Ο πόνος των ανθρώπων

«Οι άνθρωποι φορούν βαθιά χρώματα και φέρνουν βόλτες στα φώτα και στα ηχεία που σπάνε τζάμια κάνοντας εμετό τα ξημερώματα, αλλά δεν πονάνε. Ξυπνάνε σε ξένα κρεβάτια κάποιου αγνώστου και φεύγουν σιωπηλά μην τους ακούσουν. Αναίμακτα.»
-γράφει ο Γιώργος Αλεξάνδρου Συνεχίστε την ανάγνωση Ο πόνος των ανθρώπων

Η θέση του ισχυρού

«Η θέση του ισχυρού, δεν είναι η κορυφή, είναι το βουνό. Ένα βουνό μεταβαλλόμενο που κινείται διαρκώς και απαιτεί προσαρμοστικότητα και θέληση.»
-γράφει ο Γιώργος Αλεξάνδρου Συνεχίστε την ανάγνωση Η θέση του ισχυρού

«Τα μονοπάτια»

Οι κόσμοι και οι δρόμοι μας λοιπόν, είναι παράλληλοι. Θέλουμε να πείσουμε τον κόσμο να μπει στη «θέση» μας, αλλά έτσι αδικούμε τον εαυτό μας. – γράφει ο Γιώργος Αλεξάνδρου Συνεχίστε την ανάγνωση «Τα μονοπάτια»

«Η εξομολόγηση»

«Τι στο διάολο έπαθα ξαφνικά; Την έχω δει στις χειρότερες μέρες της, την έχω δει να είναι μαύρο χαλί, όπως τότε που έβγαλε τους δύο φρονιμίτες και ήταν παραμορφωμένη…»
-γράφει ο Γιώργος Αλεξάνδρου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η εξομολόγηση»