«Αναθεματισμένη κλεψύδρα»

«Κάποια Δευτέρα ένας συνάδελφος μου ‘’φόρεσε’’ κατά λάθος διάθεση Παρασκευής, μου είπε καλημέρα με φωνή Παρασκευής, γελούσε αδιάκοπα σαν να ήταν αυτή η ευλογημένη μέρα…»  – από τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο Continue reading «Αναθεματισμένη κλεψύδρα»

«Από αγάπη και πέτρα» (μέρος β´)

«Η Νίκη έλαμψε στο μισοσκότεινο σοκάκι σαν και να είχε δικό της φως, εσωτερικό -ή έτσι του φάνηκε. Τη γύρισε ελαφρά στο πλάι έτσι ώστε να τον κοιτάζει και ξαφνικά μια ιδέα άστραψε στο μυαλό του…» 
– από την Βασιλική Αποστολοπούλου Continue reading «Από αγάπη και πέτρα» (μέρος β´)

«Τότε που στάθηκα δειλός»

«Δεν κυκλοφορούσε πολύς κόσμος στο δρόμο. Περπατούσα στην μεγάλη λεωφόρο και πήγαινα προς την αγαπημένη μου καφετέρια.» – από τον Αντώνη Καρά Continue reading «Τότε που στάθηκα δειλός»

Αντίο, χαρά μου

Έτρεξα μέχρι την, σπασμένη πια, είσοδο της απέναντι πτέρυγας, ενώ πέτρες και πυρακτωμένα κομμάτια μετάλλου, έπεφταν γύρω μου, στα γήπεδα, καθώς τα διέσχιζα. Γράφει ο Αστροβάμων Continue reading Αντίο, χαρά μου

«Ανάστασις», παραλλαγή σε ανέκδοτο διήγημα του Αλέξανδρου Παπασμαράγδη

« …Συνέπεσεν δε ώστε το φως που μετεδίδετο από κερί εις κερίον και από λαμπάδα εις λαμπάδαν και το οποίον εγέμιζεν την νύκτα δια μικρών και θερμών λάμψεων να ομοιάζει με το σώμα της νέας ήτις εκαίετο υπό του πάθους…» – από τον Άγγελο Ήβο Continue reading «Ανάστασις», παραλλαγή σε ανέκδοτο διήγημα του Αλέξανδρου Παπασμαράγδη

«Η απόδραση των αριθμών»

«Το νούμερο 2 ήταν πολύ αγαπησιάρικο. Ερωτοχτυπημένο πάντα και όλοι το πείραζαν γι’ αυτό. Το νούμερο 3 ήταν ιδιαίτερα ανοιχτόμυαλο και σόκαρε ενίοτε τους άλλους..»
– από τη Μαρία Ιατρίδη Continue reading «Η απόδραση των αριθμών»

«Είναι να μη πιστεύεις στα θαύματα;»

«Θα κάνω ό,τι μπορώ κι ό,τι ξέρω. Δεν πρόκειται να αφεθώ. Δεν θ᾽ ακούσω τους ειδικούς. Για τη δική μου ζωή, για το δικό μου σώμα κανείς δεν ξέρει καλύτερα από μένα.» – από την Αγγελική Πλουμά Continue reading «Είναι να μη πιστεύεις στα θαύματα;»

« Ο Επιτάφιος»

«Ελαφρύ αεράκι φυσούσε, λεμονανθοί και πασχαλιά γλυκαίνανε τη γλώσσα μας, τα τελευταία άσπρα σύννεφα άνθιζαν στον ορίζοντα, ψηλά στον ουρανό μπηγμένη μια λεπίδα φεγγαριού, μάτωνε ο κόσμος κι εμείς δε το ξέραμε.»
– από την Αγγελίνα Κλαυδιανού Continue reading « Ο Επιτάφιος»

«Η πορεία προς τον Γολγοθά»

«Το σαλόνι ήταν γεμάτο ξύλινες αντίκες και πίνακες ζωγραφικής. Ένας από αυτούς ήταν τόσο μεγάλος που έπιανε τον μισό από τον ένα τοίχο του.»  – από την Ερμιόνη Κοσκινά Continue reading «Η πορεία προς τον Γολγοθά»

«Από αγάπη και πέτρα» (μέρος α´)

«Το είχε φιλοσοφήσει το πράγμα καιρό τώρα – δεν θάχανε δα κι η Βενετιά βελόνι αν αυτός χανόταν κάποια στιγμή από προσώπου γης..»
– της Βασιλικής Αποστολοπούλου Continue reading «Από αγάπη και πέτρα» (μέρος α´)

«Η Κλεοπάτρα σε κομμάτια»

«Βάφει τα χείλη της
με μανιασμένες επαναλαμβανόμενες κινήσεις.
Το χρώμα κυλάει, μαζί με ένα ακατάληπτο βουητό λεξεων.»
– του Θανάση Κριτσινιώτη Continue reading «Η Κλεοπάτρα σε κομμάτια»

«Ο φλώρος» ( επεισόδιο τρίτο)

«Άκου να δεις κούκλε μου, με τις γυναίκες δε θα ‘χεις πολλά πολλά στην ψιλή κουβέντα. Αυτά είναι για όσους δεν έχουν μεγάλο πουλί..»
– της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου Continue reading «Ο φλώρος» ( επεισόδιο τρίτο)

Επί ξυρού ακμής

Μπροστά μας, αρκετά μακριά, γύρω στα δύο εκατομμύρια χιλιόμετρα, ανιχνεύαμε βαρυτικό πεδίο από ένα αόρατο σκοτεινό ουράνιο σώμα που περιφέρονταν, επίσης, γύρω από το βαρυτικό κέντρο της τρύπας. Γράφει ο Αστροβάμων Continue reading Επί ξυρού ακμής

Παγίδα Θανάτου

Ένιωσα τις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκούνταν στο σκάφος να πιέζουν τους αρμούς του ενώ η εξωτερική επιφάνειά του είχε αυξημένη θερμοκρασία, από τα δινορρεύματα που δημιουργούσε το πανίσχυρο περιστρεφόμενο μαγνητικό πεδίο. Γράφει ο Αστροβάμων Continue reading Παγίδα Θανάτου

“Όταν ξέσπασε η αλήθεια” (μικρές ιστορίες)

“Είχε σχεδόν μιάμιση ώρα να σκοτώσει μέχρι να ξεκινήσουν τα πρώτα δρομολόγια του ΜΕΤΡΟ, εξάλλου δε σκόπευε να μπει εκεί νωρίτερα από τις 07:00, άρα τρεισήμισι ολόκληρες ώρες..” – από τον Μανόλη Κωνσταντάκη Continue reading “Όταν ξέσπασε η αλήθεια” (μικρές ιστορίες)

“Τα δύο μπλε”

“Στη μέση στο πρεβάζι, στο μπλε παράθυρο, ένα γλαστράκι· κι αυτό μπλε. Το χώμα του ξερό και το πιατάκι από κάτω, στεγνό κι αυτό.” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Τα δύο μπλε”

“Αίτηση διαζυγίου στους γονείς”

“Αισθάνομαι τύψεις που ήμουν η αιτία να βρίσκονται αντικριστά και εύχομαι να μεγαλώσω γρήγορα και να πηγαίνω με τα μέσα μεταφοράς απ’ τον έναν στον άλλον.”
– από τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο Continue reading “Αίτηση διαζυγίου στους γονείς”

Μη μετανιώνεις που μετανιώνεις

“Μπορούμε πάντα να βρούμε μία θετική πλευρά για τις αποφάσεις και τις πράξεις μας, ακόμη κι αν οδήγησαν στην αποτυχία.” – από την Βιολέττα Ψωφάκη Continue reading Μη μετανιώνεις που μετανιώνεις

“Πρωτοχρονιά”

“Απ’ το φθινόπωρο κατεβάζω ιδέες για το που θα μπορούσαν να με βρουν τα πρώτα λεπτά του καινούργιου χρόνου. Ήθελα κάτι ξεχωριστό που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στην μνήμη μου.” – Γράφει ο Παναγιώτης Σταυρόπουλος
Continue reading “Πρωτοχρονιά”

“To Νέο Έτος, ο Υετός, η Πρόκληση και η Πρόσκληση”

“Λένε λοιπόν, ότι όταν νιώθεις κάτι έντονα και μπορείς να το φανταστείς, τότε υπάρχει η πιθανότητα να δημιουργηθεί. Δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω, παντού.” 
– από την Μαρία Ιατρίδη Continue reading “To Νέο Έτος, ο Υετός, η Πρόκληση και η Πρόσκληση”

“Ραντεβού στα τυφλά με τον νέο χρόνο”

“Καθημερινές εικόνες, με την καθεμία να έχει τη δική της ιστορία. Το δικό της τέλος. Ή και όχι… Ίσως κάποιος από όλους αυτούς να καταφέρει το πολυπόθητο «για πάντα». ” 
– από την Μαρία Ιατρίδη Continue reading “Ραντεβού στα τυφλά με τον νέο χρόνο”

“Όνειρα”

“Σήμερα πέθανα ίσως και χτες, μου απαντάει ο περιπτεράς, αλλά δεν έχουν χώρο στην κόλαση, είναι κι η απεργία των νεκροπομπών και δουλεύω ακόμα. “- από τον Δημήτρη Κουτσιφέλη Continue reading “Όνειρα”

“Οι μεγάλες λέξεις”

“Η αιώνια επιστροφή στην αρχή των όλων, δεν ανατρέπει τα προπατορικά ατοπήματα, ίσα ίσα τα ενισχύει καταθλιπτικά” – από τον Χριστόφορο Τριάντη Continue reading “Οι μεγάλες λέξεις”

Για τα 11 «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα” του F.G. Lorca

“”Τον Δεκέμβριο του 1983, καθηγητές, ποιητές, κριτικοί και μελετητές του Federico García Lorca, βρίσκουν στο γραμματοκιβώτιό τους μια λαθραία έκδοση με έντεκα αδημοσίευτα σονέτα..” – γράφει η Ευτυχία Μισύρη Continue reading Για τα 11 «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα” του F.G. Lorca

“Ο φλώρος” (επεισόδιο δεύτερο)

“Μερικές φορές κοιτάζω τον σκύλο μου και νομίζω πως είναι εκείνος που με διάλεξε για κατοικίδιο.” – από την  Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο φλώρος” (επεισόδιο δεύτερο)

“Μονόλογος παράκρουσης”

“Σ’ αυτόν τον κόσμο επιβιώνει μόνο το απόλυτο κενό. Μαζί με το στραβό. Βουβό και σκοτεινό. Εκεί που δεν γεννιέται τίποτα κακό και ούτε καλό.” – από την Ρένια Παπαματθαίου Ο Θεός απουσίαζε εκείνο το απόγευμα. Όσο κι αν τον … Continue reading “Μονόλογος παράκρουσης”

“Οι χαρτοπετσέτες”

“Προς στιγμήν σκέφτηκε να χαρίσει τις χαρτοπετσέτες του στον κολλητό του. Όμως μετά του ήρθε στο μυαλό ο Φραντς Κάφκα και ο Μαξ Μπροντ. ”
– από τον Αντώνη Καραγιώργο Continue reading “Οι χαρτοπετσέτες”

Μια ευχή, για τώρα και για πάντα…

Το είχε σκεφτεί πολύ. Ένιωθε την περιέργεια, που τον χαρακτήριζε από όταν ήταν νέος, να γιγαντώνεται ξανά μέσα του. Γράφει ο Αστροβάμων. Continue reading Μια ευχή, για τώρα και για πάντα…

“Ο Αμερικάνος”, χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

“Έβγα να ιδείς, έβγα να ιδείς,

σκύλα, κορμί που τυραγνείς.”  Continue reading “Ο Αμερικάνος”, χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Μια αναπάντεχη περίσταση

Με μία γρήγορη στροφή οριζοντίωσε πορεία καθώς το ισχυρό μαγνητικό πεδίο, λίγο πάνω από το έδαφος, ασκούσε τεράστια απωστική δύναμη στο μεταλλικό περίβλημα του σκάφους – γράφει ο Αστροβάμων Continue reading Μια αναπάντεχη περίσταση

“Ο φλώρος” (επεισόδιο πρώτο)

“Δυο πράγματα δε θα μου λείψουν όταν πεθάνω. Τα γαρίφαλα κι αυτό που όταν κάνεις ντους σου κολλάει η κουρτίνα στον κώλο.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο φλώρος” (επεισόδιο πρώτο)

“Καρμίλα Τσιρέλη”

“Στις ατέλειωτες ώρες της φωταγωγημένης φυλακής μου, που όμως τόσο πολύ αγαπώ καθώς με κρατάει ασφαλή από την ερεβώδη δίψα της, σκέφτομαι πως θα έπρεπε να φανώ πιο έξυπνος και να μην την πολεμήσω. ” – γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Continue reading “Καρμίλα Τσιρέλη”

Άνοιξη αφέντρα

Δεύτερη μέρα του Πάσχα, μόλις αρραβωνιασμένοι, κι επιστρέφαμε ευτυχισμένοι από ένα υπέροχο τετραήμερο στις Λακωνικές παραδοσιακές γωνιές. -γράφει ο Θωμάς Αργυρέας. Continue reading Άνοιξη αφέντρα

“Σχεδόν καλά”

“Τον κοίταξε λεπτομερώς. Πώς είναι δυνατόν όλα να έχουν αλλάξει κι όμως όλα να μένουν τόσο ίδια; Οι ρυτίδες, οι κινήσεις με μια δόση αμηχανίας, η υπεροχή της θέσης. Κι η αγάπη ίδια έμεινε.” – από την Αρετή Καμπίτση Continue reading “Σχεδόν καλά”

Εμμανουήλ Ροϊδης: “Μονόλογος ευαισθήτου ανδρός”

“Ο συγγραφέας με τον παρών μονόλογο,  πέρα από το να καυτηριάζει  με δηκτικό τρόπο την πλήρη αναισθησία ενός μέσου ανθρώπου της εποχής του απέναντι στο ανθρώπινο, γίνεται στις μέρες μας πιο επίκαιρος από ποτέ..” – παρουσίαση – επιμέλεια, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Εμμανουήλ Ροϊδης: “Μονόλογος ευαισθήτου ανδρός”

“Κουβέντες στην τύχη”

“Μπροστά μας ένα σταχτοδοχείο και το μπουκάλι με το τσίπουρο Σηκώναμε τα ποτήρια και πίναμε μαζί. Άλλοτε σαλπάραμε στη σιωπή..” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Κουβέντες στην τύχη”

“Εντελέχεια”

“Εύχομαι μια μέρα να γιατρευτούν όλες οι πληγές μου μα πιο πολύ αυτές που δεν φαίνονται. Θα ήθελα να στις δείξω, να είσαι η μητέρα που θα τις γιατρέψεις. ” – από την Αρετή Καμπίτση Continue reading “Εντελέχεια”

“Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία”

“”Εκείνο που θυμάμαι από εκείνο το καλοκαίρι είναι ένα γλέντι που είχε γίνει στο χωριό μας στον 15αύγουστο. Ανάμεσα στα τραπέζια, την μουσική και το παιχνίδι, υπήρχε ένας τύπος που πουλούσε μπαλόνια. ” – γράφει ο Νίκος Βραχασωτάκης Continue reading “Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία”

“Κατά συρροήν αυτόχειρ”

“Με κράτησαν νομίζω ως τα ξημερώματα. Δεν ηύραν άκρη. Βάλαν τη νέα ετούτη υπόθεση στο αρχείο τους, στις «ανεξιχνιάστων αιτιών αυτοκτονίες παρελθόντος χρόνου»..” – γράφει ο Άγγελος Ήβος Continue reading “Κατά συρροήν αυτόχειρ”

“Το σφυρί και το καλέμι”

“Ένα χτύπημα των δακτύλων. Τόσο χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να ξυπνήσει ή να σαλέψει. Να ζυμώσει ή να διαλύσει. Να κοιτάξει τον καθρέπτη ή τη σκιά του.”
– γράφει ο Ραφαήλ Αρετάκης Continue reading “Το σφυρί και το καλέμι”

Μια νύχτα στη σταδίου”

“Έχει μεγάλη υγρασία. Και κάπου εκεί ανάμεσα στιγμιαία ένας άνεμος ράθυμος , άφησε τα ίχνη του στους ώμους..” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading Μια νύχτα στη σταδίου”

“Για ένα πουκάμισο αδειανό”

“Ελύθηκαν τα γόνατά μου ντιπ. Ζάρωσα μουγγαμένος. Γυναίκα έμοιαζε πως ήτουνα ετούτο. Αλλά δεν ήτανε κανονικιά.”
– γράφει ο Άγγελος Ήβος Continue reading “Για ένα πουκάμισο αδειανό”

“Με τριήρη στο Λέχοβο” (α’ μέρος)

“Ευτυχώς, από τους 45 επιβάτες του πλοίου κανένας δεν χτύπησε σοβαρά και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο της Πτολεμαϊδας…”
– γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Continue reading “Με τριήρη στο Λέχοβο” (α’ μέρος)

Αδημοσίευτο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι: «Επιθυμώ να στείλω εις τον διάβολον, κάθε άνθρωπο που δεν με σέβεται»

[Synopsis] Ο Εμμανουήλ (Μάνος) Χατζιδάκις (Ξάνθη, 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα, 15 Ιουνίου 1994) ήταν κορυφαίος Έλληνας συνθέτης και ποιητής. Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε με το έργο του, θεωρητικό και συνθετικό, τη λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. … Continue reading Αδημοσίευτο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι: «Επιθυμώ να στείλω εις τον διάβολον, κάθε άνθρωπο που δεν με σέβεται»

“Τους ανοίξαμε τα μάτια.”

“Ήμουν και εγώ στο Ρόσγουελ. Ήμουν ο γιατρός με τον σκούφο και τη στολή του χειρουργού που είδατε πίσω από το γυάλινο χώρισμα, σε εκείνη την ταινία του βρετανικού καναλιού τον Αύγουστο του 1995.”- γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Continue reading “Τους ανοίξαμε τα μάτια.”

“Δεύτερη ευκαιρία”

“Επέστρεψε στο τώρα, στη δουλειά, προσπαθώντας να χαμογελά. Του χαμογέλασε κι εκείνη: το βλέμμα του κόλλησε στα μάτια της.”- γράφει ο Ευθύμης Καλομοίρης Continue reading “Δεύτερη ευκαιρία”

Το μυστικό του Μάινχεντ (μέρος β’)

“Βγήκα στην μπροστινή αυλή και κατευθύνθηκα προς το αυτοκίνητο. Λίγο πριν κατέβω από το πεζοδρόμιο και περάσω απέναντι τον δρόμο,  ξάφνου,τα πάντα σκοτείνιασαν..” – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Το μυστικό του Μάινχεντ (μέρος β’)

“Ο Υπνοβάτης”, της Μαργαρίτας Καραπάνου

“Δεν τον αγαπούσα, γι’αυτό μ’έπιασε τέτοια απελπισία που έφυγε. Όλη τη νύχτα, έπαιρνα φόρα και χτύπαγα το κεφάλι μου στον τοίχο ξανά και ξανά..”
– επιλογή αποσπάσματος, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο Υπνοβάτης”, της Μαργαρίτας Καραπάνου

“Μαρακές”, (απόσπασμα)

“Κι ενώ αν τον έβλεπε κανείς βιαστικά θα νόμιζε πως πουλούσε ύφος, εικόνα και αμπελοφιλοσοφίες, στην συνέχεια τον μαγνήτιζε το βλέμμα του ανθρώπου που έχει ζήσει πράγματα.” – γράφει ο Νίκος Νερούτσος Continue reading “Μαρακές”, (απόσπασμα)

Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

“H αγάπη είναι ανήμερο θεριό που τρώει την ζωή μας….μα μόλις φύγει καταλαβαίνουμε ότι αυτή ήταν η ζωή μας.,”
– επιλογή κειμένου: Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

“Το μυστικό του Μάινχεντ”( μέρος α’)

“Έφτασα γύρω στις 18.15 το απόγευμα και η πόλη βυθιζόταν σε μια ασυνήθιστη ησυχία.”
– από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Το μυστικό του Μάινχεντ”( μέρος α’)

“Απρόσωπη ιστορία καθολικότητας μιας θλίψης”

“Ήταν εκείνη πού τον είχε μάθει να γελά. Εκείνη που του είχε διδάξει να κοιτάει προς τα μικρά φώτα του τώρα.” – γράφει ο Βαγγέλης Ρουσσάκης Continue reading “Απρόσωπη ιστορία καθολικότητας μιας θλίψης”

Τσαρλς Μπουκόφσκι : “Το στυλ είναι η απάντηση σε όλα.”

“Όταν ο Χέμινγουεη έστειλε τα μυαλά του στον τοίχο μ’ένα κυνηγετικό όπλο,
αυτό ήταν στυλ.” Continue reading Τσαρλς Μπουκόφσκι : “Το στυλ είναι η απάντηση σε όλα.”

Νίκος Καζαντζάκης: “Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.”

“Ποτέ δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει, χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά, μαύρα μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη.” Continue reading Νίκος Καζαντζάκης: “Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.”

“Η Νυχτερίδα” (απόσπασμα)

“Και τώρα τί• με την πέννα στο χέρι μέσα στο έρημο σπίτι σου• τί σκαλίζεις, τί σκάβεις, πού γυρεύεις να βγεις; Όλα εδώ, είπες• εδώ πληρώνονται..” Continue reading “Η Νυχτερίδα” (απόσπασμα)

“Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς” (μέρος α’)

Η κοπέλα δεν νοιαζόταν ούτε για τα κρύα δάχτυλα ούτε για τα λάγνα βλέμματα. Ακίνητη και ιερή κράταγε συντροφιά σε περιπλανώμενους και παραπλανημένους.” – γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Continue reading “Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς” (μέρος α’)

“Σύμβαση” (α΄μέρος)

“Βγήκε από το γιαπί με τα χέρια στις τσέπες και το κεφάλι χωμένο στους ώμους. Οι πρώτες σταγόνες άρχισαν να του γλείφουν το πρόσωπο, αλλά ούτε που τον ένοιαξε.” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Σύμβαση” (α΄μέρος)

“Μη φοβάσαι, δε θα μείνουν.”

“Δε θέλω να φοβάσαι. Σου το έχω υποσχεθεί πως θα ‘μαστε μαζί για πάντα. Εγώ κι εσύ και κανένας ανάμεσα μας, πια.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Μη φοβάσαι, δε θα μείνουν.”

“Το θαύμα”

“Οι μαθητές του κοιτάζονταν ντροπιασμένοι. Δεν ήξεραν τι να πουν. Ο δάσκαλός τους σίγουρα θα είχε μια απάντηση για όλα αυτά, αλλά δεν ήταν πια ανάμεσά τους να την δώσει.” – γράφει ο Χαρίτων Χαριτωνίδης Continue reading “Το θαύμα”

“Στο παγκάκι μου”

“Σήμερα,αρνήθηκα να πάω στη δουλειά. Σκέφτηκα πως υπήρχε ένας αρκετά προκλητικός ανοιξιάτικος ήλιος,ώστε να μη του απαντήσω αναλόγως.”
– από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Στο παγκάκι μου”

Λίστα ζωής” (β’μέρος)

“Το όλο σκηνικό ήταν πραγματικά θεϊκό. Το θέμα τώρα όμως ήταν αρκετά πιο περίπλοκο από μια κακή χορωδία χερουβείμ και έναν μετανιωμένο δαίμονα..” γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Continue reading Λίστα ζωής” (β’μέρος)

“Μικρή ερωτική ιστορία με προκαθορισμένο τέλος”

“Μην με διώξεις απόψε, λάβε το σαν την τελευταία επιθυμία ενός θανατοποινίτη, γιατί μόνο με θάνατο μοιάζει το να σε αποχωριστώ.” – γράφει ο Βαγγέλης Ρουσσάκης Continue reading “Μικρή ερωτική ιστορία με προκαθορισμένο τέλος”

“Φρέτζκιρτς, κρατήσου, αγάπη μου.”

“Έξω, περίμενε το σκάφος κι έπρεπε όλα να γίνουν γρήγορα.Φόρεσε τον φεσμάτριους μανδύα της και γρήγορα μεταμορφώθηκε στο στοιχείο ΗLrt4 της κοινής μας ατμόσφαιρας.”- από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Φρέτζκιρτς, κρατήσου, αγάπη μου.”

Απόσπασμα από την ανέκδοτη νουβέλα:”Ο Ανθρωποκτόνος”

Η μικρή του εγκεφαλική βλάβη, που ήταν για τον ίδιο θείο χάρισμα, δεν του επέτρεψε ποτέ να βολτάρει ,σφυρίζοντας, σε αέρα καθαρό. -της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου Continue reading Απόσπασμα από την ανέκδοτη νουβέλα:”Ο Ανθρωποκτόνος”

Ανατρέφοντας την αμφιβολία

“Στην εφηβεία της η αμφιβολία γίνεται σχεδόν εκκωφαντική. Βάζει κροτίδες στη σκέψη για να την τρομάξει τόσο, που να αργήσει να ξανασκεφτεί.- από την Ευαγγελία Αγγελούση Continue reading Ανατρέφοντας την αμφιβολία

Ένας πλανήτης, αλλιώτικος!

Όσο πλησιάζαμε, τόσο πιό έντονα γίνονταν τα εγκεφαλικά κύματα και τόσο περισσότερο έμοιαζε να ήταν ένα και μοναδικό νοήμον όν που τα εξέπεμπε. -γράφει ο Αστροβάμων. Continue reading Ένας πλανήτης, αλλιώτικος!

Η Εγγονή: [μέρος β’]

“Σκέψεις , ενοχές, πικρίες, αγάπη ανομολόγητη, χάδια ανεκδήλωτα ακόμα, λόγια μετέωρα, ντυμένα σα για ραντεβού που απέμειναν να κοιτάζουν στο παράθυρο πνιγμένα.”- από την Ευαγγελία Αγγελούση Continue reading Η Εγγονή: [μέρος β’]

Λίστα ζωής [α’ μέρος]

“Στην προσωπική του συλλογή από ερωτικούς βοηθούς, είχε τρεις γυναίκες, δύο άντρες και έναν φωσφορίζοντα ερμαφρόδιτο ο οποίος κόστιζε μια μικρή περιουσία..”- γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Continue reading Λίστα ζωής [α’ μέρος]

Η εγγονή [μέρος α’]

“Οι γλώσσες της αγάπης, λένε, είναι πέντε . Και μια από αυτές είναι ο χρόνος που δίνεις σε κάποιον , ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.” – από την Ευαγγελία Αγγελούση Continue reading Η εγγονή [μέρος α’]

Ο έρωτας της θάλασσας για το φεγγάρι

“Κανένα πλάσμα του βυθού δε μπορούσε να την παρηγορήσει, δε μπορούσε να την πείσει πως μακριά από το φεγγάρι θα ήταν καλά..” – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Ο έρωτας της θάλασσας για το φεγγάρι

Στη δίνη του απόλυτου εφιάλτη

“Θα ειδοποιήσω τον προϊστάμενο αξιωματικό. Στο μεταξύ χρησιμοποιείστε όλα τα πειραματόζωα που διαθέτουμε για να παράξετε ποσότητες από το βακτήριο αυτό.” – γράφει ο Αστροβάμων Continue reading Στη δίνη του απόλυτου εφιάλτη

Η κοιλάδα των χαμένων θεών

“Την δέκατη μέρα πλέον, τα χείλη μας ξερά, σκασμένα παντού κι ο ουρανίσκος, μάταια, να περιμένει λίγο υγρό σάλιο, μιαν ανακούφιση..”- από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Η κοιλάδα των χαμένων θεών

Methuselah: προσωρινή ανωμαλία

“Καινούρια έξω-πλανητικά υποκείμενα, φαίνεται να έχουν πολιορκήσει τις ζώνες γύρω από την ατμόσφαιρα του Methuselah,άγνωστο από πότε.”- από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Methuselah: προσωρινή ανωμαλία

“G456-Felix: η απόδραση”

“Τα διαλυμένα κολλώδη ηλεκτρόδια αλλά και τα υπόλοιπα υγρά, που βρήκαμε στο πάτωμα, υποδείκνυαν πως το υποκείμενο 34-D489 διέφυγε σε κρίσιμη κατάσταση.”- από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “G456-Felix: η απόδραση”

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ: ένα μικρό απόσπασμα κι ένα σχόλιο

“..Είναι ο ποιητής , που με τη δύναμη του έργου του επαναπροώθησε το status quo του , προσδίδοντας του μια ανοιχτή δυναμική επικαιρότητας , πάντα ντυμένο με βαθειά αγάπη προς τον άνθρωπο..”- Continue reading ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ: ένα μικρό απόσπασμα κι ένα σχόλιο