Blackthorn

“Ίσως ήταν από την κούραση και το παραλήρημα του πυρετού, αλλά έξαφνα είδα πως βρέθηκα μπροστά σε ένα κάστρο.”- της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου

the_end_by_rose_blackthorn

Περπατούσα για πολλές μέρες και το σώμα μου είχε αρχίσει να παραδίνεται. Αγκαθωτά σπασμένα κλαδιά αγριοδαμασκηνιάς είχαν ήδη εισχωρήσει επιθετικά μέσα στο παντελόνι μου και ο δρόμος μέσα από το δάσος άρχισε να μοιάζει με λαβύρινθο δέντρων βελανιδιάς, κοφτερών θάμνων και αγριόχορτων.

Όλες οι κατευθύνσεις έμοιαζαν πια ίδιες. Ίσως ήταν από την κούραση και το παραλήρημα του πυρετού, αλλά έξαφνα είδα πως βρέθηκα μπροστά σε ένα κάστρο.

Περπάτησα τη φαρδιά γέφυρα με απελπισμένη χαρά και άνοιξα με τα χέρια την ακανθώδη είσοδο ,που οδηγούσε στην κεντρική του πύλη και που έμοιαζε για χρόνια αδιάβατη. Όταν έφτασε το χέρι μου στο μεγάλο πόμολο, ένας αργόσυρτος ψίθυρος χάιδεψε το δεξί μου αυτί με τρόπο ,που ανατρίχιασα σύγκορμος.

Είπε : Ζήσε ή Μείνε.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s