Η θετική πλευρά του κορωνοϊού

«Ο κορονοϊός είναι μία δοκιμασία που επιτράπηκε στη ζωή μας για ένα λόγο. Ήρθε για να μας υπενθυμίσει την τρωτή μας υπόσταση, να μας ωθήσει να αναθεωρήσουμε τις μέχρι τώρα αξίες μας για τη ζωή..»
– γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Συνεχίστε την ανάγνωση Η θετική πλευρά του κορωνοϊού

«Φιλοσοφία μιας θανατηφόρας επιδημίας»

«Λέγαν πως όλο αυτό έμοιαζε με πόλεμο, αλλά δεν έμοιαζε. Επρόκειτο για κάτι άλλο. Δεν υπήρχε ξεκάθαρος εχθρός, δεν υπήρχαν μάχες, υπήρχε μονάχα η αδυναμία της ανθρωπότητας και πτώματα που σωρεύονταν…»
– γράφει η Αντωνία Κώστα- Φώτη Συνεχίστε την ανάγνωση «Φιλοσοφία μιας θανατηφόρας επιδημίας»

«Σκοτώνονται οι νεκροί;»

«Δεν είναι έπαρση. Είμαι ο μεγαλύτερος επιστήμονας του κόσμου. Δεν είναι έπαρση. Είμαι ο μεγαλύτερος επιστήμονας του κόσμου…»
– γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Συνεχίστε την ανάγνωση «Σκοτώνονται οι νεκροί;»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Γιώργος Ιωάννου, «Η Σαρκοφάγος»

«Mπαίναν μέσα απ’ το λοξά τραβηγμένο καπάκι και ξαπλώναν πάνω σε στρωμένες εφημερίδες, κολλημένοι, βέβαια, σφιχτά σφιχτά. Ίσως να βγάζαν και τα ρούχα τους το καλοκαίρι. Kάτι μου φάνηκε κάποια βραδιά πως υπήρχε αφημένο στο χείλος.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Γιώργος Ιωάννου, «Η Σαρκοφάγος»

Ο παλαιός θεός (μέρος α’)

«Η λίμνη ήταν πολύ βαθιά, το φως του φεγγαριού αν και έντονο δεν έφτανε μέχρι τον πάτο της ή τουλάχιστον εκείνος δεν την έβλεπε, οπότε με όσο οξυγόνο του έμενε προσπάθησε για το καλύτερο. Ένιωθε όμως πως όσο αυτό λιγόστευε τόσο λιγόστευαν και οι ελπίδες του. Όμως να, εκεί κάτω από το κορμί του άρχισαν να εμφανίζονται μαύρες σκιές.»
-γράφει ο Κωνσταντίνος Λιάχης Συνεχίστε την ανάγνωση Ο παλαιός θεός (μέρος α’)

{άκλητα ονόματα}

«θυμήσου με ξεσκέπαστη δίπλα σου
να κοιτάζω το ταβάνι – ως που να κοιτάξεις αλλού.
μετά εσένα.
μετά το ταβάνι
μετά το παράθυρο
μετά εσένα πάλι –»
– γράφει η Έλενα Κτενοπούλου Συνεχίστε την ανάγνωση {άκλητα ονόματα}

Το ποστ του μεσονυκτίου | Sylvia Plath, «Η Λαίδη Λάζαρος»

«Είμαι μονάχα τριάντα χρονών.
Κι όπως η γάτα έχω να πεθάνω εννιά φορές.
Αυτή είναι η νούμερο «Τρία».
Τι ανοησία
Να εκμηδενίζεις κάθε δεκαετία.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Sylvia Plath, «Η Λαίδη Λάζαρος»

Το σόλο του Κομνηνού

«Είμαστε όλοι μας 28 χρονών. Η μουσική, μια πλέιλιστ από συμπαθητικά μπιτάκια. Μετά βάζουν τραπ. Κλείνουν με κλασσικο χιπ- χοπ και Active Member. Η ώρα είναι δυο και μισή. Δε θα μείνουμε άλλο.
Θα σε πάρει ο Τάκης με το μηχανάκι;  Ναι, ρε, συμφέρει, τι λες τώρα, στην ίδια γειτονιά μένετε. Ναι, μόνος μου, ‘δω δίπλα είναι. Καληνύχτα. Καληνύχτα.»
-γράφει ο Παντελής Αδαμίδης Συνεχίστε την ανάγνωση Το σόλο του Κομνηνού

Αποστέωση

«Στα ψίχουλα που τους γλιστρούν την πείνα μας γελάμε.
Όχι πως είχαμε στερέψει από χαρά.
Όχι πως είχαμε ξεμείνει από ψωμί.
Αλλ’ αφελείς, πειστήκαμε πως οξειδώνει ο σιδερίτης τις φρονήσεις.»
-γράφει ο Γεώργιος Κ. Τασούδης Συνεχίστε την ανάγνωση Αποστέωση

Το γράμμα

«Θα φύγω και θα γράφω, συνέχεια. Να ξέρεις ότι όλα όσα έγραψα, όλα όσα θα γράψω κι όσα δεν θα γράψω και θα στοχαστώ, θα είναι για ‘σένα.»
– γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Το γράμμα

Τύχη

«Σκυθρωποί, χαμογελαστοί και αδιάφοροι. Ανάμεσα τους, στην μέση περίπου της αποβάθρας, στέκεται στρατηγικά εκείνος. Τριανταφεύγα, Μάνο τον λένε. Σοβαρό βλέμμα, ατάραχος. Ντυμένος στην πένα. Γυρνά καμιά φορά και την κοιτάζει. Κάτι τον τραβάει σε εκείνη. Μονάχα ο ιδρώτας στον γκρίζο κρόταφό του μαρτυρά το άγχος του.»
-γράφει ο SideliK_2 Συνεχίστε την ανάγνωση Τύχη

«Η λατρεμένη νια», του Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι

«Σίγουρα εδώ θα ’ρθει κι αυτός
πόσο ανυπομονώ!
Μήπως δεν κάνει προσευχή;
Μην δεν την κάνω εγώ;
Δύο προσευχές μην δεν αρκούν;
Μήπως ν’ ανησυχώ;»
– μετάφραση  Κώστας Χρ. Σπίγγος Συνεχίστε την ανάγνωση «Η λατρεμένη νια», του Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι

«Φωτογραφία σέπια»

Με οδήγησε στο βάθος της κάμαρας, σε μια κόχη που έμοιαζε με εικονοστάσι. Μέχρι και καντήλι είχε. – γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Φωτογραφία σέπια»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Μάτση Χατζηλαζάρου, Ποιήματα

«Έλα, η μέρα είναι τόσο ωραία – τα ποιήματα που
αγαπώ θέλω να τα ζήσω μαζί σου.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Μάτση Χατζηλαζάρου, Ποιήματα

Για τα γενέθλιά σου

«Αμέσως μια υγρασία κάλυψε τα μάτια της και σωριάστηκε στην βελούδινη πολυθρόνα που έμοιαζε με θρόνο παλατιού. Τι αντιφατική εικόνα σκέφτηκε, τότε η χαρά μεθούσε τους ανθρώπους και τώρα η λύπη δηλητηριάζει κάθε μου κύτταρο.»
– γράφει η Ολυμπία Θεοδοσίου Συνεχίστε την ανάγνωση Για τα γενέθλιά σου

Μυστικά ποιήματα

«Τα βρήκε εντελώς τυχαία. Τα πήρε μαζί της κι έπιασε θέση στο κιόσκι του κήπου, για να τα διαβάσει με την ησυχία της. Πίστευε ότι δεν θα την έβλεπα. Ήταν τόσο απορροφημένη που κατάλαβα ότι κάτι ασυνήθιστο συνέβαινε. Έτρεξα στην ποιητική μου κρυψώνα και είδα ότι τα ποιήματά μου έλειπαν.»
– γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Μυστικά ποιήματα

{νυχτερινή διαδρομή με προορισμό τη λήθη}

«για αυτό ξέρω, όταν τρως μέλι με τα δάχτυλα, θα με θυμάσαι.
Κι αν έκανα τότε έστω μια σωστή κίνηση σ’ εκείνη την παρτίδα σκάκι, θ’ αναρωτιέσαι αν σε θυμάμαι κι εγώ.
Κι αν έκανα παραπάνω από μία, θα λες πως όχι.»
– γράφει η Έλενα Κτενοπούλου Συνεχίστε την ανάγνωση {νυχτερινή διαδρομή με προορισμό τη λήθη}

Κώστας Πάνος : 6 υπέροχα ποιήματά του που περιμένουν να ενωθούν με τη μουσική

«Ωκεανός ο εγωισμός και πάθος
που έχει συνέχεια τρικυμία
εκεί ναυάγησαν σχέσεις σαν πλοία
που βλέπαν το σωστό σαν λάθος..»
– γράφει ο Κώστας Πάνος Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Πάνος : 6 υπέροχα ποιήματά του που περιμένουν να ενωθούν με τη μουσική

«Χαπάκι εντ»

Πλήρωσα το εισιτήριό μου στο αυτόματο μηχάνημα με τις οδηγίες για ηλίθιους, που σε κάνουν να αισθάνεσαι ακριβώς αυτό: Ηλίθιος. -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Χαπάκι εντ»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Samuel Beckett, «Συνδεδεμένος»

«εάν εσύ δεν μ’ αγαπήσεις δε θ’ αγαπηθώ ποτέ
εάν εγώ δεν σ’ αγαπήσω δε θ’ αγαπήσω ποτέ»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Samuel Beckett, «Συνδεδεμένος»

Άψυχοι έρωτες

«Κάποια στιγμή, στο διπλανό τραπέζι, ήρθε μια παρέα κοριτσιών.  Η ηλικία τους ήταν γύρω στα δεκαοκτώ, μέχρι είκοσι το πολύ. Όλες ήταν πολύ ωραίες, πραγματικές καλλονές. Μάλιστα, η μία έμοιαζε καταπληκτικά με την πρώην αγαπημένη μου. Μικρή αναμνηστική τιμωρία, καθώς παράγγελνα το τρίτο μπουκάλι γαλλικό κρασί.»
– γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Άψυχοι έρωτες

«Εύα και Αδάμ»

Γνωρίστηκαν φοιτητές. Αρχιτεκτονική η Εύα, χημικός μηχανικός ο Αδάμ. Ήταν νέοι, ήταν ωραίοι, ήταν φερέλπιδες. Αγαπιούνταν. Θα παντρεύονταν. -Γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου. Συνεχίστε την ανάγνωση «Εύα και Αδάμ»

«Ένα μοναδικό δώρο»

Ο γιος της είχε φύγει, πριν από 16 χρόνια, με κατεύθυνση την καινούργια αποικία στον Trappist one. Ούτε στο εν πέμπτο της διαδρομής δεν θα ήταν ακόμα. -γράφει ο Αστροβάμων Συνεχίστε την ανάγνωση «Ένα μοναδικό δώρο»

«Καθρέφτισμα στον καθρέφτη»

Ανθρώπινες σκιές εδώ κι εκεί, ξεχασμένες στο περιθώριο της ζωής, που επιβιώνουν σε άγονες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης. – γράφει η «Μιραμπέλλα Αβίλλα» – Γεωργία Σπ. Αναστασίου Προπαραμονή Πρωτοχρονιάς του 2020! Κόσμος έχει ξεχυθεί στους δρόμους της στολισμένης Αθήνας για … Συνεχίστε την ανάγνωση «Καθρέφτισμα στον καθρέφτη»

«Το μαντήλι»

Η γυναίκα περίμενε όρθια, δίπλα στο παράθυρο. Τα μάτια της ήταν τεράστια, σπηλαιώδη, βοούσαν σιωπηλά. Ο γιατρός πλησίασε. -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Το μαντήλι»

Η πρώτη μέρα της Αφροδίτης στο Ν.Α.

Τώρα που σας τα γράφω αυτά, 26 χρόνια αργότερα, τολμώ να πω ότι μου φαίνεται πως εκείνη την μέρα άνοιξα ένα μίνι ψυχωτικό επεισόδιο. Γιατί τους έβλεπα όλους σαν αγγέλους, που εκπέμπουν φως. – Γράφει η Αγνή Ιωάννου Συνεχίστε την ανάγνωση Η πρώτη μέρα της Αφροδίτης στο Ν.Α.

Κύκνειον άσμα

«…Κι αν διαψεύσω ότι ακουγόταν ακόμα κι ο φλοισβος της θάλασσας
Ισως μας διαφύγει ότι τα βράχια στοιχειοθετησαν την εσχάτη μαρτυρία…»
– γράφει η Έλενα Γιασεμάκη Συνεχίστε την ανάγνωση Κύκνειον άσμα

Τρία τρίστιχα και ένα εικαστικό από τον Κωνσταντίνο Μαρκογιάννη

«…Το άσπρο είναι μαύρο
Η αγάπη είναι μίσος
Οι Θεοί γελούν…»

– γράφει ο Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης Συνεχίστε την ανάγνωση Τρία τρίστιχα και ένα εικαστικό από τον Κωνσταντίνο Μαρκογιάννη

«Το φαντασματάκι με τις κοντές πυτζάμες»

«Κουνιόταν μπρος πίσω ανεμίζοντας τη ρόμπα του. Η καρδιά του άρχισε να αλαφρώνει. Μακάριο το κούνημα σκέφτηκε. Σαν τις μάνες που βλέπει όταν λικνίζουν τα παιδιά τους…»
– γράφει η Μαρίζα Τσαμίδα Συνεχίστε την ανάγνωση «Το φαντασματάκι με τις κοντές πυτζάμες»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Χρήστος Βακαλόπουλος, «Παραμύθι»

«Παλιά υπήρχαν τρία μέρη στον κόσμο· η Κυψέλη, η Ελλάδα και ο πλανήτης Γη. Tώρα βγαίνουν και λένε ότι ο κόσμος είναι ένας, όμως λένε ψέματα κι αυτό φαίνεται στα μάτια τους. Αυτοί τα έχουν μπερδέψει ενώ υπήρχαν τρία μέρη και το σπουδαιότερο πράγμα στον κόσμο ήταν να είσαι η ωραιότερη στην Κυψέλη όπως συνέβαινε με την Έρση.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Χρήστος Βακαλόπουλος, «Παραμύθι»

«Γαλήνια αποδοχή»

Η μικρή είχε γαντζωθεί από τους ώμους μου και δεν μιλούσε, μόνο ανέπνεε βαριά από την κούραση και το κρύο. Γράφει ο Θωμάς Αργυρέας Συνεχίστε την ανάγνωση «Γαλήνια αποδοχή»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Jorge Luis Borges, «Όρια»

«ποιος θα μας πει, ποιόν,
σʼ αυτό το σπίτι
αποχαιρετίσαμε
χωρίς να το ξέρουμε;»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Jorge Luis Borges, «Όρια»

«ΤΟ ΜΕΛΛΟΥΜΕΝΟ»| ανέκδοτο ποίημα από τη συλλογή «ΕΝΤΡΟΠΙΑ»

«…την άλλη μέρα
τη βρήκανε
νεκρή
γροθιές σφιχτές
σα να
φρουρούσε
ένα μελλούμενο…»
– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «ΤΟ ΜΕΛΛΟΥΜΕΝΟ»| ανέκδοτο ποίημα από τη συλλογή «ΕΝΤΡΟΠΙΑ»

«Ο Γλάρος»

Ξύπνησα κι ήμουν σαν να με είχαν δείρει σε όλο μου το κορμί. Διόρθωση: όχι σαν. Με χτυπούσαν όλη νύχτα. Αυτή τη φορά ήταν η μέση. – γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο Γλάρος»

Ζεστασιά

«Δεν είναι λίγες οι φορές που αργεί να ξυπνήσει. Είναι τόσο ελκυστική η ζεστασιά, σε αντίθεση με την υγρασία της γκαρσονιέρας. Δεν λέει να σηκωθεί. Τριάντα χρόνια σηκώνεται και ξαναπέφτει.»
-γράφει ο SideliK_2 Συνεχίστε την ανάγνωση Ζεστασιά

Το είδωλο στον καθρέφτη

«Ξέρω από πού προέρχομαι. Άλλωστε η οικογένεια δεν είναι κάτι που αγαπάς περισσότερο από το είδωλό σου στον καθρέφτη;»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Το είδωλο στον καθρέφτη

Απόψε με μισώ (Εικόνες της Συρίας κοιτάζω – 2019)

«τα τρομαγμένα πρόσωπα της απόγνωσης,
το χαραγμένο για πάντα κλάμα των παιδιών
στην αγκαλιά της μάνας
που δεν είναι πια αρκετή»
-γράφει η  Αλεξία Καλογεροπούλου Συνεχίστε την ανάγνωση Απόψε με μισώ (Εικόνες της Συρίας κοιτάζω – 2019)

Ένα παραμύθι δίχως ρίζες

«Καιρός τα πάει και ο ίδιος τα φέρνει, πάρθηκε μια τρομερή απόφαση για τον Caldwell και τη δεντρο-συντροφιά του. Ο Βασιλιάς θεώρησε αναγκαίο πως έπρεπε να επεκτείνει τα ανάκτορά του πέρα από τις όχθες του ποταμού.»
– γράφει ο Άκης Πετρόπουλος Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα παραμύθι δίχως ρίζες

«ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ»| ανέκδοτο ποίημα από τη συλλογή «ΕΝΤΡΟΠΙΑ»

«…εγώ θα στήνομαι
ανάμεσα στις
κενόσπουδες
των ματιών σου
κόγχες και θα
γεννοβολώ συγχώρεση…»
– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ»| ανέκδοτο ποίημα από τη συλλογή «ΕΝΤΡΟΠΙΑ»

«Ένα πρόσωπο»

«Είπε φωναχτά στον εαυτό του: η φυγή είναι μια κάποια λύση. Αλλά αναρωτήθηκε σχεδόν αμέσως, προς τα πού. Η απάντηση ήρθε στιγμιαία (κι ολίγον βίαια), εκεί που θα έβρισκε έναν έρωτα,  έναν μεγάλο έρωτα. Ένα πρόσωπο.»
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση «Ένα πρόσωπο»

Τριχρωμία αισθήσεων ο έρωτας

«Με ένα έψιλον που γίνεται ωμέγα μέσα στη λέξη.
Με ένα σίγμα τελικό στη λήγουσα γιατί όλα κάποτε τελειώνουν.
Με κόκκινο, έντονο, παθιασμένο χρώμα στο απροσδόκητο.»
-γράφει η Μαρία Βούλγαρη Συνεχίστε την ανάγνωση Τριχρωμία αισθήσεων ο έρωτας

Το ποστ του μεσονυκτίου | Κωνσταντίνος Καβάφης, «Το Σύνταγμα της Ηδονής»

«Μη αφήσεις καμίαν σκιεράν αρετήν να σε βαστάξει. Μη πιστεύεις ότι καμία υποχρέωσις σε δένει. Το χρέος σου είναι να ενδίδεις, να ενδίδεις πάντοτε εις τας Επιθυμίας, που είναι τα τελειότατα πλάσματα των τελείων θεών.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Κωνσταντίνος Καβάφης, «Το Σύνταγμα της Ηδονής»

Ο Ζωγράφος

«Αγαπούσε τη νύχτα. Οι μοναδικές ελεύθερες ώρες του, ήταν οι σκοτεινές ώρες.  Οι νυχτερινές ζωγραφιές του αναζητούσαν τη σακατεμένη αθωότητα, τ’ αρώματα των αστεριών και της σιωπής.»
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Ζωγράφος

Μια χαρά

«Η Κωνσταντίνα (αποφεύγει τα προβλήματά της και) είναι μια χαρά.
Έχει μία (δεν θα την έλεγε κανείς) εκπληκτική δουλειά (στην οποία δεν αξιοποιεί το πτυχίο της).»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Μια χαρά

Και μετά τι;

«Με τέτοια ταχύτητα δεν είχε χρόνο να φρενάρει με ασφάλεια οπότε πίεσε πιο δυνατά το γκάζι για να προλάβει το κόκκινο. Την στιγμή που η μηχανή πάτησε τις λευκές ρίγες τις διάβασης πεζών ένα λευκό τζιπ από το δεξί στενό έβαλε πρώτη για να περάσει στον απέναντι δρόμο.»
-γράφει ο Κωνσταντίνος Λιάχης Συνεχίστε την ανάγνωση Και μετά τι;

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Χουλιαράς, «Τα ποιήματα στο δρόμο»

«Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα·»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Χουλιαράς, «Τα ποιήματα στο δρόμο»

«Οι τρεις αδελφές»

Εκείνος χαμογέλασε αχνά. «Είναι απίστευτο», σκέφθηκε, «τι σκαρφίζονται οι άνθρωποι για να καμουφλάρουν και ταυτόχρονα να προβάλουν το εγώ τους σε καρικατούρες!» -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι τρεις αδελφές»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Μιχάλης Γκανάς, «Υστερόγραφο (Ποίημα του μεσονυκτίου)»

«Μεσάνυχτα.
Κάτι χλωρό κι αιφνίδιο σε ζυγώνει,
σάλιο μικρού παιδιού ανθίζει στον αέρα
κι όλο το σπίτι σκοτεινό.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Μιχάλης Γκανάς, «Υστερόγραφο (Ποίημα του μεσονυκτίου)»

(I love the 3 am version of people. Vulnerable. Honest. Real)

«Κι ας σκέφτομαι ότι εκείνο το μερτικό μας απ’ τη ζωή εξαργυρώθηκε σ’ ένα κομμάτι ουρανό, 1.5Gb και 1000 λεπτά κλήσεις προς όλους»
– γράφει η Έλενα Γιασεμάκη Συνεχίστε την ανάγνωση (I love the 3 am version of people. Vulnerable. Honest. Real)

Ολογραφήματα

«Σχηματισμοί, μεγαλαυχίες και εξυπνακισμοί, γελοιότητες σε πρώτο πλάνο, μαζί με τη δυστυχία της πλέμπας και την ηδονή της μπουρζουαζίας, συμπληρώνουν το πνευματο- αναπαυτικό και εκδοτικό γίγνεσθαι. Εύρυθμο ανακάτεμα προς βρώσιν και πόσιν (και κονόμα).» 
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Ολογραφήματα

Μια ευχή

«Η άκρη του έπεσε πάνω στο έδαφος. Ήταν μια συνηθισμένη σχοινένια σκάλα. Στην κορυφή της μία γυναίκα που ακτινοβολούσε φως, ντυμένη με βροχή και ανοιξιάτικο αέρα. Καθώς περπατούσε, τα πόδια της δεν άγγιζαν το έδαφος.»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Μια ευχή

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νάνος Βαλαωρίτης, «Δειπνοσοφιστές»

«Κι εγώ προσπαθώ να την πείσω
Να κάνουμε μπάνιο τη νύχτα οι δυο μας γυμνοί
Αφήνοντας στην παραλία τα ρούχα μας
Και με ρωτάει αν το νερό θα’ ναι κρύο.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νάνος Βαλαωρίτης, «Δειπνοσοφιστές»

«Η αξία της ζωής…»

Αν και είχε αρκετή ζέστη, η διαδρομή με το αυτοκίνητο ήταν ευχάριστη. Αστειάκια, ανέκδοτα, μουσική, φτάσαμε χωρίς να το καταλάβουμε στην Βραυρώνα, στο εξοχικό του Θάνου. -γράφει η  «Μιραμπέλλα Αβίλλα» – Γεωργία Σπ. Αναστασίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η αξία της ζωής…»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Ο χωρισμός»

«σφίγγω τα χείλη μου, φιλώ ευλαβικά τα χέρια σου
αντίλαλος μες στα μαλλιά από σάπιο μήλο
το καλοκαίρι κύλησε κι εμείς χωρίζουμε»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Ο χωρισμός»

Persona

«Οι πατούσες της Ηρούς είναι μούσκεμα τώρα. Μετά τον κρότο, δροσιά. Ο Γιώργος είχε πεταχτεί άξαφνα ξεφορτώνοντας τα χέρια της. Τα δικά του, τη σφίγγουν με δύναμη επάνω στο στέρνο του όσο γλιστράνε προς το κρεβάτι.»
-γράφει ο SideliK_2 Συνεχίστε την ανάγνωση Persona

Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο

«το χειρότερο απ’ όλα είναι
πως δεν σου μιλάω
δεν σου στέλνω πια ποιήματα
ούτε κι εσύ τραγούδια»
– γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο

Δωμάτιο με φως

«Το σκοτεινό δωμάτιο φωτίστηκε από τα γυμνά κορμιά μας.  Ήταν η μέρα που το ασυνείδητο μου βγήκε στην επιφάνεια. Από εκείνη τη στιγμή δεν είμαι πια ο ίδιος. Το κατάλαβα από την ατόφια καμπύλη του προσώπου της που κοιτούσε προς τα πάνω. Το χαμόγελό της.»
– γράφει ο Δημήτρης Αθανασέλος Συνεχίστε την ανάγνωση Δωμάτιο με φως

Βάψατε το μαλλί σας, Mademoiselle;

«Η δασκάλα της έμεινε για λίγο ακίνητη προσπαθώντας να αναλύσει μέσα της αυτό που της είπε η ίδια η μαθήτρια που μέχρι πριν λίγο καιρό την αγαπούσε σαν τρελή. Είχε μουδιάσει, δεν περίμενε τόσο ειρωνικές κουβέντες, η Μαρία δεν είχε συνηθίσει να είναι μαζί της τόσο επιθετική και ειρωνική.»
– γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Συνεχίστε την ανάγνωση Βάψατε το μαλλί σας, Mademoiselle;

Η κραυγή

«Είναι το απελπισμένο πρόσωπο που θα ευχόμουν να μπορούσα
να του προσφέρω μια διάσωση, όχι τόσο γιατί το χρειάζεται,
μα γιατί χρειάζομαι εγώ να σώσω κάποιον»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Η κραυγή

Λοβοτομή

«Έδειχναν να τους αρέσει αυτό το σκουρόχρωμο δηλητηριασμένο έλος 
Έβλεπες τους γελωτοποιούς να κλαίνε ανέκφραστοι,
Όλα είχαν μια σκιά τίποτε δεν έμοιαζε όπως πια.»
– γράφει η T-Lilly Συνεχίστε την ανάγνωση Λοβοτομή

Οι καμπάνες του Κορνέλ

«Σιγανά, ψιθυρίζοντας, μιλούσαν για επιδημία αυτοκτονιών. Απελπισμένοι φοιτητές που δεν  άντεχαν την πίεση βουτούσαν στα φυλλώδη κενά των πανεπιστημιακών εκτάσεων.»
-γράφει η Αντωνία Κώστα-Φώτη Συνεχίστε την ανάγνωση Οι καμπάνες του Κορνέλ

«Η Ωραία Ελένη της Κύθνου»

Είχα κάνει ήδη την γνωριμία με την κυρία Ελένη. Το σπίτι της ήταν πιο πάνω από την πανσιόν όπου είχα νοικιάσει δωμάτιο. -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Ωραία Ελένη της Κύθνου»

Δυο εκατοστά

«Βγάζει τα ακουστικά του για να νιώθει πως έχει τον έλεγχο, έστω σε αυτό το επίπεδο. Το αμήχανο βλέμμα του πέφτει επάνω της. Το ξανακατεβάζει γρήγορα κι ας μη τον έχει δει. Δεν κρατιέται για πολύ.»
-γράφει ο SideliK_2 Συνεχίστε την ανάγνωση Δυο εκατοστά

Το κρέμασμα

«Ξεκίνησε τώρα να τρέχει έξω από κάθε άνοιγμα του σπιτιού περνώντας το μαχαίρι γρήγορα πάνω στα κάγκελα και τραντάζοντας με τα χέρια του δυνατά την πόρτα, χωρίς, όμως, να βγάζει μιλιά. Οι φωνές και τα κλάματα μέσα γίνονταν χειρότερα.»
– γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το κρέμασμα

Αποκλειστικό απόσπασμα από τον υπό έκδοση μονόλογο του Lupus Graecus | Εκδόσεις Ι. Σιδέρη

«Η σιγουριά μου πως μετά θα καθαρίσω κάθε ίχνος από αυτά που άφησε πάνω μου ίσως να είναι ο λόγος της αυξημένης ανεκτικότητάς μου…» Συνεχίστε την ανάγνωση Αποκλειστικό απόσπασμα από τον υπό έκδοση μονόλογο του Lupus Graecus | Εκδόσεις Ι. Σιδέρη

«Η κακοκαιρία του Ιουλίου»

Έβαλε σε ένα κρυστάλλινο μπορντό ποτήρι που αγαπούσε πολύ, μαυροδάφνη που της άρεσε να πίνει κάτι τέτοιες μοναχικές και δημιουργικές ώρες. -γράφει η «Μιραμπέλλα Αβίλλα» – Γεωργία Σπ. Αναστασίου
Συνεχίστε την ανάγνωση «Η κακοκαιρία του Ιουλίου»

«Η τέχνη της αγάπης», του Έριχ Φρομ | Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

«Αν αυτό το βιβλίο είναι το πρώτο βιβλίο του Φρομ που θα διαβάσετε, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο πως θα επιχειρήσετε να γνωρίσετε ολόκληρη τη συγγραφική του παρακαταθήκη.»
– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η τέχνη της αγάπης», του Έριχ Φρομ | Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Παγωτά σαν μάτια παιδικά

«Φορούσαν σαγιονάρες με δάχτυλο τα κορίτσια, που τις έσερναν στην καυτή άσφαλτο και σορτσάκια ή αεράτα φορεματάκια και ψιθύριζαν μικρά μυστικά όση ώρα χρειαζόταν για να φτάσουν. Στην επιστροφή είχε μόνο τρεχάλα.»
– γράφει η Έλενα Γιασεμάκη Συνεχίστε την ανάγνωση Παγωτά σαν μάτια παιδικά