«Ενθουσιασμοί»: η πρώτη ενθουσιώδης ποιητική συλλογή του Νίκου Σταϊκούλη

«Λέξεις αρωματισμένες από την Καβαφική Αλεξάνδρεια, μια Ποίηση από τα σπλάχνα του απείρου και ένας βαπτισμένος από την Γλώσσα μας δημιουργός.»
– του Αλέξανδρου Δαμουλιάνου

«Ξέρεις τι λένε οι άνθρωποι μεταξύ τους; Έχεις ιδέα τι λένε οι άνθρωποι από μέσα τους;».

Οι, ποιητικά σφυρηλατημένοι, εσωτερικοί μονόλογοι, που υπό το πρίσμα της αλήθειας των λέξεων είναι ατέρμονοι διάλογοι με ένα διπλωματικό αύριο, αποκτούν μια Παλαμική, θα έλεγα, προσωπικότητα από την παρθένα πένα του Κύριου Νίκου Σταϊκούλη.

«Μα το ’χει πείσμα ο άνθρωπος τόσα χρόνια· κι όταν βραδιάζει κι είναι πια βέβαιος, γυρνά τα μάτια του στη γη ή πάνω σου, αφήνει το λουλούδι –αν κρατά– λέει και κάτι λόγια εκεί που το πετάει και φεύγει».

29216262_1630843973669314_2698008328514692501_n

Στα δώδεκα , εξορυγμένα από το αδαμαντωρυχείο της Λογοτεχνίας, ποιήματα της συλλογής «ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΙ» εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ, ο ποιητής καμουφλάρει αριστουργηματικά την πίκρα του κόσμου με το χαμόγελο μιας άκρως γενναιόδωρης ελπίδας, και αυτό, μόνο ως λαμπρή επιτυχία μπορεί να χρεωθεί της εξ αίματος συγγραφής, δηλαδή εκείνης που αντί για μελάνι απαιτείται το αίμα σου προκειμένου να γεννηθούν στίχοι και φράσεις.

«— Για πόσο μου λες πως θα κρατήσει;
— Η Κόλαση; Για πάντα»
.

Αθανασία και θάνατος ενδύονται το ίδιο προσωπείο ώστε να μπερδέψουν και να δοκιμάσουν τον άνθρωπο, και τελικώς να επιλέξει ενστικτωδώς το πιο δοξαστικό και πιο μεγαλειώδες για το είναι του.

«Τα σύννεφα και τ’ αστέρια όταν κοιτούσαμε και τα ντυνόμασταν και λέγαμε «να πως θα τα βλέπουμε κι αργά και πως θα τα ντυνόμαστε και πάλι πάντα και πάντα παρέα». Στη στιγμή που δεν είχε νόημα, γιατί και η επόμενη ήταν ολοδική μας, το αύριο θα το περνούσαμε μ’ ένα γέλιο…».

Ο εαυτός μας, ένας τέως δημοκράτης θεός και νυν ύψιστος απολυταρχικός δαίμονας ο οποίος μας προσφέρει δελεαστικές μα και μοιραίες για την ψυχή συμφωνίες, η Αμαρτία επομένως γίνεται ένας ευεγερτικός πόνος στα σωθικά του ορίζοντα.

Ένα απόρθητο και συνάμα κατεστραμμένο τείχος η σκέψη που πολιορκείται αδιάκοπα από τον ανεκπλήρωτο έρωτα του φόβου με την Αιωνιότητα. Λέξεις αρωματισμένες από την Καβαφική Αλεξάνδρεια, μια Ποίηση από τα σπλάχνα του απείρου και ένας βαπτισμένος από την Γλώσσα μας δημιουργός.

Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο Κύριε Νίκο Σταϊκούλη.


19114644_1897455800503288_2047057953_n

 

Ο Νίκος Σταϊκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1995. Είναι φοιτητής Ιστορίας στο ΕΚΠΑ, ενώ το 2017 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή, «Ενθουσιασμοί» (εκδ. Ιωλκός). Ασχολείται με τη γραφή σε θέματα φιλοσοφίας και στην ποίηση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.