«Τ’ αδειανά πουκάμισα»

«…Τις χαλαρές χειραψίες
Τα πεινασμένα βλέμματα
Τις άχρωμες φωνές…»

– γράφει η Έλενα Γιασεμάκη


adeiana vlemata

Τ’ αδειανά πουκάμισα να σκιάζεσαι
Τα κρόταλα που αλαλάζουν κούφια
Τα σιωπηλά σκυλιά
Τις ήσυχες νύχτες
Τα λουλούδια που δε μυρίζουν
Τις χαλαρές χειραψίες
Τα πεινασμένα βλέμματα
Τις άχρωμες φωνές
Τα τέλεια κορμιά
Τα άψυχα κάδρα
Τις ήρεμες μουσικές
Το μαλακό χώμα
Το γλυκό ήλιο
Το μακρινό σύννεφο
Τα παγωμένα χαμόγελα
Τις πλουμιστές καρδιές
Τα μεγάλα λόγια
Την κραυγαλέα αγάπη
Το βουβό μίσος

Τις αναπαυτικές σιωπές
Τις ξεκούραστες συνειδήσεις
Το αίσιον τέλος

Την ευκολία

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “«Τ’ αδειανά πουκάμισα»

  1. Διαβάζοντας το ποίημα σου μου ήρθε αυτόματα ο στ.13 από τη μορφή της Μοίρας του Σεφέρη …»κι ήταν η δύσκολη ζωή κι ήταν η χαρά.» ! Το βρίσκω εξαιρετικό!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.