“Εντελέχεια”

“Εύχομαι μια μέρα να γιατρευτούν όλες οι πληγές μου μα πιο πολύ αυτές που δεν φαίνονται. Θα ήθελα να στις δείξω, να είσαι η μητέρα που θα τις γιατρέψεις. ” – από την Αρετή Καμπίτση Continue reading “Εντελέχεια”

“Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία”

“”Εκείνο που θυμάμαι από εκείνο το καλοκαίρι είναι ένα γλέντι που είχε γίνει στο χωριό μας στον 15αύγουστο. Ανάμεσα στα τραπέζια, την μουσική και το παιχνίδι, υπήρχε ένας τύπος που πουλούσε μπαλόνια. ” – από τον Νίκο Βραχασωτάκη Continue reading “Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία”

“Κατά συρροήν αυτόχειρ”

“Με κράτησαν νομίζω ως τα ξημερώματα. Δεν ηύραν άκρη. Βάλαν τη νέα ετούτη υπόθεση στο αρχείο τους, στις «ανεξιχνιάστων αιτιών αυτοκτονίες παρελθόντος χρόνου»..” – από τον Άγγελο Ήβο Continue reading “Κατά συρροήν αυτόχειρ”

“Το σφυρί και το καλέμι”

“Ένα χτύπημα των δακτύλων. Τόσο χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να ξυπνήσει ή να σαλέψει. Να ζυμώσει ή να διαλύσει. Να κοιτάξει τον καθρέπτη ή τη σκιά του.”
– από τον Ραφαήλ Αρετάκη Continue reading “Το σφυρί και το καλέμι”

“Για ένα πουκάμισο αδειανό”

“Ελύθηκαν τα γόνατά μου ντιπ. Ζάρωσα μουγγαμένος. Γυναίκα έμοιαζε πως ήτουνα ετούτο. Αλλά δεν ήτανε κανονικιά.”
– από τον Άγγελο Ήβο Continue reading “Για ένα πουκάμισο αδειανό”

“Ο Υπνοβάτης”, της Μαργαρίτας Καραπάνου

“Δεν τον αγαπούσα, γι’αυτό μ’έπιασε τέτοια απελπισία που έφυγε. Όλη τη νύχτα, έπαιρνα φόρα και χτύπαγα το κεφάλι μου στον τοίχο ξανά και ξανά..”
– επιλογή αποσπάσματος, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο Υπνοβάτης”, της Μαργαρίτας Καραπάνου

“Μαρακές”, (απόσπασμα)

“Κι ενώ αν τον έβλεπε κανείς βιαστικά θα νόμιζε πως πουλούσε ύφος, εικόνα και αμπελοφιλοσοφίες, στην συνέχεια τον μαγνήτιζε το βλέμμα του ανθρώπου που έχει ζήσει πράγματα.” – από τον Νίκο Νερούτσο Continue reading “Μαρακές”, (απόσπασμα)

Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

“H αγάπη είναι ανήμερο θεριό που τρώει την ζωή μας….μα μόλις φύγει καταλαβαίνουμε ότι αυτή ήταν η ζωή μας.,”
– επιλογή κειμένου: Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

Νίκος Καζαντζάκης: “Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.”

“Ποτέ δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει, χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά, μαύρα μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη.” Continue reading Νίκος Καζαντζάκης: “Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.”

“Η Νυχτερίδα” (απόσπασμα)

“Και τώρα τί• με την πέννα στο χέρι μέσα στο έρημο σπίτι σου• τί σκαλίζεις, τί σκάβεις, πού γυρεύεις να βγεις; Όλα εδώ, είπες• εδώ πληρώνονται..” Continue reading “Η Νυχτερίδα” (απόσπασμα)

“Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς” (μέρος α’)

Η κοπέλα δεν νοιαζόταν ούτε για τα κρύα δάχτυλα ούτε για τα λάγνα βλέμματα. Ακίνητη και ιερή κράταγε συντροφιά σε περιπλανώμενους και παραπλανημένους.” – από τον Βαγγέλη Σωτήρη Continue reading “Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς” (μέρος α’)

“Σύμβαση” (α΄μέρος)

“Βγήκε από το γιαπί με τα χέρια στις τσέπες και το κεφάλι χωμένο στους ώμους. Οι πρώτες σταγόνες άρχισαν να του γλείφουν το πρόσωπο, αλλά ούτε που τον ένοιαξε.” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Σύμβαση” (α΄μέρος)

Η Εγγονή: [μέρος β’]

“Σκέψεις , ενοχές, πικρίες, αγάπη ανομολόγητη, χάδια ανεκδήλωτα ακόμα, λόγια μετέωρα, ντυμένα σα για ραντεβού που απέμειναν να κοιτάζουν στο παράθυρο πνιγμένα.”- από την Ευαγγελία Αγγελούση Continue reading Η Εγγονή: [μέρος β’]

Απωθημένοι ουρανοί

“Μιλούσαν συχνά για ταξίδια και εαν έπινε και λίγο παραπάνω,θα της μίλαγε ώρες ατελείωτες για τα γνωστά πολυακούσμενα περί ελευθερίας του ατόμου.”- από την Στέλλα Κόρδη Continue reading Απωθημένοι ουρανοί

Η εγγονή [μέρος α’]

“Οι γλώσσες της αγάπης, λένε, είναι πέντε . Και μια από αυτές είναι ο χρόνος που δίνεις σε κάποιον , ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.” – από την Ευαγγελία Αγγελούση Continue reading Η εγγονή [μέρος α’]