο-κακάο γέμισε την αίθουσα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s