Παρρησία

«Ήθελα να ήμουν σκύλος στην ξέφραγη αυλή
Να παριστάνω τον πεθαμένο με τα πόδια ανάσκελα
Να γλείφω τ’ αχαμνά μου με σπουδή όταν ξυπνάω»
– γράφει η Έλενα Γιασεμάκη

281d536b29bd2fde2cd24c450cd09ea7

Ήθελα να ήμουν σκύλος στην ξέφραγη αυλή
Να παριστάνω τον πεθαμένο με τα πόδια ανάσκελα
Να γλείφω τ’ αχαμνά μου με σπουδή όταν ξυπνάω
Να ζητιανεύω με ξελιγωμένο βλέμμα την τελευταία μπουκιά στο λαδόχαρτο
Να μπαινοβγαίνω στις ανοιχτές πόρτες
Να τους αφήνω να με πείθουν πως με θέλουν
Να μάθω να ξεχωρίζω το ξουτ απ’ το ουστ
Να τους κάνω χαρούλες όταν έρχονται
Να κάνω πως δεν καταλαβαίνω όταν με διώχνουν
Κι ας τους ακούω τελευταία να ψάχνουν κλειδαριά για την ξέφραγη αυλή
Μπορεί και να θέλουν να με κρατήσουν μέσα

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.