Chelsea Hotel: το εφαλτήριο του έρωτα και της καριέρας των Patti Smith & Robert Mapplethorpe

“Τον Απρίλιο του 1912 ήταν ένα από τα πολλά ξενοδοχεία της Νέας Υόρκης που δέχθηκε επιζώντες από τον Tιτανικό.” – από  τον Αριστοτέλη Τριάντη

[ Prologue ]

patti_smith_Mapplethorpe2

“Αντικρίζοντας την κίνηση της κυκλοφορίας του λόμπι κρεμασμένη με κακή τέχνη. Μεγάλα επεμβατικά αντικείμενα εκφορτώνονται στο Stanley Bard σε αντάλλαγμα την ενοικίαση. Το ξενοδοχείο είναι ένα ενεργειακό καταφύγιο απελπισμένων για δεκάδες δραστήρια χαρισματικά παιδιά από κάθε σκαλί της κλίμακας. Αλήτες κιθαρίστες, αλκοολικές καλλονές με βικτοριανά φορέματα, πρεζάκια ποιητές, θεατρικοί συγγραφείς, αποτυχημένοι κινηματογραφιστές και Γάλλοι ηθοποιοί. Ο καθένας που διέρχεται από εδώ είναι κάποιος, αν δεν είναι στο έξω κόσμο.”

Αυτή είναι η περιγραφή της Patti Smith για το διαβόητο ξενοδοχείο Chelsea, που προέρχεται από το “Just Kids” τα απομνημονεύματα των πρώιμων χρόνων της ζωής της με τον φωτογράφο Robert Mapplethorpe.

Η θρυλική πανκ ποιήτρια και μουσικός έζησε στο ξενοδοχείο με τον καλύτερο της φίλο και ενίοτε εραστή Mapplethorpe στις αρχές της δεκαετίας του ’70 (και επέστρεψε στα τέλη της δεκαετίας του 90 μόνη) που το αντιλαμβανόταν ως το “σπίτι” της. Έγραψε για αυτό εκτενώς και τρυφερά
“Το αγαπούσα πολύ αυτό το μέρος, την ευτελή κομψότητα και την τόση κτητικότητα που κατέχει η ιστορία”.

Μια όαση εντός του πλαισίου αναπαραγωγής της γενιάς των Beat της Νέας Υόρκης, και ήταν εδώ όπου το ζευγάρι πέρασε τα διαμορφωτικά τμήματα της σταδιοδρομίας του, γράφοντας ποίηση δημιουργώντας μουσική και τέχνη και φωτογραφίζοντας ο ένας τον άλλο.

Η Patti Smith και ο Robert Mapplethorpe είναι δύο από τους πολλούς που συνδέονται στενά με το ξενοδοχείο από αμέτρητες προσωπικότητες και λιγότερο γνωστά πρόσωπα που έχουν ζήσει εκεί για δεκαετίες.


[ Φιλία και έρωτας ]

Αυτή η φιλία της με τον Mapplethorpe είναι και το ξεκίνημα του μύθου της, και όπως τα περισσότερα ξεκινήματα αυτό έχει εξιδανικευτεί στο πεδίο της φαντασίας.

Πως δύο νέοι με τόση άγρια ομορφιά χωρίς καθόλου χρήματα και διασυνδέσεις θα μπορέσουν αργότερα να καταφέρουν μια τόσο ακραία επιτυχία η Patti Smith με την μουσική και ο Mapplethorpe με την φωτογραφία – πώς βρήκε ο ένας τον άλλον;

Είναι ένας μύθος της Νέας Υόρκης, όπως ήταν κάποτε ένα μέρος όπου απροσάρμοστοι έκλιναν μαγικά ο ένας προς τον άλλο στο σταυροδρόμι της ευκαιρίας μιας δημιουργικής επανάστασης. Αυτός είναι ένας τρόπος για να το δει κανείς.

Αλλά στα νέα απομνημονεύματα της η Patti Smith στο “Just Kids”, ιχνηλατεί την σχέση της με τον Mapplethorpe από τις πρώτες συναντήσεις τους, (υπήρξαν δύο πριν την μοιραία νύχτα στο Tompkins Square Park) μέχρι τις μέρες που μπαινόβγαιναν στα ξενοδοχεία, τις ερωτικές σχέσεις, τις δημιουργικές συνεργασίες, τα νυχτερινά κέντρα, και τις περιθωριακές συνοικίες, ζωγραφίζοντας μια εικόνα ριζικά διαφορετική.

Σε αυτό το στάδιο, οι δυο τους, αγωνίζονται να πληρώσουν για φαγητό και στέγη, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον και θυσιάζοντας τα πάντα από όσα είχαν με σκοπό την πραγματοποίηση τέχνης. Το Just Kids απεικονίζει την μυθική ιδιότητά τους ως το προϊόν εσκεμμένης αποφασιστικότητας όσο και ως πεπρωμένο.

Στην πάρα πολύ προσωπική της αφήγηση η Patti Smith διορθώνει επίσης ορισμένες λάθος αντιλήψεις σχετικά με το ζεύγος, αποκαλύπτοντας συγκεκριμένα ότι δεν ήταν άγρια παιδιά εθισμένα στα ναρκωτικά αλλά ονειροπόλοι, πιο ανθρώπινοι και γεμάτοι αγάπη από το κρύο τους, τα απομονωμένα βλέμματα και τα αιχμηρά, κοκαλιάρικα σώματα που στις αρχικές φωτογραφίες μπορούσε κανείς να διακρίνει.

patti_smith_Mapplethorpe8


[ Η επιτυχία των δύο ]

Η Patti smith έφυγε από την Νέα Υόρκη για το Ντιτρόιτ το 1979 για να παντρευτεί τον πρώην κιθαρίστα των MC5″, Fred “Sonic” Smith, και η καριέρα του Mapplethorpe θα έφτανε στο απόγειο της ως ένας από τους πιο συγκλονιστικούς και ισχυρούς φωτογράφους (οι ασπρόμαυρες ομοερωτικές και σαδομαζοχιστικές φωτογραφίες του καθώς και εκείνες με παιδιά και λουλούδια πρωταγωνιστούσαν σε συλλογές μουσείων καθώς και σε μια δίκη για αισχρολογία).

Μέχρι τότε η Patti Smith είχε κυκλοφορήσει το “Horses” και η φήμη της κορυφώθηκε διεθνώς. Το βιβλίο της Patti Smith ακολουθεί όλη την διαδρομή του Mapplethorpe μέχρι τον θάνατο του το 1989 σε ηλικία 42 χρόνων από επιπλοκές που οφείλονται στο AIDS, αλλά επί το πλείστων μιλά για δύο παιδιά και ότι πραγματοποιήθηκε μεταξύ τους.

Η ζωγράφος και ποιήτρια Patti Smith χαρακτηρίζεται ως ένα “παλικάρι” των σκηνών της τέχνης και της μουσικής των αρχών της δεκαετίας του 1970 στην Νέα Υόρκη. Έτρεξε ανάμεσα από το πλήθος του Warhol στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης Max’s Kansas City και της έκρηξη της μουσικής σκηνής CBGB.

Διαπραγματεύτηκε ένα έργο της για ένα κρεβάτι στο Chelsea Hotel, όπου άκουγε την Janis Joplin να παραπονιέται για τον έρωτα της ζωής της, και έμενε ξάγρυπνη ζωγραφίζοντας και γράφοντας. Ψηλή σκοτεινή με γωνίες ήταν το “ανδρόγυνο” κορίτσι αφίσα.

Ο Alan Ginsberg προσπάθησε να την φλερτάρει περνώντας την για αγόρι. Ο Thurston Moore την περιέγραψε ως “το πιο καυτό αγόρι της Νέας Υόρκης”. Ήταν φίλη του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα William Burroughs, ερωμένη του θεατρικού συγγραφέα Sam Shepherd, και το άλλο μισό του όλου του φωτογράφου Robert Mapplethorpe.


[ Το Chelsea Hotel ]

Chelsea-Hotel

Η ιστορία του ξενοδοχείου είναι πλούσια με αξέχαστα και χαρακτηριστικά ανέκδοτα από τον κόσμο της μουσικής, του κινηματογράφου, της λογοτεχνίας, της μόδας και της τέχνης.

Τον Απρίλιο του 1912 ήταν ένα από τα πολλά ξενοδοχεία της Νέας Υόρκης που δέχθηκε επιζώντες από τον Tιτανικό.

Εκτός από την Patti Smith, το ξενοδοχείο υπήρξε σπίτι διάσημων προσώπων μεταξύ αυτών οι Bob Dylan, Charles Bukowski, Leonard Cohen, Vincent Gallo, Dennis Hopper, Janis Joplin, Stanley Kubrick και Uma Thurman.

Ο Sir Arthur C. Clarke και ο Jack Kerouac κατά την διαμονή τους έγραψαν αντίστοιχα τα βιβλία 2001: A Space Odyssey” και On The Road”. Οι ποιητές Allen Ginsberg και Gregory Corso το επέλεξαν ως τόπο για φιλοσοφική και πνευματική ανταλαγή.

H Madonna ως ένοικος αποφάσισε να κάνει την φωτογράφηση το 1992 για το βιβλίο της “Sex, in room 882”. Η Nancy Spungen φίλη του Sid Vicious των “Sex Pistols”,βρέθηκε μαχαιρωμένη μέχρι θανάτου σε ένα δωμάτιο στις 12 Οκτωβρίου του 1978.

Αναφέρεται συχνά στις ταινίες, την μουσική και την λογοτεχνία. Από την ταινία “Chelsea Girls” του Andy Warhol το 1966 και την “Chelsea Morning” του Joni Mitchell, το Chelsea Hotel είχε μια πρωτοφανή επίδραση και μια μόνιμη εντύπωση στους ενοίκους του, στο έργο τους και πως αυτό λειτούργησε στο κοινό τους.


This slideshow requires JavaScript.

Πηγές:

  • Interview magazine
  • Anothermag.
  • Noisey.vice

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s