«Ανάστασις», παραλλαγή σε ανέκδοτο διήγημα του Αλέξανδρου Παπασμαράγδη

« …Συνέπεσεν δε ώστε το φως που μετεδίδετο από κερί εις κερίον και από λαμπάδα εις λαμπάδαν και το οποίον εγέμιζεν την νύκτα δια μικρών και θερμών λάμψεων να ομοιάζει με το σώμα της νέας ήτις εκαίετο υπό του πάθους…» – από τον Άγγελο Ήβο Continue reading «Ανάστασις», παραλλαγή σε ανέκδοτο διήγημα του Αλέξανδρου Παπασμαράγδη

« Ο Επιτάφιος»

«Ελαφρύ αεράκι φυσούσε, λεμονανθοί και πασχαλιά γλυκαίνανε τη γλώσσα μας, τα τελευταία άσπρα σύννεφα άνθιζαν στον ορίζοντα, ψηλά στον ουρανό μπηγμένη μια λεπίδα φεγγαριού, μάτωνε ο κόσμος κι εμείς δε το ξέραμε.»
– από την Αγγελίνα Κλαυδιανού Continue reading « Ο Επιτάφιος»

«Η πορεία προς τον Γολγοθά»

«Το σαλόνι ήταν γεμάτο ξύλινες αντίκες και πίνακες ζωγραφικής. Ένας από αυτούς ήταν τόσο μεγάλος που έπιανε τον μισό από τον ένα τοίχο του.»  – από την Ερμιόνη Κοσκινά Continue reading «Η πορεία προς τον Γολγοθά»

Ένας πλανήτης, αλλιώτικος!

Όσο πλησιάζαμε, τόσο πιό έντονα γίνονταν τα εγκεφαλικά κύματα και τόσο περισσότερο έμοιαζε να ήταν ένα και μοναδικό νοήμον όν που τα εξέπεμπε. -γράφει ο Αστροβάμων. Continue reading Ένας πλανήτης, αλλιώτικος!