Σπάνια επιστολή του Άλντους Χάξλεϋ προς τον Τζόρτζ Όργουελ για το “1984”, μεταφρασμένη για πρώτη φορά στα ελληνικά.

“Η δική μου πεποίθηση είναι ότι η κυρίαρχη ολιγαρχία θα βρει λιγότερο δύσκολους και σπάταλους τρόπους διακυβέρνησης και ικανοποίησης της λαγνείας της για εξουσία..”
– επιμέλεια, μετάφραση Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Σπάνια επιστολή του Άλντους Χάξλεϋ προς τον Τζόρτζ Όργουελ για το “1984”, μεταφρασμένη για πρώτη φορά στα ελληνικά.

“Πρωτοχρονιά”

“Απ’ το φθινόπωρο κατεβάζω ιδέες για το που θα μπορούσαν να με βρουν τα πρώτα λεπτά του καινούργιου χρόνου. Ήθελα κάτι ξεχωριστό που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στην μνήμη μου.” – Γράφει ο Παναγιώτης Σταυρόπουλος
Continue reading “Πρωτοχρονιά”

“To Νέο Έτος, ο Υετός, η Πρόκληση και η Πρόσκληση”

“Λένε λοιπόν, ότι όταν νιώθεις κάτι έντονα και μπορείς να το φανταστείς, τότε υπάρχει η πιθανότητα να δημιουργηθεί. Δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω, παντού.” 
– από την Μαρία Ιατρίδη Continue reading “To Νέο Έτος, ο Υετός, η Πρόκληση και η Πρόσκληση”

“Όνειρα”

“Σήμερα πέθανα ίσως και χτες, μου απαντάει ο περιπτεράς, αλλά δεν έχουν χώρο στην κόλαση, είναι κι η απεργία των νεκροπομπών και δουλεύω ακόμα. “- από τον Δημήτρη Κουτσιφέλη Continue reading “Όνειρα”

“Οι μεγάλες λέξεις”

“Η αιώνια επιστροφή στην αρχή των όλων, δεν ανατρέπει τα προπατορικά ατοπήματα, ίσα ίσα τα ενισχύει καταθλιπτικά” – από τον Χριστόφορο Τριάντη Continue reading “Οι μεγάλες λέξεις”

“Αυτοεκπλήρωση”

“Σκαρφαλώνεις στις μέρες.
Αγκιστρώνεσαι στους βράχους των ωρών
με σθένος κολυμβητή
κι εξάρτυση ορειβάτη.
Φτάνεις στην κορυφή.
Μοναξιά.”

– από την Ευαγγελία Αγγελούση

Continue reading “Αυτοεκπλήρωση”

Για τα 11 «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα” του F.G. Lorca

“”Τον Δεκέμβριο του 1983, καθηγητές, ποιητές, κριτικοί και μελετητές του Federico García Lorca, βρίσκουν στο γραμματοκιβώτιό τους μια λαθραία έκδοση με έντεκα αδημοσίευτα σονέτα..” – γράφει η Ευτυχία Μισύρη Continue reading Για τα 11 «Σονέτα του σκοτεινού έρωτα” του F.G. Lorca

“Ο φλώρος” (επεισόδιο δεύτερο)

“Μερικές φορές κοιτάζω τον σκύλο μου και νομίζω πως είναι εκείνος που με διάλεξε για κατοικίδιο.” – από την  Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο φλώρος” (επεισόδιο δεύτερο)

“Μονόλογος παράκρουσης”

“Σ’ αυτόν τον κόσμο επιβιώνει μόνο το απόλυτο κενό. Μαζί με το στραβό. Βουβό και σκοτεινό. Εκεί που δεν γεννιέται τίποτα κακό και ούτε καλό.” – από την Ρένια Παπαματθαίου Ο Θεός απουσίαζε εκείνο το απόγευμα. Όσο κι αν τον … Continue reading “Μονόλογος παράκρουσης”

Μια σπάνια συνέντευξη της Σύλβιας Πλαθ μεταφρασμένη για πρώτη φορά στα ελληνικά

“Νομίζω πως οι συγγραφείς κι οι καλλιτέχνες είναι οι πιο ναρκισσιστές άνθρωποι..” – μετάφραση, επιμέλεια Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Μια σπάνια συνέντευξη της Σύλβιας Πλαθ μεταφρασμένη για πρώτη φορά στα ελληνικά

Μια ευχή, για τώρα και για πάντα…

Το είχε σκεφτεί πολύ. Ένιωθε την περιέργεια, που τον χαρακτήριζε από όταν ήταν νέος, να γιγαντώνεται ξανά μέσα του. Γράφει ο Αστροβάμων. Continue reading Μια ευχή, για τώρα και για πάντα…

“Ο Αμερικάνος”, χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

“Έβγα να ιδείς, έβγα να ιδείς,

σκύλα, κορμί που τυραγνείς.”  Continue reading “Ο Αμερικάνος”, χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Μια αναπάντεχη περίσταση

Με μία γρήγορη στροφή οριζοντίωσε πορεία καθώς το ισχυρό μαγνητικό πεδίο, λίγο πάνω από το έδαφος, ασκούσε τεράστια απωστική δύναμη στο μεταλλικό περίβλημα του σκάφους – γράφει ο Αστροβάμων Continue reading Μια αναπάντεχη περίσταση

“Ο φλώρος” (επεισόδιο πρώτο)

“Δυο πράγματα δε θα μου λείψουν όταν πεθάνω. Τα γαρίφαλα κι αυτό που όταν κάνεις ντους σου κολλάει η κουρτίνα στον κώλο.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο φλώρος” (επεισόδιο πρώτο)

“Πες αυτή τη λέξη, πες τη!”

“Θάρρος και τόλμη θέλει φίλε η ζωή! Με οδηγό και εφόδια αυτά τα δύο μπορείς να υπερνικήσεις και να κατακτήσεις τα πάντα.” – από την Κική Κωνσταντίνου Continue reading “Πες αυτή τη λέξη, πες τη!”

“Ένα αλλιώτικο χριστουγεννιάτικο δέντρο”

“Τα λαμπάκια τρεμοσβήνουν. Κι εσύ τρέμεις. Αλλά το φως σου δεν το σβήνεις ποτέ.
Μήπως και κάποια στιγμή του φωτίσει τον δρόμο της επιστροφής.”
– από την Μαρία Ιατρίδη Continue reading “Ένα αλλιώτικο χριστουγεννιάτικο δέντρο”

“Αυτοπροσωπογραφία”

“Τα μάτια και τα χείλη του εκφράζονται αλλιώς, κάτω απ’ το βλέμμα, δες κι εσύ, υπάρχει ένα φως, και καρφωμένα στο μέτωπό του ένας ήλιος, ένας δρόμος και μια έρημος.” – γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Continue reading “Αυτοπροσωπογραφία”

Οι δαίμονες του λάθους

“Έκανε λάθος η Μαρία που έστειλε κρυφά μήνυμα στο φίλο της καλύτερής της φίλης. Οπότε θα πασχίσει να πείσει τον εαυτό της πως η φίλη της θα τον έχανε ούτως ή άλλως με τη στάση της.” – από την Ευαγγελία Αγγελούση Continue reading Οι δαίμονες του λάθους

Άνοιξη αφέντρα

Δεύτερη μέρα του Πάσχα, μόλις αρραβωνιασμένοι, κι επιστρέφαμε ευτυχισμένοι από ένα υπέροχο τετραήμερο στις Λακωνικές παραδοσιακές γωνιές. -γράφει ο Θωμάς Αργυρέας. Continue reading Άνοιξη αφέντρα

“Πίστευε σε κάτι θρηνώντας”

“Αναπολώ την επαφή με τον ηλεκτρισμό μιας εσωτερικής μυθοπλασίας. Εκείνης που μου άφηναν τα νύχια σου την ώρα που γαμιόμασταν με λήθη. ”
– από τον Lazaros Ozricfox Continue reading “Πίστευε σε κάτι θρηνώντας”

Είμαι το σώμα μου

“Αγάπα το σώμα σου είναι το όχημα σου σε αυτόν τον υλικό κόσμο όμως μην σπιλώνεις το πνεύμα σου επιτρέποντας στον κάθε ένα να εισέρχεται στον ιδιωτικό σου ναό.” – από την T- Lili Continue reading Είμαι το σώμα μου

“Σχεδόν καλά”

“Τον κοίταξε λεπτομερώς. Πώς είναι δυνατόν όλα να έχουν αλλάξει κι όμως όλα να μένουν τόσο ίδια; Οι ρυτίδες, οι κινήσεις με μια δόση αμηχανίας, η υπεροχή της θέσης. Κι η αγάπη ίδια έμεινε.” – από την Αρετή Καμπίτση Continue reading “Σχεδόν καλά”

“Λογοτέχνης θα πει..”

“Για εμάς λοιπόν, δεν υπάρχει τυποποιημένη έκδοση του σωστού λογοτέχνη.
Δεν υπάρχει αστικό μοτίβο, ηθικός κανονισμός, τύπος χαρακτήρα ή τεχνοκρατική κανονικότητα.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Λογοτέχνης θα πει..”

Η ανελευθερία

«Είμαστε ελεύθεροι πραγματικά; Οι πράξεις που κάνουμε είναι δικές μας ή είναι αποτέλεσμα των άλλων; Είναι η ψυχή μας νοθευμένη;»
 – γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Continue reading Η ανελευθερία

“Καταμεσής της άνοιξης”

“Λιμνάζει και η επιθυμία μέσα στο βλέμμα σου. Σε κούρασε η πικρή, από την αρμύρα, γεύση. Κι έχεις τόση θάλασσα ακόμη μπροστά σου. Απέραντη όπως τα όνειρα.” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Καταμεσής της άνοιξης”

Εμμανουήλ Ροϊδης: “Μονόλογος ευαισθήτου ανδρός”

“Ο συγγραφέας με τον παρών μονόλογο,  πέρα από το να καυτηριάζει  με δηκτικό τρόπο την πλήρη αναισθησία ενός μέσου ανθρώπου της εποχής του απέναντι στο ανθρώπινο, γίνεται στις μέρες μας πιο επίκαιρος από ποτέ..” – παρουσίαση – επιμέλεια, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Εμμανουήλ Ροϊδης: “Μονόλογος ευαισθήτου ανδρός”

“Το βάρος των λέξεων”

“Ετοιμάζονταν με ζήλο κι έφτασε η ώρα
που είπαν πως είναι έτοιμοι,
τίποτε άλλο δεν χρειαζόταν,
όλοι είχαν κατά πώς πρέπει στολιστεί..” – γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Continue reading “Το βάρος των λέξεων”

“Μικρό Ουμανιστικό Μανιφέστο”

“Υπάρχουμε κι Εμείς.
Εμείς που δεν χωράμε στα καλούπια της κοινωνίας που μας εγκολπώνει.”
– γράφει ο Αλέξανδρος Μούκας Continue reading “Μικρό Ουμανιστικό Μανιφέστο”

” Η προσγείωση σε θέλει γυμνό.”

“Μέσα στην ντουλάπα σου την παλιά,κλειδωμένος, πίνοντας τα πιο βρώμικα ζουμιά των φόβων σου, θα δεις.Φτιάχνεις την καλύτερη γρανίτα ιλίγγου στα βαλσαμωμένα σου γνώθι Σ’ αυτόν.”  – από τον Lazaros Ozricfox Continue reading ” Η προσγείωση σε θέλει γυμνό.”

“Κουβέντες στην τύχη”

“Μπροστά μας ένα σταχτοδοχείο και το μπουκάλι με το τσίπουρο Σηκώναμε τα ποτήρια και πίναμε μαζί. Άλλοτε σαλπάραμε στη σιωπή..” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Κουβέντες στην τύχη”

“Εντελέχεια”

“Εύχομαι μια μέρα να γιατρευτούν όλες οι πληγές μου μα πιο πολύ αυτές που δεν φαίνονται. Θα ήθελα να στις δείξω, να είσαι η μητέρα που θα τις γιατρέψεις. ” – από την Αρετή Καμπίτση Continue reading “Εντελέχεια”

“Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία”

“”Εκείνο που θυμάμαι από εκείνο το καλοκαίρι είναι ένα γλέντι που είχε γίνει στο χωριό μας στον 15αύγουστο. Ανάμεσα στα τραπέζια, την μουσική και το παιχνίδι, υπήρχε ένας τύπος που πουλούσε μπαλόνια. ” – γράφει ο Νίκος Βραχασωτάκης Continue reading “Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία”

“Κατά συρροήν αυτόχειρ”

“Με κράτησαν νομίζω ως τα ξημερώματα. Δεν ηύραν άκρη. Βάλαν τη νέα ετούτη υπόθεση στο αρχείο τους, στις «ανεξιχνιάστων αιτιών αυτοκτονίες παρελθόντος χρόνου»..” – γράφει ο Άγγελος Ήβος Continue reading “Κατά συρροήν αυτόχειρ”

“Μηδέν από το μηδέν”, απόσπασμα από το ανέκδοτο βιβλίο του Νίκου Κατσικάνη

“Ω! Αμείλικτη του κόσμου άλγεβρα
προσηλωμένη στην αναίσχυντη αφαίρεση
εσύ..” – γράφει ο Νίκος Κατσικάνης Continue reading “Μηδέν από το μηδέν”, απόσπασμα από το ανέκδοτο βιβλίο του Νίκου Κατσικάνη

“Το σφυρί και το καλέμι”

“Ένα χτύπημα των δακτύλων. Τόσο χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να ξυπνήσει ή να σαλέψει. Να ζυμώσει ή να διαλύσει. Να κοιτάξει τον καθρέπτη ή τη σκιά του.”
– γράφει ο Ραφαήλ Αρετάκης Continue reading “Το σφυρί και το καλέμι”

“Γυναίκες της διπλανής πόρτας”


”Δεν πέφτουν στην παγίδα του έρωτα… τις μάχες τους έχουν μάθει να τις επιλέγουν οι ίδιες, και για να πολεμήσουν για σένα πρέπει να σε θεωρήσουν τρόπαιο. Είσαι;”
– από την Β.Κ. Continue reading “Γυναίκες της διπλανής πόρτας”

Μια νύχτα στη σταδίου”

“Έχει μεγάλη υγρασία. Και κάπου εκεί ανάμεσα στιγμιαία ένας άνεμος ράθυμος , άφησε τα ίχνη του στους ώμους..” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading Μια νύχτα στη σταδίου”

ΓΥΝΑΙΚΑ

“Το ύψος και η δύναμη της προσωπικότητας μιας γυναίκας, μετριέται χωρίς τα δωδεκάποντα γοβάκια της αλλά κάτω από αυτά…στο ύψος των γυμνών ποδιών της.”
– από την Ειρήνη Βροχοπούλου Continue reading ΓΥΝΑΙΚΑ

“Για ένα πουκάμισο αδειανό”

“Ελύθηκαν τα γόνατά μου ντιπ. Ζάρωσα μουγγαμένος. Γυναίκα έμοιαζε πως ήτουνα ετούτο. Αλλά δεν ήτανε κανονικιά.”
– γράφει ο Άγγελος Ήβος Continue reading “Για ένα πουκάμισο αδειανό”

“Τελευταίος επιβάτης για την Ανυπαρξία”

“Ήτανε πάντα η απόσταση
το ξέσκισμα της επιθυμίας
και τα χιλιόμετρα
γενέτειρα νεκρών ελπίδων..”
– γράφει ο Νίκος Κατσικάνης Continue reading “Τελευταίος επιβάτης για την Ανυπαρξία”

“Το τραγούδι της παιδικής ηλικίας”, του Peter Handke

“Πώς γίνεται να είμαι εγώ, έτσι όπως είμαι,
και να μην υπήρχα πριν γίνω αυτό που είμαι
και ότι κάποια μέρα, εγώ, οπως είμαι,
δεν θα είμαι πλέον αυτός που είμαι;”
επιμέλεια Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Το τραγούδι της παιδικής ηλικίας”, του Peter Handke

“Με τριήρη στο Λέχοβο” (α’ μέρος)

“Ευτυχώς, από τους 45 επιβάτες του πλοίου κανένας δεν χτύπησε σοβαρά και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο της Πτολεμαϊδας…”
– γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Continue reading “Με τριήρη στο Λέχοβο” (α’ μέρος)

Αδημοσίευτο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι: «Επιθυμώ να στείλω εις τον διάβολον, κάθε άνθρωπο που δεν με σέβεται»

[Synopsis] Ο Εμμανουήλ (Μάνος) Χατζιδάκις (Ξάνθη, 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα, 15 Ιουνίου 1994) ήταν κορυφαίος Έλληνας συνθέτης και ποιητής. Θεωρείται ο πρώτος που συνέδεσε με το έργο του, θεωρητικό και συνθετικό, τη λόγια μουσική με τη λαϊκή μουσική παράδοση. … Continue reading Αδημοσίευτο κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι: «Επιθυμώ να στείλω εις τον διάβολον, κάθε άνθρωπο που δεν με σέβεται»

Νικηφόρος Βρεττάκος:”Μου πήραν τον ήλιο μου, μα εγώ θα τον βρω..”

“Μη ξεχαστείς, τ’ακούς;
Να’ ρθεις.”
– επιμέλεια, σύνθεση αφιερώματος, Μαρία Λυδία Κυριακίδου
Continue reading Νικηφόρος Βρεττάκος:”Μου πήραν τον ήλιο μου, μα εγώ θα τον βρω..”

“Τους ανοίξαμε τα μάτια.”

“Ήμουν και εγώ στο Ρόσγουελ. Ήμουν ο γιατρός με τον σκούφο και τη στολή του χειρουργού που είδατε πίσω από το γυάλινο χώρισμα, σε εκείνη την ταινία του βρετανικού καναλιού τον Αύγουστο του 1995.”- γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Continue reading “Τους ανοίξαμε τα μάτια.”

“Δεύτερη ευκαιρία”

“Επέστρεψε στο τώρα, στη δουλειά, προσπαθώντας να χαμογελά. Του χαμογέλασε κι εκείνη: το βλέμμα του κόλλησε στα μάτια της.”- γράφει ο Ευθύμης Καλομοίρης Continue reading “Δεύτερη ευκαιρία”

Το μυστικό του Μάινχεντ (μέρος β’)

“Βγήκα στην μπροστινή αυλή και κατευθύνθηκα προς το αυτοκίνητο. Λίγο πριν κατέβω από το πεζοδρόμιο και περάσω απέναντι τον δρόμο,  ξάφνου,τα πάντα σκοτείνιασαν..” – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Το μυστικό του Μάινχεντ (μέρος β’)

“Περί έρωτος” , του Γιάννη Τσαρούχη

Ο έρως έτσι είναι μια απελπισμένη προσπάθεια να μπεις στον κύκλο, στον οποίο ανήκει το αντικείμενο του έρωτός σου, σχεδόν αδιαφορώντας για όλα τ’άλλα..”
– επιλογή αποσπάσματος, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Περί έρωτος” , του Γιάννη Τσαρούχη

“Ο Υπνοβάτης”, της Μαργαρίτας Καραπάνου

“Δεν τον αγαπούσα, γι’αυτό μ’έπιασε τέτοια απελπισία που έφυγε. Όλη τη νύχτα, έπαιρνα φόρα και χτύπαγα το κεφάλι μου στον τοίχο ξανά και ξανά..”
– επιλογή αποσπάσματος, Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο Υπνοβάτης”, της Μαργαρίτας Καραπάνου

“Μαρακές”, (απόσπασμα)

“Κι ενώ αν τον έβλεπε κανείς βιαστικά θα νόμιζε πως πουλούσε ύφος, εικόνα και αμπελοφιλοσοφίες, στην συνέχεια τον μαγνήτιζε το βλέμμα του ανθρώπου που έχει ζήσει πράγματα.” – γράφει ο Νίκος Νερούτσος Continue reading “Μαρακές”, (απόσπασμα)

Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

“H αγάπη είναι ανήμερο θεριό που τρώει την ζωή μας….μα μόλις φύγει καταλαβαίνουμε ότι αυτή ήταν η ζωή μας.,”
– επιλογή κειμένου: Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Μενέλαος Λουντέμης: «Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους» (απόσπασμα)

“Απρόσωπη ιστορία καθολικότητας μιας θλίψης”

“Ήταν εκείνη πού τον είχε μάθει να γελά. Εκείνη που του είχε διδάξει να κοιτάει προς τα μικρά φώτα του τώρα.” – γράφει ο Βαγγέλης Ρουσσάκης Continue reading “Απρόσωπη ιστορία καθολικότητας μιας θλίψης”

“Το ‘δώρο΄”

Τον τελευταίο μισό χρόνο, σταδιακά και με πολύ γρήγορους ρυθμούς, χάρις στα συστήματα εκτύπωσης στον χώρο, η Νέα Σιναβάλντα μεγάλωνε, μέρα τη μέρα. γράφει ο Αστροβάμων Continue reading “Το ‘δώρο΄”

Τσαρλς Μπουκόφσκι : “Το στυλ είναι η απάντηση σε όλα.”

“Όταν ο Χέμινγουεη έστειλε τα μυαλά του στον τοίχο μ’ένα κυνηγετικό όπλο,
αυτό ήταν στυλ.” Continue reading Τσαρλς Μπουκόφσκι : “Το στυλ είναι η απάντηση σε όλα.”

Νίκος Καζαντζάκης: “Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.”

“Ποτέ δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει, χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά, μαύρα μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη.” Continue reading Νίκος Καζαντζάκης: “Η μάνα μου,μια άγια γυναίκα.”

Γυναικείο φύλο – Ανδρικό φύλο

“Το γυναικείο φύλο, αναζητά μια πρόκληση που θα το βγάλει από το τέλμα που νομίζει πως βρίσκεται, ενώ το ανδρικό φύλο, πιο θηριώδες κατ΄ επίφαση, είναι πιο ρεαλιστικό.” – γράφει ο Ιωάννης Π. Σκευοφύλαξ Continue reading Γυναικείο φύλο – Ανδρικό φύλο

Ζήσε στις δικές σου προσδοκίες και γίνε ελεύθερος

” Σε γενικές γραμμές, ο άνθρωπος από νωρίς εκπαιδεύεται στο τι θέλει ο κόσμος από τον ίδιο να συμβεί για τον εαυτό του.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Ζήσε στις δικές σου προσδοκίες και γίνε ελεύθερος

“Η Νυχτερίδα” (απόσπασμα)

“Και τώρα τί• με την πέννα στο χέρι μέσα στο έρημο σπίτι σου• τί σκαλίζεις, τί σκάβεις, πού γυρεύεις να βγεις; Όλα εδώ, είπες• εδώ πληρώνονται..” Continue reading “Η Νυχτερίδα” (απόσπασμα)

“Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς” (μέρος α’)

Η κοπέλα δεν νοιαζόταν ούτε για τα κρύα δάχτυλα ούτε για τα λάγνα βλέμματα. Ακίνητη και ιερή κράταγε συντροφιά σε περιπλανώμενους και παραπλανημένους.” – γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Continue reading “Η τελειότητα της γυναικείας μοναξιάς” (μέρος α’)

“Σύμβαση” (α΄μέρος)

“Βγήκε από το γιαπί με τα χέρια στις τσέπες και το κεφάλι χωμένο στους ώμους. Οι πρώτες σταγόνες άρχισαν να του γλείφουν το πρόσωπο, αλλά ούτε που τον ένοιαξε.” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Σύμβαση” (α΄μέρος)

“Μη φοβάσαι, δε θα μείνουν.”

“Δε θέλω να φοβάσαι. Σου το έχω υποσχεθεί πως θα ‘μαστε μαζί για πάντα. Εγώ κι εσύ και κανένας ανάμεσα μας, πια.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Μη φοβάσαι, δε θα μείνουν.”

“Κλεμμένο αντίδωρο”: το πάθος αυτοπροσώπως

“Με τις πρώτες αναγνώσεις του “Κλεμμένου Αντίδωρου”, ένιωσα να θέλω να κάνω ξανά δυο βήματα πίσω και να να ανατρέξω σε όποιες άλλες δημοσιεύσεις του έργους της είχα δει νωρίτερα, βέβαιη, πως κάτι μου ‘χει ξεφύγει.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Κλεμμένο αντίδωρο”: το πάθος αυτοπροσώπως

Κ.Π.Καβάφης: μεταφράστηκε σε παραπάνω από 10 γλώσσες και πέθανε την ημέρα των γενεθλίων του

“Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό.”- από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Κ.Π.Καβάφης: μεταφράστηκε σε παραπάνω από 10 γλώσσες και πέθανε την ημέρα των γενεθλίων του

“Το θαύμα”

“Οι μαθητές του κοιτάζονταν ντροπιασμένοι. Δεν ήξεραν τι να πουν. Ο δάσκαλός τους σίγουρα θα είχε μια απάντηση για όλα αυτά, αλλά δεν ήταν πια ανάμεσά τους να την δώσει.” – γράφει ο Χαρίτων Χαριτωνίδης Continue reading “Το θαύμα”

“Η Λίμνη των λύκων” – από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

“Τέσσερις νεκροί με τις ίδιες συνθήκες θανάτου, ένας ένοχος, χωρίς ουσιαστική απόδειξη της ενοχής του, βασισμένη μόνο σε ενδείξεις και αμφιλεγόμενα στοιχεία και πολλοί υποψήφιοι δολοφόνοι.”- από τη Νάντια Βαβάση Continue reading “Η Λίμνη των λύκων” – από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

“Στο παγκάκι μου”

“Σήμερα,αρνήθηκα να πάω στη δουλειά. Σκέφτηκα πως υπήρχε ένας αρκετά προκλητικός ανοιξιάτικος ήλιος,ώστε να μη του απαντήσω αναλόγως.”
– από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Στο παγκάκι μου”

“Οι νύχτες μου χωρίς”

“Όμως είμαι απόλυτα πιστός. Γιατί κάθε σάρκα είναι προορισμένη ν’ αναπνέει για ένα σκοπό και για ένα σκοπό μόνο.” – γράφει ο Βαγγέλης Ρουσσάκης Continue reading “Οι νύχτες μου χωρίς”

Μίλτος Σαχτούρης: ένα σημείωμα κι ένα ποίημα για τον σημαντικό μεταπολεμικό ποιητή

“Τα ποιήματα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ενώ ορισμένα από αυτά βρίσκονται σε βιβλία λογοτεχνίας σχολείων και πανεπιστημίων της Ελλάδας και του εξωτερικού, ως διδακτέα ύλη.” – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading Μίλτος Σαχτούρης: ένα σημείωμα κι ένα ποίημα για τον σημαντικό μεταπολεμικό ποιητή

“Το καλό παιδί”

“Δε φέρνουμε στον κόσμο παιδιά για να λυτρώσουμε τους εαυτούς μας από τραύματα , ούτε για να ζήσουμε μέσα από αυτά τα παιδιά τις ζωές που τελικά δεν μπορέσαμε οι ίδιοι να ζήσουμε.”- από την Ευαγγελία Αγγελούση Continue reading “Το καλό παιδί”

Λίστα ζωής” (β’μέρος)

“Το όλο σκηνικό ήταν πραγματικά θεϊκό. Το θέμα τώρα όμως ήταν αρκετά πιο περίπλοκο από μια κακή χορωδία χερουβείμ και έναν μετανιωμένο δαίμονα..” γράφει ο Βαγγέλης Σωτήρης Continue reading Λίστα ζωής” (β’μέρος)

“Μικρή ερωτική ιστορία με προκαθορισμένο τέλος”

“Μην με διώξεις απόψε, λάβε το σαν την τελευταία επιθυμία ενός θανατοποινίτη, γιατί μόνο με θάνατο μοιάζει το να σε αποχωριστώ.” – γράφει ο Βαγγέλης Ρουσσάκης Continue reading “Μικρή ερωτική ιστορία με προκαθορισμένο τέλος”