“Charleston chew”

Μπήκε, που λες, ένα κορίτσι μπουκιά και συχώριο. Της έπιασα την κουβέντα, λίγο βλαμμένο μου φάνηκε, αλλά ο.κ μην τα θες όλα δικά σου, άντρας είσαι με καταλαβαίνεις.” – από την Πέμη Γκανά

chesapeake_city_by_bardawolf-db8tmgf
Δεν είμαι κακός άνθρωπος.
Απλά βρέθηκα στο μέσον της γαμημένης παρεξήγησης.
Την Ντολόρες Ο΄ Κόννελυ την γνώρισα πριν έξι χρόνια, ήταν Ιανουάριος του 67, το θυμάμαι καλά…
Είμαι ένας πλασιέ της charleston chew, ναι, εγώ πρωτοέφερα στο Μπόλτον Κρικ την chocola, το θυμάσαι σερίφη Κρόου, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν την Ντολόρες την γνώρισα στο 24hoursbb. Σέρβιρε καφέ. Με κάλεσε σπίτι της, εντάξει, δεν ήμουν απόλυτα καθαρός απέναντί της, ποτέ δεν της είπα πως ήμουν παντρεμένος σ άλλο state, κοίτα, έχω γυναίκα, την Λίζι Μπράουν, 22 Γκρίνφιλντ ρόουντ 14287 Αλαμπάμα, και τρία παιδιά, δεν μπορούσα να τα τινάξω όλα για ένα πήδημα.
Το ήξερες;
Πώς το έμαθες;
Τέλος πάντων.
Δεν της έταξα ποτέ γάμο, και πόσο συχνά ερχόμουν στο Μπόλτον Κρικ; Τέσσερις φορές το χρόνο; Η Ντολόρες, λοιπόν, όλο έλεγε πως είχε ένα παιδί, και όλο το έκρυβε, ξώγαμο φυσικά. Δεν το χα δει ποτέ, στο σταυρό που σου κάνω, ούτε παιχνίδια είδα ποτέ στο διαμέρισμά της, ούτε βιβλία, τίποτα, τίποτα…
Ένα πρωί ήμουν στο μαγαζί του Κρις Γουόρρεν, 37 Πρέσκοτ ρόουντ, και του έδειχνα την καινούργια γκοφρέτα με γέμιση φράουλα της Charleston chew, την wild.
Μπήκε, που λες, ένα κορίτσι μπουκιά και συχώριο. Της έπιασα την κουβέντα, λίγο βλαμμένο μου φάνηκε, αλλά ο.κ μην τα θες όλα δικά σου, άντρας είσαι με καταλαβαίνεις. Αν ήξερα τι θα γινόταν ούτε που θα της μιλούσα, για ένα γαμήσι δεν χαλάς το σπίτι σου.
Πόσο χρονών ήταν;
Που να ξέρω, 18;
Όχι όχι δεν μπορεί να ήταν μόνο 14.
Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος, σερίφη, στο σταυρό που σου κάνω.
Γύρισα στης Ντολόρες το βράδυ, και ήταν μες στα νεύρα, τι έχεις μπέιμπ; την ρώτησα.
Τίποτα, μου είπε, κάτι δικά μου.
Και την ώρα εκείνη μπαίνει η μικρή.
Ναι αυτή που είχα πηδήξει πριν.
Έπαθα πλάκα.
Φύγε της φωνάζει η Ντολόρες, φύγε.
Με δείχνει η μικρή, wild, λέει…
Το κατάλαβε αμέσως η Ντολόρες, γιατί για να πείσω την μικρή, της είχα δώσει ένα κουτί γεμάτο wild…
Μου χίμηξε τότε, την κόρη μου ρε πούστη, φώναξε, απ όλες τις πουτάνες το παιδί μου βρήκες; είναι άρρωστο ρε…
Την έσπρωξα, καθαρή άμυνα σερίφη, έπεσε, και έμεινε ακίνητη με τα μάτια γουρλωμένα, πήγα να το βάλω στα πόδια αλλά η μικρή μου επιτέθηκε, πισώπλατα, με ένα μπαλταδάκι.
Όλα τα υπόλοιπα τα ξέρετε.Η τελευταία μου επιθυμία;
Να μην το μάθει η γυναίκα μου.
Το ξέρουν;
…-Ένα τελευταίο τσιγάρο τότε…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s