Καμπύλος… χρόνος

– Τι σημαίνει όμως ταλάντωση του χώρου και πώς αυτή συνεισφέρει στην αλλαγή χρονικού σημείου αναφοράς για την γεννήτρια άλματος; – γράφει ο Αστροβάμων

(Συνέχεια από το προηγούμενο)

Η συνεδρίαση διήρκεσε πολλές ώρες, οι ιδέες ήταν πολλές και οι περισσότερες ευφάνταστες. Θα προσπαθήσω να μεταφέρω αυτές που απετέλεσαν τα συμπεράσματα της συνεδρίασης, αν και η μετάφραση – περιγραφή νοητικών αρχείων είναι ιδιαίτερα δύσκολη, πόσο μάλλον από την γλώσσα του Κέρουα σε γλώσσα της Γης.

Επίσης, δεν θα σας δώσω λεπτομέρειες γιατί δεν πρέπει να επηρεάσω το, ήδη γνωστό σε μένα, μέλλον σας και τον εξελικτικό δρόμο της δικής σας ανθρώπινης φυλής.

Θα διαπιστώσετε ότι τα νευρωνικά πρακτικά προτάσεων-σκέψεων, δεν έχουν ταυτότητα. Οι προτάσεις είναι κοινό κτήμα. Είναι ιδέες που διαχέονται στο σύνολο των συνεργατικών μονάδων-εγκεφάλων του νευρωνικού δικτύου.

Ας κάνουμε λοιπόν μια προσπάθεια.

– Είναι λογικό; Να γυρίζει πίσω στο χρόνο; Τι συμβαίνει σε εκείνο το σημείο τροχιάς μέσα στην τρύπα, ώστε να απορυθμίζει την χρονική σχέση με το υπόλοιπο Σύμπαν;

– Είναι γνωστή η θεωρία που οι λύσεις της περιγράφουν ότι, πλησιάζοντας την τρύπα, συναντάμε μια ταχεία μεταβολή των χωροχρονικών παραμέτρων από σημείο σε σημείο, τόσο ταχύτερη, όσο περισσότερο προσεγγίζουμε προς το κέντρο της. Φυσικά, όλα αυτά γίνονται εύκολα μετρήσιμα όταν έχουμε περάσει αρκετά κάτω από τον «Ορίζοντα Γεγονότων για τον μακρινό Παρατηρητή».

– Σύμφωνοι, αλλά εδώ έχουμε συγκεκριμένο και μετρήσιμο φαινόμενο επιστροφής σε παλαιότερο χωροχρονικό σημείο.

– Δείτε, όσο πλησιάζουμε το κέντρο της,  η βαρύτητα ξεπερνά κάθε μέτρηση που έχουμε κάνει ως τώρα και το διάνυσμα της βαρύτητας είναι τέτοιο, που ο χωρόχρονος διασπάται και γεννά διαρκώς σωμάτια που ξαναενώνονται. Εκεί, δηλαδή, είναι που καταγράφουμε έναν κραδασμό που διαχέεται στο σκάφος και μάλιστα έναν κραδασμό που δεν είναι ταλάντωση της ύλης του αλλά ταλάντωση του χώρου που μέσα βρίσκεται η ύλη του σκάφους. Γι αυτό, άλλωστε, δεν διαλύθηκε, γιατί η ύλη του σκάφους έμενε ακίνητη ενώ ταλαντώνονταν ο χώρος.

– Τι σημαίνει όμως ταλάντωση του χώρου και πώς αυτή συνεισφέρει στην αλλαγή χρονικού σημείου αναφοράς για την γεννήτρια άλματος;

images-10– Ο χώρος και ο χρόνος είναι ενιαία δομή που γεννιέται από το διάνυσμα της Βαρύτητας, δηλαδή από την παρουσία ύλης. Η ύλη όμως είναι προϊόν του άχωρου-άχρονου συνεχούς που διασπάστηκε κατά την διαταραχή που γέννησε το γνωστό Σύμπαν και όσα άλλα Σύμπαντα, ενδεχομένως γέννησε, τα οποία δεν γνωρίζουμε. Άρα η ταλάντωση χώρου είναι και ταλάντωση χρόνου.

– Όταν μια διαταραχή διαδίδεται στο χωρόχρονο νοείται σαν μια ταλάντωση, μια διαδοχή από συμπιέσεις και εκτάσεις της διάστασης μήκους κατά την διεύθυνση διάδοσης της διαταραχής. Κατά αναλογία και η μονάδα χρόνου προς την ίδια κατεύθυνση δέχεται διαδοχικές επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις.

– Δηλαδή, όσο περισσότερο καμπυλώνεται ο χώρος καμπυλώνεται και ο χρόνος ως γραμμή εξέλιξης των γεγονότων. Και αν, βυθιζόμενοι προς το κέντρο της τρύπας, ξεπεράσουμε ένα όριο, τότε η καμπύλωση του χρόνου γίνεται  κλειστή γραμμή και η χρονική εξέλιξη διαγράφει κύκλο από το παρελθόν στο μέλλον και πάλι πίσω.

– Έτσι μιλάμε για κλειστή χρονική γεωδαισία. Από το σημείο εκείνο και βαθύτερα, κάθε γεγονός εξελίσσεται «ταυτόχωρα» με πολλούς τρόπους που, όμως, χρονικά ξανασυγκλίνουν και η διαδικασία διατηρείται ολόκληρη απαράλλαχτη. Φυσικά, δεν φτάσαμε σε αυτό το σημείο.

– Συνηγορούν οι απειρίες λύσεων που προκύπτουν από τις ίδιες αρχικές συνθήκες, όταν -βυθιζόμενοι στη μαύρη τρύπα- ξεπερνάμε ένα όριο βάθους που το λέμε «ορίζοντα θραύσης της συνέχειας του χωρόχρονου». Από κει και πέρα, το μαθηματικό μοντέλο της εν λόγω θεωρίας, οδηγεί σε απειρία χρονικών λύσεων με τις ίδιες αρχικές συνθήκες που όμως όλες εξελίσσονται και προς τις δύο κατευθύνσεις, παρελθόν και μέλλον, επιστρέφοντας η μία στην άλλη.

CauchyHorizon_520x292-520x292– Δηλαδή όταν είμαστε κοντά στο όριο θραύσης του χωρόχρονου έχουμε διακύμανση της χρονικής αναφοράς της γεννήτριας αλμάτων. Οπότε, ανάλογα με τη θέση, παράγεται συγκεκριμένο άλμα σε χώρο και χρόνο.

– Έχουμε και άλλα δεδομένα που υποστηρίζουν αυτή την πρόταση. Η μάζα του βαρυτικού ανιχνευτή επέστρεψε μικρότερη από την υπολογιζόμενη κατά 198,35 γραμμάρια περίπου, χωρίς να του λείπει τίποτα και χωρίς να χάσει καμία λειτουργία του.

– Ήταν τόσο περίεργο αυτό που προχωρήσαμε σε παρατήρηση των δομών του με Μικροσκοπία Ατομικού Πεδίου. Διαπιστώθηκε ότι από την δομή κάθε μεταλλικού κομματιού, κάθε ηλεκτρονικού κρυστάλλου, κάθε εξαρτήματος, απουσίαζαν ολάκερα συσσωματώματα εκατοντάδων ή χιλιάδων ατόμων ή μορίων. Όλο το σκάφος έμοιαζε σαν ένα σφουγγάρι γεμάτο μεγάλα κενά. Αυτά τα κενά, ενώ έκαναν το υλικό του σκάφους πιο εύθραυστο, δεν επηρέαζαν σοβαρά τις λειτουργίες του. Απλώς εισήγαγαν λίγο περισσότερο θόρυβο στα σήματα μεταξύ των συστατικών μερών του. Δείτε τα αποτελέσματα.

– Άρα, για να συμβεί αυτό, υπήρξε έντονη ταλάντωση του χωροχρονικού συνεχούς σε πολύ μικρές αποστάσεις, στα όρια θραύσης της ελαστικότητάς του. Δηλαδή, κάθε μόριο και κάθε άτομο του σκάφους βρισκόταν σε ανεπαίσθητα διαφορετικό χωρόχρονο. Οπότε, όταν έγινε το άλμα, κάποια μόρια και άτομα, «πήδηξαν» σε άλλο χωροχρονικό σημείο. Κι έτσι, χάθηκαν από την δομή της ύλης του σκάφους κάνοντάς το να μοιάζει με σφουγγάρι, κοιτώντας το μεγεθυμένο σε κλίμακα των 20 δισεκατομμυριοστών του μέτρου και κάτω.

– Γι αυτό, λοιπόν, το φασματοσκόπιο εντόπιζε πίσω από τον αναδυθέντα ανιχνευτή μια πολύ αραιή ουρά ατόμων διαφόρων στοιχείων. Ήταν άτομα, από το υλικό του ανιχνευτή, που έκαναν άλμα με απόκλιση απειροελάχιστου χρόνου, άρα και χώρου.

– Άρα, για τους ίδιους λόγους δεν διαλύθηκε και το σκάφος μας όταν αναδύθηκε με άλμα, παρά τις ρωγμές και τα κενά στην δομή του. Απλά είχε κι αυτό χάσει άτομα μέσα από την δομή του χωρίς να καταρρεύσει η ίδια η δομή και χωρίς να σταματήσουν οι λειτουργίες του.

– Ας ξαναδούμε τα μαθηματικά των προβλέψεων αυτής της θεωρίας.

quantummatrix-640x354Εδώ, θα σταματήσω την περιγραφή. Αυτά θα τα ανακαλύψετε στο μέλλον. Θα πώ μόνο ότι οι λύσεις της θεωρίας σταθεροποιούνταν όταν θεωρούσαμε το Σύμπαν χωρικά τετραδιάστατο. Και κάθε τρισδιάστατο Σύμπαν, όπως το δικό μας, μια προβολή του.

Και τότε στείλαμε τους πρώτους αυτούς υπολογισμούς στον Κέρουα με ένα από τα τελευταία μας ταχυδρομικά σκάφη.

Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τι θα σήμαινε αυτό για την περιοχή του Γαλαξία που ερευνούσαμε. Ούτε πόσο σημαντικό θα ήταν για την δική σας φυλή.

(Συνεχίζεται)

Το τελευταίο ταξίδι
Μνήμη ζ’ – Σύμπαν και Χρόνος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.