Επί ξυρού ακμής

Μπροστά μας, αρκετά μακριά, γύρω στα δύο εκατομμύρια χιλιόμετρα, ανιχνεύαμε βαρυτικό πεδίο από ένα αόρατο σκοτεινό ουράνιο σώμα που περιφέρονταν, επίσης, γύρω από το βαρυτικό κέντρο της τρύπας. Γράφει ο Αστροβάμων

(Συνέχεια από το προηγούμενο)

Και όμως, κάναμε λάθος.

Το πρώτο που ένιωσα ήταν ο έντονος ρυθμικός κραδασμός. Το δεύτερο ήταν τα ουρλιαχτά τρόμου από το πλήρωμα του πιλοτηρίου. Το τρίτο ήταν η αίσθηση ότι το σκάφος διαλύεται. Όμως είναι γερό σκαρί, άντεξε. Σκαρφάλωσα στην πολυθρόνα του νευρωνικού, με πολλή προσπάθεια.

Συνδέθηκα.
Διαπίστωσα ότι, το άλμα, μάς είχε βυθίσει βαθύτερα στην μαύρη τρύπα και ότι η ταχύτητα του σκάφους διατηρούσε το διάνυσμά της αμετάβλητο, σε περιφορά γύρω από την τρύπα. Έβαλα τον ιοντικό κινητήρα στο 110% της ασφαλούς λειτουργίας και πρόσθεσα κυκλοφορία ψύξης. Κατάφερα να σταθεροποιήσω την κυκλική τροχιά του σκάφους, μετά από μισή ώρα κι αφού είχαμε βυθιστεί, ακόμα λίγο βαθύτερα, κερδίζοντας, όμως, ταχύτητα.

black
Η εικόνα των άστρων έχει μετατραπεί σε γραμμές, λόγω του φαινομένου βαρυτικού φακού, καθώς οι ακτίνες που προέρχονται από τις περιφέρειες των αστρικών δίσκων, εκτρέπονται με διαφορετική απόκλιση, περνώντας πολύ κοντά στο όριο του ορίζοντα γεγονότων, εκεί όπου η έλξη της βαρύτητας είναι εξόχως ισχυρή.

Συνδέθηκα με τις εξωτερικές ολοφασματικές κάμερες. Ο γαλαξίας, πίσω από την μαύρη τρύπα, είχε αλλάξει όψη. Ήταν σαν ένα σύνολο από φωτεινές γραμμές στη θέση των αστεριών του και όλοι οι αστέρες του είχαν μετατραπεί σε πηγές ακτίνων Χ. Μέτρησα το βαρυτικό πεδίο και υπολόγισα την διάμετρο του ορίζοντα γεγονότων. Ήταν πολύ μικρή. Είχε συρρικνωθεί στο ένα τρίτο της διαμέτρου που έβλεπε ο, εκτός μαύρης τρύπας, παρατηρητής. Ήμασταν πολύ βαθιά και μάλλον καταδικασμένοι.

Μπροστά μας, αρκετά μακριά, γύρω στα δύο εκατομμύρια χιλιόμετρα, ανιχνεύαμε βαρυτικό πεδίο, μάλλον από ένα αόρατο, σκοτεινό, ουράνιο σώμα, που περιφέρονταν, επίσης, γύρω από το βαρυτικό κέντρο της τρύπας. Παγιδευμένο κι αυτό από την έλξη της, παραδόξως παρέμενε συμπαγές. Μέτρησα βαρύτητα ξανά. Η έλξη που μας ασκούσε ήταν ήδη έντονη, παρά την απόσταση. Ζήτημα χρόνου να πέσουμε πάνω του.

Ο υπολογισμός έδινε σώμα διαμέτρου, περίπου, 33km, όμως η μάζα του ήταν μιάμιση φορά αυτής του ήλιου του Κέρουα. Η βαρύτητα, που μας ασκούσε από αυτή την απόσταση, ήταν η μισή αυτής στην επιφάνεια του ήλιου. Πλησιάζαμε, δηλαδή, έναν σκοτεινό αστέρα νετρονίων, σε χαμηλή τροχιά, μέσα στην τρύπα.

Δεν φαινόταν πιθανότητα διαφυγής. Παρά ταύτα, έψαχνα λύση πυρετωδώς. Ο Βέρθα είχε σκύψει πάνω μου και περίμενε να εκτελέσει ό,τι του πώ. Το υπόλοιπο πλήρωμα είχε ησυχάσει και παρακολουθούσαν τους χειρισμούς μου στις οθόνες. Του ζήτησα να κάνει έλεγχο καταπόνησης των αρμών του σκάφους. Μετά από λίγο, το νευρωνικό μας ενημέρωσε ότι, κατά 98%, οι κραδασμοί ήταν αρκετά κάτω από τα όρια ελαστικότητας.

Πολύ καλό νέο. Γύρισα ελαφρά το σκάφος κατά 0,32° προς το εσωτερικό της τρύπας. Αν ήμασταν τυχεροί και άντεχε το περίβλημα του σκάφους, θα κάναμε μία υπερβολή με εκκεντρότητα στο 1,1 γύρω από το άστρο νετρονίων και θα φεύγαμε προς τα έξω, με την τρύπα πίσω μας, με κατεύθυνση το ανοιχτό διάστημα, και με στιγμιαία ταχύτητα 1/30 της ταχύτητας του φωτός. Σε 273 χιλιοστά της ώρας, περίπου, θα κερδίζαμε ή θα παύαμε να υπάρχουμε.

Όμως, ακόμα και έτσι, η ταχύτητα, δεν θα ήταν αρκετή για διαφυγή από την τρύπα, οπότε, την στιγμή που θα ήταν κάτι λιγότερο από μέγιστη και το διάνυσμά της θα έβλεπε ίσια την έξοδο στο ανοιχτό διάστημα, θα χρησιμοποιούσα για μία ακόμα φορά το πλήκτρο επιστροφής με τα τελευταία αποθέματα ενέργειας, για άλμα στα τυφλά. Αν πετύχαινε να μας επαναφέρει σε εκείνο το σημείο από όπου κάναμε το άλμα εδώ, στα βαθιά, θα είχαμε “πηδήξει” μακριά από την τρύπα και με την ταχύτητα αυτή να διατηρείται αμετάβλητη, θα ήταν ζήτημα χρόνου να απαγκιστρωθούμε. Μια ζαριά ακόμα, η τελευταία μας.

Εξήγησα στο πλήρωμα αναλυτικά τι σκόπευα να κάνω και τους εξόρκισα να αφήσουν να εξελιχθεί η όλη πορεία, ώστε να γυρίσουμε σε πορεία διαφυγής και να διατηρήσουμε τον ιοντικό κινητήρα σε υψηλή λειτουργία ώστε να συνεχίσουμε να κερδίζουμε κινητική ενέργεια μήπως τελικά καταφέρουμε να βγούμε από κει.

Συμφώνησαν όλοι και γύρισαν να παρακολουθούν την πορεία του σκάφους στις οθόνες και τον σκοτεινό αστέρα να πλησιάζει απειλητικός. Η αγωνία όλων ήταν τόσο έντονη που την βαριά σιωπή την έκοβες με μαχαίρι.

Φυσικά, δεν μοιράστηκα με το πλήρωμα τις σκέψεις μου για άλμα στα τυφλά, γιατί ήξερα ότι θα διαφωνούσαν, από φόβο, και θα χανόμασταν προσπαθώντας να συμφωνήσουμε. Το πήρα όλο πάνω μου.

Παρακολουθούσαμε την τροχιά του διαστημοπλοίου μας, καθώς πλησιάζαμε το υπέρπυκνο σκοτεινό άστρο, επιταχυνόμενοι. Ήμασταν πολύ κοντά, μόλις στα 12 χιλιάδες χιλιόμετρα, και οι αρμοί του σκάφους έτριζαν, όταν άρχισε να διαγράφει την τελική καμπύλη διαφυγής, ανάμεσα στην τρύπα και το άστρο, τρέμοντας ολόκληρο από τις πανίσχυρες παλιρροϊκές δυνάμεις που δημιουργούσε το κοντινό πέρασμα από τον αστέρα νετρονίων και από την επίδραση του ισχυρού μαγνητικού του πεδίου, που ανέβαζε κατακόρυφα, την θερμοκρασία του περιβλήματος.

Περάσαμε, χωρίς πρόβλημα, αρκετά πλησιέστερα στον αστέρα, από ότι το κεντρικό σημείο εξουδετέρωσης της βαρύτητάς του από τη μαύρη τρύπα και αρχίσαμε να στρίβουμε, απομακρυνόμενοι σταδιακά, με την βοήθεια της ισχυρής έλξης του. Ο κραδασμός άρχισε πάλι να αυξάνεται γρήγορα.

Είδαμε στις οθόνες μας να σημαδεύουμε το ανοιχτό διάστημα επιβραδυνόμενοι, με ταχύτητα στο 1/32 της ταχύτητας του φωτός και με τρελό θόρυβο, από ένα σκάφος που ταλαντώνονταν απ’ άκρη σ’ άκρη. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή, τρομοκρατήθηκα, ότι, απάνω που βλέπαμε την έξοδο, θα χάναμε το πλοίο, από υπερβολική καταπόνηση.

Σηκώθηκα βιαστικά, από το κάθισμα πλοήγησης, στηρίχτηκα αβέβαια στην κονσόλα χειροκίνητου ελέγχου και, αιφνιδιαστικά, πάτησα ξανά το κουμπί επιστροφής.

Η κραυγή απόγνωσης του Βέρθα, καθώς τινάχτηκε να με προλάβει, ήταν το τελευταίο πράγμα που αντήχησε στ’ αυτιά μου, πριν υλοποιηθούμε και πάλι, εγώ κι αυτός ένα κουβάρι στο πάτωμα, μέσα σε απόλυτη ησυχία.

(Συνεχίζεται)

Απόσπασμα μνήμης ς’2
Τελευταίο Ταξείδι:
Στο χείλος της αβύσσου

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.