«Λείπεις»

«Τι παίρνεις αυτό το βλέμμα; Έπρεπε να μάθω να μου λέω τρυφερά ψέματα, αφού κανένας δεν εμφανιζόταν να παίξει αυτόν τον ρόλο…»
-γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Λείπεις»

«Στα μάτια»

«Δύο λευκά αδύνατα και πλαδαρά πόδια ξεπρόβαλαν τότε διστακτικά από τα ζεστά σκεπάσματα και βυθίστηκαν στις δύο μάλλινες παντόφλες που υπήρχαν στο κάτω μέρος του κρεβατιού..»
– γράφει ο Γιάννης Τζαβέλλας Συνεχίστε την ανάγνωση «Στα μάτια»

«Η καταδίωξη»

«Τα λόγια της κοπέλας διέκοψε η λάμψη μιας αστραπής. Ακολούθησε μια τρομερή βροντή και κουκούλωσε το επιφώνημα που του ξέφυγε από το στόμα»
– γράφει η Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη Συνεχίστε την ανάγνωση «Η καταδίωξη»

«Ο αναπτήρας»

«Μια μέρα που ήταν μόνη στο σπίτι και έψαχνε να βρει φωτιά α ανάψει τσιγάρο, ανακάλυψε πως εκείνος είχε κλειδώσει το συρτάρι με τους αναπτήρες του…»
– γράφει η Τίνα Σπυράτου Σουσού Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο αναπτήρας»

«Το Γκισέ»

«- Σας παρακαλώ… μουρμούρισα. Έπρεπε τουλάχιστον να προσπαθήσω.
– Εσείς κάνατε ευχή όταν γεννήθηκε η κόρη σας;
– Ναι»
– γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Το Γκισέ»

«Σκέψεις μετά τη δουλειά»

«Έπιασα το τηλεκοντρόλ να ανοίξω την τηλεόραση, αλλά σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει λόγος να το κάνω. Πήρα ένα βιβλίο. Είναι καλύτερη συντροφιά από ένα σκεύος»
-γράφει ο Γιώργος Αλεξάνδρου Συνεχίστε την ανάγνωση «Σκέψεις μετά τη δουλειά»

«Η εξομολόγηση»

«Τι στο διάολο έπαθα ξαφνικά; Την έχω δει στις χειρότερες μέρες της, την έχω δει να είναι μαύρο χαλί, όπως τότε που έβγαλε τους δύο φρονιμίτες και ήταν παραμορφωμένη…»
-γράφει ο Γιώργος Αλεξάνδρου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η εξομολόγηση»

«ΑΘΗΝΑ ΧΑΤΖΗΕΣΜΕΡ: η 17χρονη αγωνίστρια της ΕΠΟΝ και δυο επιστολές που δε πρόλαβε να γράψει»

«Βαριανασαίνω. Οι χτύποι της καρδιάς μου, μετρημένοι. Έφτασα μέχρι εδώ. Αγωνίστηκα. Δεν μετανιώνω.
Ενάντια στο φασισμό για μια πιο δίκαιη κοινωνία…»
– γράφει η Μελίνα Σώκου Συνεχίστε την ανάγνωση «ΑΘΗΝΑ ΧΑΤΖΗΕΣΜΕΡ: η 17χρονη αγωνίστρια της ΕΠΟΝ και δυο επιστολές που δε πρόλαβε να γράψει»

«Χαρακιές στο τσιμέντο» (σαν τατουάζ)

Τον είδε να κάθεται στη βεράντα, σταυροπόδι. Επιβλητικό, όπως πάντα. Φορούσε ένα μπλε σκούρο ναυτικό τζόκεϊ. Άκουγε μουσική, από ένα ραδιοφωνάκι παγκοσμίου λήψεως που είχε πάντα μαζί του. – γράφει ο Albus Viridis Συνεχίστε την ανάγνωση «Χαρακιές στο τσιμέντο» (σαν τατουάζ)

«Στο μυστικό»

«Ο Νικήτας κατέβηκε στον στάβλο. Την πλησίασε στα γόνατα και τη φίλησε ανάμεσα στα βλέφαρα. Του φάνηκε ακόμα ζεστή…»
– γράφει ο Γιώργος Σπυράκης Συνεχίστε την ανάγνωση «Στο μυστικό»

«Αλήθειες και Μυστικά» (mo anam cara)

Το παράξενο «ζευγάρι», τουρίστες πιθανόν μιας και δεν το είχε ξαναδεί, είχε καθίσει στο βάθος πριν κάμποση ώρα, παραγγέλνοντας ποτά, αφήνοντάς τον στην ησυχία του. -γράφει ο Μανόλης Κωνσταντάκης Συνεχίστε την ανάγνωση «Αλήθειες και Μυστικά» (mo anam cara)

Ένα βουνό που το λένε Βαγγέλη.

Αυτοδίδακτος σε πολλές μαστοριές. Από το χτίσιμο μέχρι τα υδραυλικά, την υλοτομία, τα «κήπια» (μποστάνια κηπευτικών), ηλεκτρικά, σκεπές, τοιχοποιϊα, γεωργικές μηχανές, κτηνοτροφία. -γράφει ο Γιώργος Σκαρβέλης Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα βουνό που το λένε Βαγγέλη.

«Επίσκεψη στο παλιό κατώι»

Η γυμνή λάμπα πυρακτώσεως άναψε. Ένας μεγάλος αριθμός από ετερόκλητα αντικείμενα εμφανίστηκε στο οπτικό μου πεδίο- συνωστισμένα και σκονισμένα το ένα δίπλα στο άλλο.  – γράφει ο Γιάννης Τζαβέλλας Συνεχίστε την ανάγνωση «Επίσκεψη στο παλιό κατώι»

Το τελευταίο ταξίδι (Μέρος Β’ – Μνήμη ς’)

Ένιωσα τις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκούνταν στο σκάφος να πιέζουν τους αρμούς του, ενώ η εξωτερική επιφάνειά του είχε αυξημένη θερμοκρασία, από τα δινορρεύματα που δημιουργούσε το πανίσχυρο περιστρεφόμενο μαγνητικό πεδίο. Γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Το τελευταίο ταξίδι (Μέρος Β’ – Μνήμη ς’)

«Ο κλέφτης, ο άνεμος και το… καλό συναπάντημα!»

«Πίστευες ακόμη στις μαγικές ιδιότητες των λουλουδιών κι ας σε έλεγαν παλιομοδίτη…»
– από την Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο κλέφτης, ο άνεμος και το… καλό συναπάντημα!»

«Η Ψυχή Της Λήδας»

– Από τι πέθανε;, ρώτησα
– Καρδιά, μου απάντησε ξερά και κατάλαβα αμέσως ότι έλεγε ψέμματα. Ο νους μου πήγε στα ναρκωτικά, έιτζ και τέτοια. Τα παιδιά των πλουσίων είναι επιρρεπή σε τέτοια.
…γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Ψυχή Της Λήδας»

«Kenopsia»

Τίποτε πίσω, τίποτε μπροστά, πάντα ετοιμοπόλεμος. Παρελθόν μηδέν, μέλλον άδηλο. Ένα αυτοκίνητο, που κουβαλάει εσένα και όλο το βιός σου. -γράφει ο Γιώργος Σκαρβέλης. Συνεχίστε την ανάγνωση «Kenopsia»

«Μια μυτιά από ήλιο»

Μπροστά μου μια γυναίκα γύρω στα 40, ίσως είναι μικρότερη αλλά η ταλαιπωρία είναι έκδηλη σ’ όλο το πρόσωπο της και κρύβει την πραγματική ηλικία. -γράφει ο Παναγιώτης Σταυρόπουλος Συνεχίστε την ανάγνωση «Μια μυτιά από ήλιο»

«Ο κυρ-Νίκος»

Η μοναδική ευχάριστη ασχολία του, πλέον, βρίσκεται στη φροντίδα του κτήματός του. Παρά το χρόνο που κουβαλάει στην πλάτη του, το επισκέπτεται κάθε μέρα. -από την Άννα Κεχαγιά Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο κυρ-Νίκος»

Bullying

Σφίγγω τα χέρια μου πριν μπω στο προαύλιο του σχολείου. Βάζω τα ακουστικά και τέρμα τη μουσική στο mp4. Βλέπω να περνάνε μπροστά μου οι γνωστές φιγούρες με θυμό πολύ στα πρόσωπά τους. -γράφει ο Τόλης Αναγνωστόπουλος Συνεχίστε την ανάγνωση Bullying

«Η πολυθρόνα»

«Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ότι η πολυθρόνα φαινόταν μία χαρά- σαν καινούργια- και ότι θα ήταν κρίμα να την αφήσω να την φάει η βροχή.» – γράφει ο Γιάννης Τζαβέλλας Συνεχίστε την ανάγνωση «Η πολυθρόνα»

«Η Σύμβαση» (β’ μέρος)

«Δυσκολευόταν επίσης να πιστέψει πως ίσως η Πόπη, τον άφηνε. Δεν θ’ άντεχε να την χάσει, αλλά στο Ποπάκι του άρεσε η άνεση, το ωραίο ντύσιμο τα ακριβά εστιατόρια..» από την Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Σύμβαση» (β’ μέρος)

«Η τελευταία του νύχτα»

Ο παγωμένος χειμωνιάτικος αέρας μπήκε ορμητικά στο δωμάτιο που μύριζε κλεισούρα, αλκοόλ και τσιγάρο και του έκοψε στιγμιαία την αναπνοή. -από την Εύη Δουργούτη Συνεχίστε την ανάγνωση «Η τελευταία του νύχτα»

«Ο θεατρίνος»

« Δεν έχω καν πεθάνει, η επιμονή της ζωής επισημαίνει ακόμη αυτό που ανέκαθεν υπήρξα. Ένας Άνδρας χωρίς ταυτότητα.» – από την Αγγελίνα Κλαυδιανού Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο θεατρίνος»

«Αναθεματισμένη κλεψύδρα»

«Κάποια Δευτέρα ένας συνάδελφος μου ‘’φόρεσε’’ κατά λάθος διάθεση Παρασκευής, μου είπε καλημέρα με φωνή Παρασκευής, γελούσε αδιάκοπα σαν να ήταν αυτή η ευλογημένη μέρα…»  – από τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο Συνεχίστε την ανάγνωση «Αναθεματισμένη κλεψύδρα»

« Γύρνα τον διακόπτη»

«Γύρισα τον διακόπτη και χάθηκα στους τρισδιάστατους λαβύρινθους που αγκάλιασαν το δωμάτιό μου…» – από την Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση « Γύρνα τον διακόπτη»

«Από αγάπη και πέτρα» (μέρος β´)

«Η Νίκη έλαμψε στο μισοσκότεινο σοκάκι σαν και να είχε δικό της φως, εσωτερικό -ή έτσι του φάνηκε. Τη γύρισε ελαφρά στο πλάι έτσι ώστε να τον κοιτάζει και ξαφνικά μια ιδέα άστραψε στο μυαλό του…» 
– από την Βασιλική Αποστολοπούλου Συνεχίστε την ανάγνωση «Από αγάπη και πέτρα» (μέρος β´)

«Τότε που στάθηκα δειλός»

«Δεν κυκλοφορούσε πολύς κόσμος στο δρόμο. Περπατούσα στην μεγάλη λεωφόρο και πήγαινα προς την αγαπημένη μου καφετέρια.» – από τον Αντώνη Καρά Συνεχίστε την ανάγνωση «Τότε που στάθηκα δειλός»

Αντίο, χαρά μου

Έτρεξα μέχρι την, σπασμένη πια, είσοδο της απέναντι πτέρυγας, ενώ πέτρες και πυρακτωμένα κομμάτια μετάλλου, έπεφταν γύρω μου, στα γήπεδα, καθώς τα διέσχιζα. Γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Αντίο, χαρά μου

«Ανάστασις», παραλλαγή σε ανέκδοτο διήγημα του Αλέξανδρου Παπασμαράγδη

« …Συνέπεσεν δε ώστε το φως που μετεδίδετο από κερί εις κερίον και από λαμπάδα εις λαμπάδαν και το οποίον εγέμιζεν την νύκτα δια μικρών και θερμών λάμψεων να ομοιάζει με το σώμα της νέας ήτις εκαίετο υπό του πάθους…» – από τον Άγγελο Ήβο Συνεχίστε την ανάγνωση «Ανάστασις», παραλλαγή σε ανέκδοτο διήγημα του Αλέξανδρου Παπασμαράγδη

«Η απόδραση των αριθμών»

«Το νούμερο 2 ήταν πολύ αγαπησιάρικο. Ερωτοχτυπημένο πάντα και όλοι το πείραζαν γι’ αυτό. Το νούμερο 3 ήταν ιδιαίτερα ανοιχτόμυαλο και σόκαρε ενίοτε τους άλλους..»
– από τη Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση «Η απόδραση των αριθμών»

«Είναι να μη πιστεύεις στα θαύματα;»

«Θα κάνω ό,τι μπορώ κι ό,τι ξέρω. Δεν πρόκειται να αφεθώ. Δεν θ᾽ ακούσω τους ειδικούς. Για τη δική μου ζωή, για το δικό μου σώμα κανείς δεν ξέρει καλύτερα από μένα.» – από την Αγγελική Πλουμά Συνεχίστε την ανάγνωση «Είναι να μη πιστεύεις στα θαύματα;»

« Ο Επιτάφιος»

«Ελαφρύ αεράκι φυσούσε, λεμονανθοί και πασχαλιά γλυκαίνανε τη γλώσσα μας, τα τελευταία άσπρα σύννεφα άνθιζαν στον ορίζοντα, ψηλά στον ουρανό μπηγμένη μια λεπίδα φεγγαριού, μάτωνε ο κόσμος κι εμείς δε το ξέραμε.»
– από την Αγγελίνα Κλαυδιανού Συνεχίστε την ανάγνωση « Ο Επιτάφιος»

«Η πορεία προς τον Γολγοθά»

«Το σαλόνι ήταν γεμάτο ξύλινες αντίκες και πίνακες ζωγραφικής. Ένας από αυτούς ήταν τόσο μεγάλος που έπιανε τον μισό από τον ένα τοίχο του.»  – από την Ερμιόνη Κοσκινά Συνεχίστε την ανάγνωση «Η πορεία προς τον Γολγοθά»

«Σκιές – παραισθήσεις»

«Η εικόνα της κυριαρχούσε στη μνήμη και το βλέμα της, άδειο και κενό δεν έλεγε να βγει από τη σκέψη μου.» – της Ρένιας Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Σκιές – παραισθήσεις»

«Αυτή η νύχτα μένει.»

«Κάθεται στο πλατύσκαλο της σχετικά παλιάς πολυκατοικίας και ξεκινά γι’ άλλη μια φορά αυτό που μισεί, τις σκέψεις..» – του Παναγιώτη Σταυρόπουλου Συνεχίστε την ανάγνωση «Αυτή η νύχτα μένει.»

«Από αγάπη και πέτρα» (μέρος α´)

«Το είχε φιλοσοφήσει το πράγμα καιρό τώρα – δεν θάχανε δα κι η Βενετιά βελόνι αν αυτός χανόταν κάποια στιγμή από προσώπου γης..»
– της Βασιλικής Αποστολοπούλου Συνεχίστε την ανάγνωση «Από αγάπη και πέτρα» (μέρος α´)

«Οι Επιστολές»

«Οι καλύτερες επιστολές θα διαβάζονταν σε δημόσιες εκδηλώσεις, σε σχολεία και σε πανεπιστημιακά ιδρύματα..» – του Χριστόφορου Τριάντη Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι Επιστολές»

«Η Κλεοπάτρα σε κομμάτια»

«Βάφει τα χείλη της
με μανιασμένες επαναλαμβανόμενες κινήσεις.
Το χρώμα κυλάει, μαζί με ένα ακατάληπτο βουητό λεξεων.»
– του Θανάση Κριτσινιώτη Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Κλεοπάτρα σε κομμάτια»

«Όταν ξέσπασε η αλήθεια» (μικρές ιστορίες)

«Είχε σχεδόν μιάμιση ώρα να σκοτώσει μέχρι να ξεκινήσουν τα πρώτα δρομολόγια του ΜΕΤΡΟ, εξάλλου δε σκόπευε να μπει εκεί νωρίτερα από τις 07:00, άρα τρεισήμισι ολόκληρες ώρες..» – από τον Μανόλη Κωνσταντάκη Συνεχίστε την ανάγνωση «Όταν ξέσπασε η αλήθεια» (μικρές ιστορίες)

«Τα δύο μπλε»

«Στη μέση στο πρεβάζι, στο μπλε παράθυρο, ένα γλαστράκι· κι αυτό μπλε. Το χώμα του ξερό και το πιατάκι από κάτω, στεγνό κι αυτό.» – από τη Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Τα δύο μπλε»

«Αίτηση διαζυγίου στους γονείς»

«Αισθάνομαι τύψεις που ήμουν η αιτία να βρίσκονται αντικριστά και εύχομαι να μεγαλώσω γρήγορα και να πηγαίνω με τα μέσα μεταφοράς απ’ τον έναν στον άλλον.»
– από τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο Συνεχίστε την ανάγνωση «Αίτηση διαζυγίου στους γονείς»

Μη μετανιώνεις που μετανιώνεις

«Μπορούμε πάντα να βρούμε μία θετική πλευρά για τις αποφάσεις και τις πράξεις μας, ακόμη κι αν οδήγησαν στην αποτυχία.» – από την Βιολέττα Ψωφάκη Συνεχίστε την ανάγνωση Μη μετανιώνεις που μετανιώνεις

«Πρωτοχρονιά»

«Απ’ το φθινόπωρο κατεβάζω ιδέες για το που θα μπορούσαν να με βρουν τα πρώτα λεπτά του καινούργιου χρόνου. Ήθελα κάτι ξεχωριστό που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στην μνήμη μου.» – Γράφει ο Παναγιώτης Σταυρόπουλος
Συνεχίστε την ανάγνωση «Πρωτοχρονιά»

«To Νέο Έτος, ο Υετός, η Πρόκληση και η Πρόσκληση»

«Λένε λοιπόν, ότι όταν νιώθεις κάτι έντονα και μπορείς να το φανταστείς, τότε υπάρχει η πιθανότητα να δημιουργηθεί. Δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω, παντού.» 
– από την Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση «To Νέο Έτος, ο Υετός, η Πρόκληση και η Πρόσκληση»

«Ραντεβού στα τυφλά με τον νέο χρόνο»

«Καθημερινές εικόνες, με την καθεμία να έχει τη δική της ιστορία. Το δικό της τέλος. Ή και όχι… Ίσως κάποιος από όλους αυτούς να καταφέρει το πολυπόθητο «για πάντα». » 
– από την Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση «Ραντεβού στα τυφλά με τον νέο χρόνο»

«Όνειρα»

«Σήμερα πέθανα ίσως και χτες, μου απαντάει ο περιπτεράς, αλλά δεν έχουν χώρο στην κόλαση, είναι κι η απεργία των νεκροπομπών και δουλεύω ακόμα. «- από τον Δημήτρη Κουτσιφέλη Συνεχίστε την ανάγνωση «Όνειρα»

«Οι μεγάλες λέξεις»

«Η αιώνια επιστροφή στην αρχή των όλων, δεν ανατρέπει τα προπατορικά ατοπήματα, ίσα ίσα τα ενισχύει καταθλιπτικά» – από τον Χριστόφορο Τριάντη Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι μεγάλες λέξεις»

Για τα 11 «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα» του F.G. Lorca

«»Τον Δεκέμβριο του 1983, καθηγητές, ποιητές, κριτικοί και μελετητές του Federico García Lorca, βρίσκουν στο γραμματοκιβώτιό τους μια λαθραία έκδοση με έντεκα αδημοσίευτα σονέτα..» – γράφει η Ευτυχία Μισύρη Συνεχίστε την ανάγνωση Για τα 11 «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα» του F.G. Lorca

«Μονόλογος παράκρουσης»

«Σ’ αυτόν τον κόσμο επιβιώνει μόνο το απόλυτο κενό. Μαζί με το στραβό. Βουβό και σκοτεινό. Εκεί που δεν γεννιέται τίποτα κακό και ούτε καλό.» – από την Ρένια Παπαματθαίου Ο Θεός απουσίαζε εκείνο το απόγευμα. Όσο κι αν τον … Συνεχίστε την ανάγνωση «Μονόλογος παράκρουσης»

«Οι χαρτοπετσέτες»

«Προς στιγμήν σκέφτηκε να χαρίσει τις χαρτοπετσέτες του στον κολλητό του. Όμως μετά του ήρθε στο μυαλό ο Φραντς Κάφκα και ο Μαξ Μπροντ. »
– από τον Αντώνη Καραγιώργο Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι χαρτοπετσέτες»

Μια ευχή, για τώρα και για πάντα…

Το είχε σκεφτεί πολύ. Ένιωθε την περιέργεια, που τον χαρακτήριζε από όταν ήταν νέος, να γιγαντώνεται ξανά μέσα του. Γράφει ο Αστροβάμων. Συνεχίστε την ανάγνωση Μια ευχή, για τώρα και για πάντα…

«Ο Αμερικάνος», χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

«Έβγα να ιδείς, έβγα να ιδείς,

σκύλα, κορμί που τυραγνείς.»  Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο Αμερικάνος», χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Κάρμα

«Συγχώρεση στο κάρμα σημαίνει: πηγαίνουμε στο θύμα, του ζητάμε συγγνώμη και το παρακαλούμε να μας συγχωρέσει. » – από την Αρετή Καμπίτση Συνεχίστε την ανάγνωση Κάρμα

«Άλλο α κάμεις..»

«Όταν έχασα το δικό μου παιδί, δεν ήξερα τι να κάνω… πως διαχειρίζεσαι κάτι τέτοιο; Πως συνεχίζεις να ζεις;» – από την Ζηνοβία Βελόνγκα Συνεχίστε την ανάγνωση «Άλλο α κάμεις..»

Μια αναπάντεχη περίσταση

Με μία γρήγορη στροφή οριζοντίωσε πορεία καθώς το ισχυρό μαγνητικό πεδίο, λίγο πάνω από το έδαφος, ασκούσε τεράστια απωστική δύναμη στο μεταλλικό περίβλημα του σκάφους – γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Μια αναπάντεχη περίσταση

«Καρμίλα Τσιρέλη»

«Στις ατέλειωτες ώρες της φωταγωγημένης φυλακής μου, που όμως τόσο πολύ αγαπώ καθώς με κρατάει ασφαλή από την ερεβώδη δίψα της, σκέφτομαι πως θα έπρεπε να φανώ πιο έξυπνος και να μην την πολεμήσω. » – γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Συνεχίστε την ανάγνωση «Καρμίλα Τσιρέλη»

Άνοιξη αφέντρα

Δεύτερη μέρα του Πάσχα, μόλις αρραβωνιασμένοι, κι επιστρέφαμε ευτυχισμένοι από ένα υπέροχο τετραήμερο στις Λακωνικές παραδοσιακές γωνιές. -γράφει ο Θωμάς Αργυρέας. Συνεχίστε την ανάγνωση Άνοιξη αφέντρα

Το τελευταίο ταξίδι (Μέρος Α’ – Μνήμη Ε’)

Ο Γιόρμα Ρύσσα αφηγείται το πώς και το γιατί βρέθηκε επισκέπτης στον πλανήτη Γη. -Γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Το τελευταίο ταξίδι (Μέρος Α’ – Μνήμη Ε’)

«Σχεδόν καλά»

«Τον κοίταξε λεπτομερώς. Πώς είναι δυνατόν όλα να έχουν αλλάξει κι όμως όλα να μένουν τόσο ίδια; Οι ρυτίδες, οι κινήσεις με μια δόση αμηχανίας, η υπεροχή της θέσης. Κι η αγάπη ίδια έμεινε.» – από την Αρετή Καμπίτση Συνεχίστε την ανάγνωση «Σχεδόν καλά»

Εμμανουήλ Ροϊδης: «Μονόλογος ευαισθήτου ανδρός»

«Ο συγγραφέας με τον παρών μονόλογο,  πέρα από το να καυτηριάζει  με δηκτικό τρόπο την πλήρη αναισθησία ενός μέσου ανθρώπου της εποχής του απέναντι στο ανθρώπινο, γίνεται στις μέρες μας πιο επίκαιρος από ποτέ..» – παρουσίαση – επιμέλεια, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση Εμμανουήλ Ροϊδης: «Μονόλογος ευαισθήτου ανδρός»

Κάθε άνθρωπος πιστεύει πως τα όρια του πεδίου όρασής του είναι τα όρια του κόσμου.

«Είναι σημαντικό να ξυπνήσουμε από το συλλογικό όνειρο που ονομάζουμε «πραγματικότητα» και να αφυπνιστούμε στην εσωτερική μας εμπειρία που θα μας επιτρέψει να επανακτήσουμε τη θέση μας στη Δημιουργία.» – από την Βιολέττα Ψωφάκη Συνεχίστε την ανάγνωση Κάθε άνθρωπος πιστεύει πως τα όρια του πεδίου όρασής του είναι τα όρια του κόσμου.

«Κουβέντες στην τύχη»

«Μπροστά μας ένα σταχτοδοχείο και το μπουκάλι με το τσίπουρο Σηκώναμε τα ποτήρια και πίναμε μαζί. Άλλοτε σαλπάραμε στη σιωπή..» – από τη Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Κουβέντες στην τύχη»

«Εντελέχεια»

«Εύχομαι μια μέρα να γιατρευτούν όλες οι πληγές μου μα πιο πολύ αυτές που δεν φαίνονται. Θα ήθελα να στις δείξω, να είσαι η μητέρα που θα τις γιατρέψεις. » – από την Αρετή Καμπίτση Συνεχίστε την ανάγνωση «Εντελέχεια»

«Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία»

«»Εκείνο που θυμάμαι από εκείνο το καλοκαίρι είναι ένα γλέντι που είχε γίνει στο χωριό μας στον 15αύγουστο. Ανάμεσα στα τραπέζια, την μουσική και το παιχνίδι, υπήρχε ένας τύπος που πουλούσε μπαλόνια. » – γράφει ο Νίκος Βραχασωτάκης Συνεχίστε την ανάγνωση «Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία»

«Κατά συρροήν αυτόχειρ»

«Με κράτησαν νομίζω ως τα ξημερώματα. Δεν ηύραν άκρη. Βάλαν τη νέα ετούτη υπόθεση στο αρχείο τους, στις «ανεξιχνιάστων αιτιών αυτοκτονίες παρελθόντος χρόνου»..» – γράφει ο Άγγελος Ήβος Συνεχίστε την ανάγνωση «Κατά συρροήν αυτόχειρ»

«Το σφυρί και το καλέμι»

«Ένα χτύπημα των δακτύλων. Τόσο χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να ξυπνήσει ή να σαλέψει. Να ζυμώσει ή να διαλύσει. Να κοιτάξει τον καθρέπτη ή τη σκιά του.»
– γράφει ο Ραφαήλ Αρετάκης Συνεχίστε την ανάγνωση «Το σφυρί και το καλέμι»

Μια νύχτα στη σταδίου»

«Έχει μεγάλη υγρασία. Και κάπου εκεί ανάμεσα στιγμιαία ένας άνεμος ράθυμος , άφησε τα ίχνη του στους ώμους..» – από τη Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση Μια νύχτα στη σταδίου»

«Για ένα πουκάμισο αδειανό»

«Ελύθηκαν τα γόνατά μου ντιπ. Ζάρωσα μουγγαμένος. Γυναίκα έμοιαζε πως ήτουνα ετούτο. Αλλά δεν ήτανε κανονικιά.»
– γράφει ο Άγγελος Ήβος Συνεχίστε την ανάγνωση «Για ένα πουκάμισο αδειανό»

«Με τριήρη στο Λέχοβο» (α’ μέρος)

«Ευτυχώς, από τους 45 επιβάτες του πλοίου κανένας δεν χτύπησε σοβαρά και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο της Πτολεμαϊδας…»
– γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Συνεχίστε την ανάγνωση «Με τριήρη στο Λέχοβο» (α’ μέρος)

«Τους ανοίξαμε τα μάτια.»

«Ήμουν και εγώ στο Ρόσγουελ. Ήμουν ο γιατρός με τον σκούφο και τη στολή του χειρουργού που είδατε πίσω από το γυάλινο χώρισμα, σε εκείνη την ταινία του βρετανικού καναλιού τον Αύγουστο του 1995.»- γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Συνεχίστε την ανάγνωση «Τους ανοίξαμε τα μάτια.»

«Δεύτερη ευκαιρία»

«Επέστρεψε στο τώρα, στη δουλειά, προσπαθώντας να χαμογελά. Του χαμογέλασε κι εκείνη: το βλέμμα του κόλλησε στα μάτια της.»- γράφει ο Ευθύμης Καλομοίρης Συνεχίστε την ανάγνωση «Δεύτερη ευκαιρία»

«Ο Υπνοβάτης», της Μαργαρίτας Καραπάνου

«Δεν τον αγαπούσα, γι’αυτό μ’έπιασε τέτοια απελπισία που έφυγε. Όλη τη νύχτα, έπαιρνα φόρα και χτύπαγα το κεφάλι μου στον τοίχο ξανά και ξανά..»
– επιλογή αποσπάσματος, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο Υπνοβάτης», της Μαργαρίτας Καραπάνου

«Μαρακές», (απόσπασμα)

«Κι ενώ αν τον έβλεπε κανείς βιαστικά θα νόμιζε πως πουλούσε ύφος, εικόνα και αμπελοφιλοσοφίες, στην συνέχεια τον μαγνήτιζε το βλέμμα του ανθρώπου που έχει ζήσει πράγματα.» – γράφει ο Νίκος Νερούτσος Συνεχίστε την ανάγνωση «Μαρακές», (απόσπασμα)

Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

«H αγάπη είναι ανήμερο θεριό που τρώει την ζωή μας….μα μόλις φύγει καταλαβαίνουμε ότι αυτή ήταν η ζωή μας.,»
– επιλογή κειμένου: Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

«Απόδραση»

«Σηκώθηκε αέρας δυνατός, θαλασσινός· φούσκωσε τη θάλασσα κι ανακάτεψε την αντάρα μου μαζί με τη δική της.» – από τη Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Απόδραση»

«Ονειρεμένο ταξίδι»

«Δυο βραδιές πριν φύγει αρρώστησε και χρειαστεί να μπει επειγόντως στο νοσοκομείο για μια επέμβαση.» – γράφει ο Ευθύμης Καλομοίρης Συνεχίστε την ανάγνωση «Ονειρεμένο ταξίδι»

Το «δώρο»

Τον τελευταίο μισό χρόνο, σταδιακά και με πολύ γρήγορους ρυθμούς, χάρις στα συστήματα εκτύπωσης στον χώρο, η Νέα Σιναβάλντα μεγάλωνε, μέρα τη μέρα. γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Το «δώρο»

«Ο χορός»

«Έβαλε να παίξει ένα γλυκόπικρο μπλουζ. Τη σήκωσε με δυσκολία και την τράβηξε σαν πορσελάνη στην αγκαλιά του.» – από την Ευαγγελία Αγγελούση Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο χορός»

«Μόνος με τη μητέρα.»

Μνήμες που πονούν, από τότε, μικρό παιδάκι, που είδα την μητέρα να κλαίει γοερά και να ζαρώνει από φόβο και μοναξιά. γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση «Μόνος με τη μητέρα.»

Τσαρλς Μπουκόφσκι : «Το στυλ είναι η απάντηση σε όλα.»

«Όταν ο Χέμινγουεη έστειλε τα μυαλά του στον τοίχο μ’ένα κυνηγετικό όπλο,
αυτό ήταν στυλ.» Συνεχίστε την ανάγνωση Τσαρλς Μπουκόφσκι : «Το στυλ είναι η απάντηση σε όλα.»

Νίκος Καζαντζάκης: «Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.»

«Ποτέ δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει, χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά, μαύρα μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη.» Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Καζαντζάκης: «Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.»

«Ασημένιοι κόμποι»

«Το έβγαλα με προσοχή από το κουτί. Μέτρησα τις χάντρες. Δέκα οκτώ. Όσα τα χρόνια του πικρόγλυκου γάμου.» – από την Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Ασημένιοι κόμποι»

«Η Νυχτερίδα» (απόσπασμα)

«Και τώρα τί• με την πέννα στο χέρι μέσα στο έρημο σπίτι σου• τί σκαλίζεις, τί σκάβεις, πού γυρεύεις να βγεις; Όλα εδώ, είπες• εδώ πληρώνονται..» Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Νυχτερίδα» (απόσπασμα)

«Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς» (μέρος α’)

Η κοπέλα δεν νοιαζόταν ούτε για τα κρύα δάχτυλα ούτε για τα λάγνα βλέμματα. Ακίνητη και ιερή κράταγε συντροφιά σε περιπλανώμενους και παραπλανημένους.» – γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Συνεχίστε την ανάγνωση «Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς» (μέρος α’)

«Σύμβαση» (α΄μέρος)

«Βγήκε από το γιαπί με τα χέρια στις τσέπες και το κεφάλι χωμένο στους ώμους. Οι πρώτες σταγόνες άρχισαν να του γλείφουν το πρόσωπο, αλλά ούτε που τον ένοιαξε.» – από τη Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Σύμβαση» (α΄μέρος)

«Μη φοβάσαι, δε θα μείνουν.»

«Δε θέλω να φοβάσαι. Σου το έχω υποσχεθεί πως θα ‘μαστε μαζί για πάντα. Εγώ κι εσύ και κανένας ανάμεσα μας, πια.» – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Μη φοβάσαι, δε θα μείνουν.»

«Τα ψώνια»

«Η νεαρή μάζεψε βιαστικά το γάλα , έσφιξε τη γιαγιά από τον αγκώνα και σχεδόν την έσυρε πίσω στο πεζοδρόμιο..» – από την Ευαγγελία Αγγελούση Συνεχίστε την ανάγνωση «Τα ψώνια»

«Το θαύμα»

«Οι μαθητές του κοιτάζονταν ντροπιασμένοι. Δεν ήξεραν τι να πουν. Ο δάσκαλός τους σίγουρα θα είχε μια απάντηση για όλα αυτά, αλλά δεν ήταν πια ανάμεσά τους να την δώσει.» – γράφει ο Χαρίτων Χαριτωνίδης Συνεχίστε την ανάγνωση «Το θαύμα»

«Στο παγκάκι μου»

«Σήμερα,αρνήθηκα να πάω στη δουλειά. Σκέφτηκα πως υπήρχε ένας αρκετά προκλητικός ανοιξιάτικος ήλιος,ώστε να μη του απαντήσω αναλόγως.»
– από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Στο παγκάκι μου»

Λίστα ζωής» (β’μέρος)

«Το όλο σκηνικό ήταν πραγματικά θεϊκό. Το θέμα τώρα όμως ήταν αρκετά πιο περίπλοκο από μια κακή χορωδία χερουβείμ και έναν μετανιωμένο δαίμονα..» γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Συνεχίστε την ανάγνωση Λίστα ζωής» (β’μέρος)

«Φρέτζκιρτς, κρατήσου, αγάπη μου.»

«Έξω, περίμενε το σκάφος κι έπρεπε όλα να γίνουν γρήγορα.Φόρεσε τον φεσμάτριους μανδύα της και γρήγορα μεταμορφώθηκε στο στοιχείο ΗLrt4 της κοινής μας ατμόσφαιρας.»- από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Φρέτζκιρτς, κρατήσου, αγάπη μου.»

Απόσπασμα από την ανέκδοτη νουβέλα:»Ο Ανθρωποκτόνος»

Η μικρή του εγκεφαλική βλάβη, που ήταν για τον ίδιο θείο χάρισμα, δεν του επέτρεψε ποτέ να βολτάρει ,σφυρίζοντας, σε αέρα καθαρό. -της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση Απόσπασμα από την ανέκδοτη νουβέλα:»Ο Ανθρωποκτόνος»

Ανατρέφοντας την αμφιβολία

«Στην εφηβεία της η αμφιβολία γίνεται σχεδόν εκκωφαντική. Βάζει κροτίδες στη σκέψη για να την τρομάξει τόσο, που να αργήσει να ξανασκεφτεί.- από την Ευαγγελία Αγγελούση Συνεχίστε την ανάγνωση Ανατρέφοντας την αμφιβολία

Ένας πλανήτης, αλλιώτικος!

Όσο πλησιάζαμε, τόσο πιό έντονα γίνονταν τα εγκεφαλικά κύματα και τόσο περισσότερο έμοιαζε να ήταν ένα και μοναδικό νοήμον όν που τα εξέπεμπε. -γράφει ο Αστροβάμων. Συνεχίστε την ανάγνωση Ένας πλανήτης, αλλιώτικος!

Η Εγγονή: [μέρος β’]

«Σκέψεις , ενοχές, πικρίες, αγάπη ανομολόγητη, χάδια ανεκδήλωτα ακόμα, λόγια μετέωρα, ντυμένα σα για ραντεβού που απέμειναν να κοιτάζουν στο παράθυρο πνιγμένα.»- από την Ευαγγελία Αγγελούση Συνεχίστε την ανάγνωση Η Εγγονή: [μέρος β’]

Λίστα ζωής [α’ μέρος]

«Στην προσωπική του συλλογή από ερωτικούς βοηθούς, είχε τρεις γυναίκες, δύο άντρες και έναν φωσφορίζοντα ερμαφρόδιτο ο οποίος κόστιζε μια μικρή περιουσία..»- γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Συνεχίστε την ανάγνωση Λίστα ζωής [α’ μέρος]

Η εγγονή [μέρος α’]

«Οι γλώσσες της αγάπης, λένε, είναι πέντε . Και μια από αυτές είναι ο χρόνος που δίνεις σε κάποιον , ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.» – από την Ευαγγελία Αγγελούση Συνεχίστε την ανάγνωση Η εγγονή [μέρος α’]

Μια μπαλάντα του δρόμου

«Ανθρώπινα μπαλόνια αγόρι μου είναι και οι δύο, ανθρώπινο μπαλονάκι είσαι και εσύ.»
– γράφει ο Χρήστος Κοτρώτσιος Συνεχίστε την ανάγνωση Μια μπαλάντα του δρόμου

Ο Κόκκινος Γίγαντας

Ένα κύμα μελαγχολίας με έκανε να σκυθρωπιάσω στην σκέψη ότι όλη αυτή η ζωή του πλανήτη, σύντομα, θα έπαυε να υπάρχει. – γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Κόκκινος Γίγαντας

Ο έρωτας της θάλασσας για το φεγγάρι

«Κανένα πλάσμα του βυθού δε μπορούσε να την παρηγορήσει, δε μπορούσε να την πείσει πως μακριά από το φεγγάρι θα ήταν καλά..» – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση Ο έρωτας της θάλασσας για το φεγγάρι

Η πλαστελίνη

«Τη σεβόταν. Την κρατούσε μαλακά και την άφηνε να παίρνει τα σχήματα που η ίδια ήθελε. Την πρόσεχε.»- από την Ευαγγελία Αγγελούση Συνεχίστε την ανάγνωση Η πλαστελίνη

Στη δίνη του απόλυτου εφιάλτη

«Θα ειδοποιήσω τον προϊστάμενο αξιωματικό. Στο μεταξύ χρησιμοποιείστε όλα τα πειραματόζωα που διαθέτουμε για να παράξετε ποσότητες από το βακτήριο αυτό.» – γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Στη δίνη του απόλυτου εφιάλτη

Η κοιλάδα των χαμένων θεών

«Την δέκατη μέρα πλέον, τα χείλη μας ξερά, σκασμένα παντού κι ο ουρανίσκος, μάταια, να περιμένει λίγο υγρό σάλιο, μιαν ανακούφιση..»- από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση Η κοιλάδα των χαμένων θεών

Η δαχτυλιά

«Σφίγγει το βιβλιάριο στα χέρια. Κοιτάζει πάλι τη μικρή δαχτυλιά στο παράθυρο.Τώρα του φαίνεται ακόμη μικρότερη.» – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση Η δαχτυλιά

Methuselah: προσωρινή ανωμαλία

«Καινούρια έξω-πλανητικά υποκείμενα, φαίνεται να έχουν πολιορκήσει τις ζώνες γύρω από την ατμόσφαιρα του Methuselah,άγνωστο από πότε.»- από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση Methuselah: προσωρινή ανωμαλία

Στην ερώτηση της ζωής σας, είστε η απάντηση

«Μην αναβάλλετε τη ζωή σας πιστεύοντας πως «κάποια μέρα» θα μπορέσετε να είσαστε ευτυχισμένοι»- γράφει η Βιολέττα Ψωφάκη Συνεχίστε την ανάγνωση Στην ερώτηση της ζωής σας, είστε η απάντηση

«G456-Felix: η απόδραση»

«Τα διαλυμένα κολλώδη ηλεκτρόδια αλλά και τα υπόλοιπα υγρά, που βρήκαμε στο πάτωμα, υποδείκνυαν πως το υποκείμενο 34-D489 διέφυγε σε κρίσιμη κατάσταση.»- από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «G456-Felix: η απόδραση»

Η σκάλα στον ακάλυπτο

Παράξενο , αλλά εκείνη τη στιγμή, αυτό που αναρωτήθηκα ήταν , αν θα μπορούσα να ‘μαι όντως τόσο γρήγορος – γράφει ο Ορφέας Μαντουδάκης Συνεχίστε την ανάγνωση Η σκάλα στον ακάλυπτο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ: ένα μικρό απόσπασμα κι ένα σχόλιο

«..Είναι ο ποιητής , που με τη δύναμη του έργου του επαναπροώθησε το status quo του , προσδίδοντας του μια ανοιχτή δυναμική επικαιρότητας , πάντα ντυμένο με βαθειά αγάπη προς τον άνθρωπο..»- Συνεχίστε την ανάγνωση ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ: ένα μικρό απόσπασμα κι ένα σχόλιο

Μια νύχτα στο Πολύγωνο

Ήταν 11 παρά τέταρτο και περίμενα λεωφορείο για τον σταθμό του «Ηλεκτρικού» στην Βικτώρια. – γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση Μια νύχτα στο Πολύγωνο

Ζούμε ο καθένας στον κόσμο του

«Ο κόσμος και η πραγματικότητα για τον καθένα είναι διαφορετικά επειδή καθορίζονται από την προσωπική αντίληψη και οπτική του»
– γράφει η Βιολέττα Ψωφάκη Συνεχίστε την ανάγνωση Ζούμε ο καθένας στον κόσμο του