Εκκενωμένοι

«Ο ορίζοντάς μας ανεμπόδιστα θολός
Άγνωστο τερατώδες σύννεφο έχει κρεμάσει
τα μέλη του σε πόζα ειρωνική»
-γράφει ο Κώστας Χρ. Σπίγγος

1b5ad475b0041ee0a7186b16c2f685cf

Βαδίζουμε ανήσυχα σκυφτοί
σε πεδίο ηλεκτρικό
αναπνέοντας προσεχτικά σπινθήρες
Κάθε μας σάλεμα και μια αποσωβηθείσα πτώση
Κάτω από τα πέλματά μας κροταλίζουν
των προγενέστερων τα κόκκαλα
αναλώσιμα ξερόκλαδα
Βροντή βαριά, πιστά τ’ αντιφωνεί βήμα προς βήμα
Φαιά ανούσιο το λιβάδι
Ο ορίζοντάς μας ανεμπόδιστα θολός
Άγνωστο τερατώδες σύννεφο έχει κρεμάσει
τα μέλη του σε πόζα ειρωνική
Μ’ αιφνιδιαστική ριπή
φέρνει ο αέρας μες στα μάτια μου
άφθονη σκόνη ενοχών ταχείας πήξεως
κι αμέσως μου πονάει καρδιά και μύτη
με την οσμή του μακρινού βρεγμένου χώματος
οριστική του κάθε αμφίβολου επερχόμενου
Κάθε μακαριότητα, πλέον αδύνατη
Βαφτίζω με τ ‘ όνομά σου το κενό
Ανάμεσα σε στάχυα χαμηλά κι υποκλινόμενα
και σε γυμνά από πέταλα αιωρούμενα σωμάτια λουλουδιών
σε ασφυκτική ερημιά εκκενωμένοι
όσο κι αν σκύβουμε, ελκυστικά ψηλό στον κεραυνό
το ανάστημα του ανθρώπου παραμένει

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.