Το ποστ του μεσονυκτίου | Κωνσταντίνος Καβάφης, «Το Σύνταγμα της Ηδονής»

«Μη αφήσεις καμίαν σκιεράν αρετήν να σε βαστάξει. Μη πιστεύεις ότι καμία υποχρέωσις σε δένει. Το χρέος σου είναι να ενδίδεις, να ενδίδεις πάντοτε εις τας Επιθυμίας, που είναι τα τελειότατα πλάσματα των τελείων θεών.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Κωνσταντίνος Καβάφης, «Το Σύνταγμα της Ηδονής»

Ο Ζωγράφος

«Αγαπούσε τη νύχτα. Οι μοναδικές ελεύθερες ώρες του, ήταν οι σκοτεινές ώρες.  Οι νυχτερινές ζωγραφιές του αναζητούσαν τη σακατεμένη αθωότητα, τ’ αρώματα των αστεριών και της σιωπής.»
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Ζωγράφος

Μια χαρά

«Η Κωνσταντίνα (αποφεύγει τα προβλήματά της και) είναι μια χαρά.
Έχει μία (δεν θα την έλεγε κανείς) εκπληκτική δουλειά (στην οποία δεν αξιοποιεί το πτυχίο της).»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Μια χαρά

Και μετά τι;

«Με τέτοια ταχύτητα δεν είχε χρόνο να φρενάρει με ασφάλεια οπότε πίεσε πιο δυνατά το γκάζι για να προλάβει το κόκκινο. Την στιγμή που η μηχανή πάτησε τις λευκές ρίγες τις διάβασης πεζών ένα λευκό τζιπ από το δεξί στενό έβαλε πρώτη για να περάσει στον απέναντι δρόμο.»
-γράφει ο Κωνσταντίνος Λιάχης Συνεχίστε την ανάγνωση Και μετά τι;

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Χουλιαράς, «Τα ποιήματα στο δρόμο»

«Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα·»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Χουλιαράς, «Τα ποιήματα στο δρόμο»

«Οι τρεις αδελφές»

Εκείνος χαμογέλασε αχνά. «Είναι απίστευτο», σκέφθηκε, «τι σκαρφίζονται οι άνθρωποι για να καμουφλάρουν και ταυτόχρονα να προβάλουν το εγώ τους σε καρικατούρες!» -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι τρεις αδελφές»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Μιχάλης Γκανάς, «Υστερόγραφο (Ποίημα του μεσονυκτίου)»

«Μεσάνυχτα.
Κάτι χλωρό κι αιφνίδιο σε ζυγώνει,
σάλιο μικρού παιδιού ανθίζει στον αέρα
κι όλο το σπίτι σκοτεινό.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Μιχάλης Γκανάς, «Υστερόγραφο (Ποίημα του μεσονυκτίου)»

(I love the 3 am version of people. Vulnerable. Honest. Real)

«Κι ας σκέφτομαι ότι εκείνο το μερτικό μας απ’ τη ζωή εξαργυρώθηκε σ’ ένα κομμάτι ουρανό, 1.5Gb και 1000 λεπτά κλήσεις προς όλους»
– γράφει η Έλενα Γιασεμάκη Συνεχίστε την ανάγνωση (I love the 3 am version of people. Vulnerable. Honest. Real)

Ολογραφήματα

«Σχηματισμοί, μεγαλαυχίες και εξυπνακισμοί, γελοιότητες σε πρώτο πλάνο, μαζί με τη δυστυχία της πλέμπας και την ηδονή της μπουρζουαζίας, συμπληρώνουν το πνευματο- αναπαυτικό και εκδοτικό γίγνεσθαι. Εύρυθμο ανακάτεμα προς βρώσιν και πόσιν (και κονόμα).» 
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Ολογραφήματα

Μια ευχή

«Η άκρη του έπεσε πάνω στο έδαφος. Ήταν μια συνηθισμένη σχοινένια σκάλα. Στην κορυφή της μία γυναίκα που ακτινοβολούσε φως, ντυμένη με βροχή και ανοιξιάτικο αέρα. Καθώς περπατούσε, τα πόδια της δεν άγγιζαν το έδαφος.»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Μια ευχή

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νάνος Βαλαωρίτης, «Δειπνοσοφιστές»

«Κι εγώ προσπαθώ να την πείσω
Να κάνουμε μπάνιο τη νύχτα οι δυο μας γυμνοί
Αφήνοντας στην παραλία τα ρούχα μας
Και με ρωτάει αν το νερό θα’ ναι κρύο.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νάνος Βαλαωρίτης, «Δειπνοσοφιστές»

«Η αξία της ζωής…»

Αν και είχε αρκετή ζέστη, η διαδρομή με το αυτοκίνητο ήταν ευχάριστη. Αστειάκια, ανέκδοτα, μουσική, φτάσαμε χωρίς να το καταλάβουμε στην Βραυρώνα, στο εξοχικό του Θάνου. -γράφει η  «Μιραμπέλλα Αβίλλα» – Γεωργία Σπ. Αναστασίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η αξία της ζωής…»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Ο χωρισμός»

«σφίγγω τα χείλη μου, φιλώ ευλαβικά τα χέρια σου
αντίλαλος μες στα μαλλιά από σάπιο μήλο
το καλοκαίρι κύλησε κι εμείς χωρίζουμε»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Ο χωρισμός»

Persona

«Οι πατούσες της Ηρούς είναι μούσκεμα τώρα. Μετά τον κρότο, δροσιά. Ο Γιώργος είχε πεταχτεί άξαφνα ξεφορτώνοντας τα χέρια της. Τα δικά του, τη σφίγγουν με δύναμη επάνω στο στέρνο του όσο γλιστράνε προς το κρεβάτι.»
-γράφει ο SideliK_2 Συνεχίστε την ανάγνωση Persona

Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο

«το χειρότερο απ’ όλα είναι
πως δεν σου μιλάω
δεν σου στέλνω πια ποιήματα
ούτε κι εσύ τραγούδια»
– γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Πολύ πρωί – δεν θυμάμαι ποιο

Δωμάτιο με φως

«Το σκοτεινό δωμάτιο φωτίστηκε από τα γυμνά κορμιά μας.  Ήταν η μέρα που το ασυνείδητο μου βγήκε στην επιφάνεια. Από εκείνη τη στιγμή δεν είμαι πια ο ίδιος. Το κατάλαβα από την ατόφια καμπύλη του προσώπου της που κοιτούσε προς τα πάνω. Το χαμόγελό της.»
– γράφει ο Δημήτρης Αθανασέλος Συνεχίστε την ανάγνωση Δωμάτιο με φως

Βάψατε το μαλλί σας, Mademoiselle;

«Η δασκάλα της έμεινε για λίγο ακίνητη προσπαθώντας να αναλύσει μέσα της αυτό που της είπε η ίδια η μαθήτρια που μέχρι πριν λίγο καιρό την αγαπούσε σαν τρελή. Είχε μουδιάσει, δεν περίμενε τόσο ειρωνικές κουβέντες, η Μαρία δεν είχε συνηθίσει να είναι μαζί της τόσο επιθετική και ειρωνική.»
– γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Συνεχίστε την ανάγνωση Βάψατε το μαλλί σας, Mademoiselle;

Η κραυγή

«Είναι το απελπισμένο πρόσωπο που θα ευχόμουν να μπορούσα
να του προσφέρω μια διάσωση, όχι τόσο γιατί το χρειάζεται,
μα γιατί χρειάζομαι εγώ να σώσω κάποιον»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Η κραυγή

Λοβοτομή

«Έδειχναν να τους αρέσει αυτό το σκουρόχρωμο δηλητηριασμένο έλος 
Έβλεπες τους γελωτοποιούς να κλαίνε ανέκφραστοι,
Όλα είχαν μια σκιά τίποτε δεν έμοιαζε όπως πια.»
– γράφει η T-Lilly Συνεχίστε την ανάγνωση Λοβοτομή

Οι καμπάνες του Κορνέλ

«Σιγανά, ψιθυρίζοντας, μιλούσαν για επιδημία αυτοκτονιών. Απελπισμένοι φοιτητές που δεν  άντεχαν την πίεση βουτούσαν στα φυλλώδη κενά των πανεπιστημιακών εκτάσεων.»
-γράφει η Αντωνία Κώστα-Φώτη Συνεχίστε την ανάγνωση Οι καμπάνες του Κορνέλ

«Η Ωραία Ελένη της Κύθνου»

Είχα κάνει ήδη την γνωριμία με την κυρία Ελένη. Το σπίτι της ήταν πιο πάνω από την πανσιόν όπου είχα νοικιάσει δωμάτιο. -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Ωραία Ελένη της Κύθνου»

Δυο εκατοστά

«Βγάζει τα ακουστικά του για να νιώθει πως έχει τον έλεγχο, έστω σε αυτό το επίπεδο. Το αμήχανο βλέμμα του πέφτει επάνω της. Το ξανακατεβάζει γρήγορα κι ας μη τον έχει δει. Δεν κρατιέται για πολύ.»
-γράφει ο SideliK_2 Συνεχίστε την ανάγνωση Δυο εκατοστά

Το κρέμασμα

«Ξεκίνησε τώρα να τρέχει έξω από κάθε άνοιγμα του σπιτιού περνώντας το μαχαίρι γρήγορα πάνω στα κάγκελα και τραντάζοντας με τα χέρια του δυνατά την πόρτα, χωρίς, όμως, να βγάζει μιλιά. Οι φωνές και τα κλάματα μέσα γίνονταν χειρότερα.»
– γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το κρέμασμα

Αποκλειστικό απόσπασμα από τον υπό έκδοση μονόλογο του Lupus Graecus | Εκδόσεις Ι. Σιδέρη

«Η σιγουριά μου πως μετά θα καθαρίσω κάθε ίχνος από αυτά που άφησε πάνω μου ίσως να είναι ο λόγος της αυξημένης ανεκτικότητάς μου…» Συνεχίστε την ανάγνωση Αποκλειστικό απόσπασμα από τον υπό έκδοση μονόλογο του Lupus Graecus | Εκδόσεις Ι. Σιδέρη

«Η κακοκαιρία του Ιουλίου»

Έβαλε σε ένα κρυστάλλινο μπορντό ποτήρι που αγαπούσε πολύ, μαυροδάφνη που της άρεσε να πίνει κάτι τέτοιες μοναχικές και δημιουργικές ώρες. -γράφει η «Μιραμπέλλα Αβίλλα» – Γεωργία Σπ. Αναστασίου
Συνεχίστε την ανάγνωση «Η κακοκαιρία του Ιουλίου»

«Η τέχνη της αγάπης», του Έριχ Φρομ | Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

«Αν αυτό το βιβλίο είναι το πρώτο βιβλίο του Φρομ που θα διαβάσετε, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο πως θα επιχειρήσετε να γνωρίσετε ολόκληρη τη συγγραφική του παρακαταθήκη.»
– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η τέχνη της αγάπης», του Έριχ Φρομ | Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Παγωτά σαν μάτια παιδικά

«Φορούσαν σαγιονάρες με δάχτυλο τα κορίτσια, που τις έσερναν στην καυτή άσφαλτο και σορτσάκια ή αεράτα φορεματάκια και ψιθύριζαν μικρά μυστικά όση ώρα χρειαζόταν για να φτάσουν. Στην επιστροφή είχε μόνο τρεχάλα.»
– γράφει η Έλενα Γιασεμάκη Συνεχίστε την ανάγνωση Παγωτά σαν μάτια παιδικά

Κεντάω φωτιές σε μια ανάμνηση

«Κι άρχισες να κρύβεσαι.
Κι έμεινε κοντά μου η απουσία της μοναξιάς
για να μου θυμίζει πως το φως αλλάζει χρώμα στο σκοτάδι.»
-γράφει η Μαρία Βούλγαρη Συνεχίστε την ανάγνωση Κεντάω φωτιές σε μια ανάμνηση

«Τα τρένα που φύγαν…»

Η γιαγιά της η Ποτούλα, ήταν δασκάλα.
Διάβαζαν βιβλία μαζί και μετά συζητούσαν μέχρι να νυχτώσει.
-γράφει η «Μιραμπέλλα Αβίλλα» – Γεωργία Σπ. Αναστασίου  Συνεχίστε την ανάγνωση «Τα τρένα που φύγαν…»

Γιατί μου αξίζει

«Μα τι ζητάς επιτέλους από έναν άνδρα;»
Για μια στιγμή έμεινε σιωπηλή κι έπειτα τον κάρφωσε με το βλέμμα της «Θέλεις στ’ αλήθεια να ξέρεις;»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Γιατί μου αξίζει

Το ποστ του μεσονυκτίου | Κώστας Καρυωτάκης, «Κάθαρσις»

«Κανάγιες! Το ψωμί της εξορίας με τρέφει. Κουρούνες χτυπούν τα τζάμια της κάμαρας μου. Και σε βασανισμένα στήθη χωρικών βλέπω να δυναμώνει η πνοή που θα σας σαρώσει.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Κώστας Καρυωτάκης, «Κάθαρσις»

(Χθεσινοβραδινά Ξόρκια)

«Εχθές βράδυ, αργά το βράδυ
Γδύθηκα στην σελήνη.
Χόρεψα σαν μαινάδα, έπαιξα ένα μικρό παιχνίδι.
Ούρλιαξα στους ουρανούς, με λαχτάρα, το όνομα σου.»
– γράφει η Νεφέλη Γκογκώτση Συνεχίστε την ανάγνωση (Χθεσινοβραδινά Ξόρκια)

Το ποστ του μεσονυκτίου | Μάριος Χάκκας, «Το τρίτο νεφρό»

«Κάποτε πλησιάζει το τέλος, γιατί κάθε φορά και περισσότερα ούρα κυκλοφορούνε στο αίμα σου. Τόσο ήτανε, λες, ρίχνεις μια τελευταία ματιά στα γραφτά σου και βάζεις τον τίτλο: Το τελευταίο μπουκάλι.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Μάριος Χάκκας, «Το τρίτο νεφρό»

Το τέλος μιας ιστορίας

«Το κλίμα ήταν γιορτινό, όπως ταιριάζει σε μια ευρωπαϊκή πόλη που αποχαιρετά τον χειμώνα και υποδέχεται την άνοιξη. Μετά το δεύτερο ποτό, είχα αρχίσει να βαριέμαι. Ετοιμαζόμουν να πάω για ύπνο, όταν την είδα.» 
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Το τέλος μιας ιστορίας

«Χέρι – χέρι μια ζωή!»

Από το σπίτι τους, ένα παλιό περιποιημένο νεοκλασικό αρχοντικό, που είναι κοντά στο δικό μου, ακουγόταν πιάνο, νωρίς το απόγευμα. -γράφει η «Μιραμπέλλα Αβίλλα» – Γεωργία Σπ. Αναστασίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Χέρι – χέρι μια ζωή!»

«Τις ημύνθη περί πάτρης;», του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

«Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν…» Συνεχίστε την ανάγνωση «Τις ημύνθη περί πάτρης;», του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

«Ένας καλός γιος», του Πασκάλ Μπρυκνέρ |απόσπασμα

«Δεν υπάρχει δυσκολότερο από το να είναι κανείς πατέρας. Αν είναι ήρωας, συντρίβει με τη δόξα του, αν είναι κάθαρμα, με την αχρειότητά του, κι αν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, με τη μετριότητά του…» Συνεχίστε την ανάγνωση «Ένας καλός γιος», του Πασκάλ Μπρυκνέρ |απόσπασμα

«Ο Κεραυνός»

Ξεκίνησα τρέχοντας υπό βροχή, που όσο πήγαινε και γινόταν πιο δυνατή και σε λίγο εξελίχθηκε σε καταιγίδα με αέρα αστραπές και βροντές. -γράφει ο Φίλιππος Καρβελάς Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο Κεραυνός»

Ενσάρκωση

«Μεγάλη λέξη η ενσάρκωση, σπουδαία τ’ αποτελέσματά της. Και επειδή κανένας δεν μπορεί να αντισταθεί σε τέτοιο μεγαλείο, ιδιαίτερα άμα κουβαλάει και ψήγματα ηλιθιότητας (κοινά και στιγμιαία), ακόμα καλύτερα για σένα.» 
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Ενσάρκωση

Το ποστ του μεσονυκτίου |Οδυσσέας Ελύτης, «Ηλικία της γλαυκής θύμησης»

«Θυμάμαι ήταν Απρίλης όταν ένιωσα πρώτη φορά το ανθρώπινο
βάρος σου
Το ανθρώπινο σώμα σου πηλό κι αμαρτία»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου |Οδυσσέας Ελύτης, «Ηλικία της γλαυκής θύμησης»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νικηφόρος Βρεττάκος, «Ποιήματα για το ίδιο βουνό»

«Σε ανέβαινα, σε κατέβαινα, ουρανό
φορτωμένος για τις ανάγκες μου.
Οι λέξεις μου, κάλυκες, έπρεπε
να γιομίζουν με φως. Οι στίχοι μου
γλάστρες στου Θεού το παράθυρο.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νικηφόρος Βρεττάκος, «Ποιήματα για το ίδιο βουνό»

(Φασίνα)

«Γιατί ήταν η καρδιά σου, μίαν είχες
άμα δεν την έφτιαχνες, πως θα προχωρούσες;
Δεν ήταν όλα τα κομμάτια, αλλά ήταν αρκετά
υπολόγιζες• ήταν αρκετά για να συνεχίσεις.»
– γράφει η Νεφέλη Γκογκώτση Συνεχίστε την ανάγνωση (Φασίνα)

Η κρυψώνα

«Στο υπόγειο τού σπιτιού έφτιαξε μια κρυψώνα, με δυο δωμάτια και ένα υποτυπώδες μπάνιο. Κουβάλησε πολλές προμήθειες κι αρκετά βιβλία. Και ξεκίνησε την υπόγεια και μυστική ζωή του.»
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Η κρυψώνα

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Εγγονόπουλος, «Το γλωσσάριο των ανθέων»

«νυν ή αεί;
αεί
αυτόν ή άλλον;
αυτόν
εσένα ή άλλον;
εσένα»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Εγγονόπουλος, «Το γλωσσάριο των ανθέων»

«That’s right»

Όμως το νεοκλασικό έμεινε κενό. Ξενοίκιαστο. Ο κοντούλης that’s right, άρχισε να ανησυχεί. Πλήρωνε φόρους. Έχασε τον ύπνο του. Έπρεπε πάση θυσία να το νοικιάσει. – γράφει ο Γιάννης Τζαβέλλας Στην οδό Πριγκιποννήσων 13 υπάρχει ένα διώροφο νεοκλασικό. Το κάτω … Συνεχίστε την ανάγνωση «That’s right»

«Φύλακας Άγγελος»

Έκτοτε, τον ξαναέβλεπα, πάντα στις πιο άβολες φάσεις, τις πιο ντροπιαστικές.
– Δεν πλένεσαι ποτέ; Όζεις!, του πέταξα μια μέρα.
– Άκου ποιος μιλάει!, λέει σκασμένος στα γέλια. -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Φύλακας Άγγελος»

«Γενναία και ηλίθια», ανέκδοτο ποίημα από τη νέα ποιητική συλλογή της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου

Άραγε σε ποια γης
να μας έχεις θάψει
(φύτεψες τουλάχιστον 
από πάνω
κάποιο δέντρο
έστω φυλλοβόλο;) Συνεχίστε την ανάγνωση «Γενναία και ηλίθια», ανέκδοτο ποίημα από τη νέα ποιητική συλλογή της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου

Φεστιβάλ

«Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Κάθε τρία – τέσσερα καρέ και μια αλλαγή ψυχολογίας, σε βαθμό που θα προτιμούσα να ξαπλώσω χάμω, με κλειστά τα μάτια.»
-γράφει ο SideliK_2 Συνεχίστε την ανάγνωση Φεστιβάλ

Το ποστ του μεσονυκτίου | Φραντς Κάφκα, «Η μεταμόρφωση»

«Όταν ένα πρωί ο Γκρέγκορ Σάμσα ξύπνησε από ταραγμένο ύπνο, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε τεράστιο ζωύφιο.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Φραντς Κάφκα, «Η μεταμόρφωση»

Τα κλουβιά

«Οι κυβερνώντες  για να αντιμετωπίσουν την όλη αυτή κατάσταση έβαλαν μπροστά το σχέδιό τους. Σκοπός τους ήταν να μειώσουν την απήχηση που είχαν οι απεργοί πείνας στον λαό. Αποφάσισαν λοιπόν, να τους κλείσουν σε κλουβιά και έπειτα να τους περιφέρουν στα τσίρκα όλης της χώρας σαν υψηλό θέαμα.»
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Τα κλουβιά

«Για λίγο γάλα»

Στο χωριό μου, όπως και σε όλα τα χωριά και τις κωμοπόλεις, από την Κυριακή των Βαΐων, άρχιζαν οι προετοιμασίες για την γιορτή του Πάσχα. – γράφει ο Φίλιππος Καρβελάς Συνεχίστε την ανάγνωση «Για λίγο γάλα»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Ανδρέας Εμπειρίκος, «Ο Δρόμος»

«Oι διαβάται αμέτρητοι. Aνάμεσα σε αγνώστους ποιητάς και αγίους ανωνύμους, ανάμεσα σε φορτηγά διαδρομών μεγάλων, όλοι, αστοί και προλετάριοι διαβαίνουν, όλοι υπακούοντες σε κάτι, σε κάτι συχνά πολύ καλά μασκαρεμένο…»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Ανδρέας Εμπειρίκος, «Ο Δρόμος»

Vintage

«Η μητέρα του τον είδε να στέκεται εμβρόντητος και ήρθε κοντά του για να δει τι βρήκε. Όταν είδε την εικόνα, την σήκωσε στα χέρια της κι έμεινε να την κοιτά για αρκετά λεπτά.»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη Συνεχίστε την ανάγνωση Vintage

Ρήξη

«Ήμουν σε δίλημμα. Θα έκοβα τη γλώσσα μου γιατί πραγματικά δε μου χρειαζόταν ή θα έβρισκα λέξεις πιο κατάλληλες· και τότε ίσως η γλώσσα και πάλι να μαλάκωνε.»
– γράφει ο Δημήτρης Αθανασέλος Συνεχίστε την ανάγνωση Ρήξη

«Το πέταγμα του πουλιού»

Ήταν όνειρο και ο πατήρ Αντώνιος το κατάλαβε γρήγορα. Το έχει δει κι άλλες φορές. Ποτέ όμως τόσο ζωντανά, τόσο κοντά. Ανοίγει τα μάτια και κοιτάει γύρω του. Από τα πυκνά γκρίζα του γενιά κυλάνε σταγόνες ιδρώτα. -γράφει ο Γιάννης Τζαβέλλας Συνεχίστε την ανάγνωση «Το πέταγμα του πουλιού»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Έντγκαρ Άλλαν Πόε, «Το Κοράκι»

«Άνοιξα το παράθυρο κι ένα κοράκι μαύρο
με σχήμα μεγαλόπρεπο στη κάμαρα μου μπήκε
και χωρίς διόλου να σταθεί ή ν’ αμφιβάλλει λίγο,
επήγε και εκάθισε στη πέτρινη Παλλάδα…»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Έντγκαρ Άλλαν Πόε, «Το Κοράκι»

Το βλέμμα

Ήταν ακίνητος σαν πεθαμένος. Ξαφνικά σαν να κατάλαβε την παρουσία μου, άνοιξε τα κατακόκκινα, από το κρύο και την πείνα, μάτια του και με κοίταξε.
-γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση Το βλέμμα

(Διάλογοι)

«ΕΚΕΙΝΟΣ: Γιατί είσαι λυπημένη; Δεν έχεις λόγο να φοβάσαι.
Η ΜΑΓΙΣΣΑ: Αυτόν τον θνητό τον ήθελα
Και για τις εφτά ζωές μου
Και εκείνος το κατάλαβε.»
– γράφει η Νεφέλη Γκογκώτση Συνεχίστε την ανάγνωση (Διάλογοι)

Η θέση του ισχυρού

«Η θέση του ισχυρού, δεν είναι η κορυφή, είναι το βουνό. Ένα βουνό μεταβαλλόμενο που κινείται διαρκώς και απαιτεί προσαρμοστικότητα και θέληση.»
-γράφει ο Γιώργος Αλεξάνδρου Συνεχίστε την ανάγνωση Η θέση του ισχυρού

Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Καρούζος, «Σχέδιο για το μέλλον του ουρανού»

«Εγώ τότε τραγουδούσα:
Έρωτα με κατοίκησες πολύ
φύγε απ αυτό το σπίτι.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Νίκος Καρούζος, «Σχέδιο για το μέλλον του ουρανού»

Όνειρο στην Καραϊβική

«Ο νεαρός, ακούγοντας το υπέροχο αυτό σάουντρακ στη σκηνή του, ήπιε μια γουλιά από το ποτό του. Μακριά στο βάθος του έρημου δρόμου, που διαπερνούσε ολόκληρη την αγορά και την χώριζε στη μέση, φάνηκε μια φιγούρα να πλησιάζει.»
– γράφει ο Α. Π. Συνεχίστε την ανάγνωση Όνειρο στην Καραϊβική

Το ποστ του μεσονυκτίου | Ζωή Καρέλλη, «Πριν την Ανάσταση»

«Χριστός ανέστη». Ύμνος κι’ οι κρότοι
των όπλων κι’ όλες οι καμπάνες μαζί,
σ’ όλην την πόλη κι’ οι άνθρωποι
όλοι μαζί είχαν την ίδια χαρά,
τέλειωνε η προσφορά της προσπάθειας,
τους πένθους, της συλλοής.
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Ζωή Καρέλλη, «Πριν την Ανάσταση»

«Νέα ανθρωπότητα»

Ο φόβος ότι θα ξαναγυρνούσε η εποχή των σπηλαίων, προκάλεσε συγκρούσεις και εξεγέρσεις. Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα έπνεε τα λοίσθια. -γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Συνεχίστε την ανάγνωση «Νέα ανθρωπότητα»

«Ψαράδες ανθρώπων»

«Στην ακτή, το κοιμώμενο χωριό της Καπερναούμ έχει αρχίσει δειλά δειλά να ζωντανεύει. Από το σημείο ποιυ βρίσκονται οι ψαράδες, μπορούν και βλέπουν τη λάμψη μιας μικρής φωτιάς…»
– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου
Συνεχίστε την ανάγνωση «Ψαράδες ανθρώπων»

«Σ’ ένα ναυάγιο συναισθημάτων ανασταίνομαι»

Εισχωρώ σε μια ρωγμή και χάνομαι.
Έπειτα με φοράω δαχτυλίδι
για να στενεύει ο χώρος μου.
-γράφει η Μαρία Βούλγαρη Συνεχίστε την ανάγνωση «Σ’ ένα ναυάγιο συναισθημάτων ανασταίνομαι»

Το ποστ του μεσονυκτίου | Τάσος Λειβαδίτης, «Αλλά τα βράδια»

«Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα.»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Τάσος Λειβαδίτης, «Αλλά τα βράδια»

Μπλε

«κάθε που άναβα τσιγάρο και έσβηνα τα φώτα
και κοίταζα το κενό απέναντί μου
και άκουγα βρόντους και γκρεμίσματα,
το κοιτούσα μέσα στο μεγάλο του ενυδρείο
κι εκείνο βρισκόταν κάτω κοντά στον βυθό»
– γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Μπλε

Το ποστ του μεσονυκτίου | Γιάννης Ρίτσος, «Ανυπόταχτη πολιτεία»

«Α, πολιτεία, πολιτεία. Έχετε δει μια πολιτεία πιο γυμνασμένη
στο θυμό και στην πείνα και στον έρωτα;»
– επιλογή κειμένου: Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποστ του μεσονυκτίου | Γιάννης Ρίτσος, «Ανυπόταχτη πολιτεία»

«Ερμογένης»

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δρούσε πολιτικά και οικονομικά ο Ερμογένης. Είχε ένα εργαστήριο αργυροχρυσοχοΐας, κοντά στον ναό του Ηφαίστου (στο Θησείο). -γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Ο Ερμογένης ήταν Αθηναίος, καταγόταν από παλιά αριστοκρατική γενιά. Γνήσιο τέκνο της ξακουστής πόλης. … Συνεχίστε την ανάγνωση «Ερμογένης»