«Τα ομού»

Το κοκκινάδι στα χείλη της
επιδέξια μπογιατισμένο
μαρτυρούσε ανενδοίαστα
μια ευλαβικά συντηρούμενη λαχτάρα
-γράφει η Ευαγγελία Αγγελούση

burning-loveΕκείνη σκόνταφτε εκούσια
πάνω στη φθαρμένη καλημέρα του
και χόρευε ξυπόλυτη
πάνω στην παρκετίνη
του πρωινού του ξυπνήματος.

Αυτός φρυγάνιζε δυο λέξεις άνοστες
για ελαφρύ στομάχι
και της σερβίριζε φιλί φίλτρου
για να συνοψίσει τις διαδικασίες.

Το ετοίμαζε
όσο εκείνη χτένιζε τη ματαιοπονία της
μπροστά σ’ έναν καθρέφτη πανούργο
που την ψέκαζε κάθε τόσο
με προωθητικό αέριο ψευδαίσθησης.

Το κοκκινάδι στα χείλη της
επιδέξια μπογιατισμένο
μαρτυρούσε ανενδοίαστα
μια ευλαβικά συντηρούμενη λαχτάρα
να της το μουντζουρώσει αυθόρμητα
εκείνος.

Μα ετούτο το πεισματάρικο
έμενε αγέρωχα ζωγραφισμένο
μέχρι να ξεραθεί
πάνω στο άνυδρο στόμα της.

Πόσα πρωινά
να θυσιάσει
στη ρουφήχτρα του χρόνου
για ν’ αγοράσει όσο όσο
-διακαής της πόθος-
ένα βραδινό εισιτήριο
στο από κοινού τους ξημέρωμα;

Τα ομού σκοτώνουν κι ανασταίνουν.
Δε συντηρούν το ημιθανές.
Απέμεινε να καρτερεί
τα ομού.
Αθυσίαστη….

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.