Blackthorn

«Ίσως ήταν από την κούραση και το παραλήρημα του πυρετού, αλλά έξαφνα είδα πως βρέθηκα μπροστά σε ένα κάστρο.»- της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου

the_end_by_rose_blackthorn

Περπατούσα για πολλές μέρες και το σώμα μου είχε αρχίσει να παραδίνεται. Αγκαθωτά σπασμένα κλαδιά αγριοδαμασκηνιάς είχαν ήδη εισχωρήσει επιθετικά μέσα στο παντελόνι μου και ο δρόμος μέσα από το δάσος άρχισε να μοιάζει με λαβύρινθο δέντρων βελανιδιάς, κοφτερών θάμνων και αγριόχορτων.

Όλες οι κατευθύνσεις έμοιαζαν πια ίδιες. Ίσως ήταν από την κούραση και το παραλήρημα του πυρετού, αλλά έξαφνα είδα πως βρέθηκα μπροστά σε ένα κάστρο.

Περπάτησα τη φαρδιά γέφυρα με απελπισμένη χαρά και άνοιξα με τα χέρια την ακανθώδη είσοδο ,που οδηγούσε στην κεντρική του πύλη και που έμοιαζε για χρόνια αδιάβατη. Όταν έφτασε το χέρι μου στο μεγάλο πόμολο, ένας αργόσυρτος ψίθυρος χάιδεψε το δεξί μου αυτί με τρόπο ,που ανατρίχιασα σύγκορμος.

Είπε : Ζήσε ή Μείνε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.