Μαμά, θα… εξαφανιστώ;

“Σύμφωνα με τον πρόεδρο του οργανισμού «Χαμόγελο του παιδιού», Κ. Γιαννόπουλο, 160 παιδιά εξαφανίστηκαν στην Ελλάδα μέσα σε χρονικό διάστημα 16 μηνών..“- από την Ευαγγελία Μαρία Αγγελούση

of_children_by_lonelypierot

Οι παρακάτω σκέψεις μού γεννήθηκαν την 25η Μαΐου, ημέρα ορισμένη παγκοσμίως ως ημέρα εξαφάνισης παιδιών. Εκείνη την ημέρα τα στατιστικά και οι μελέτες για εξαφανισμένα παιδιά από το «Χαμόγελο του παιδιού» κι άλλα ιδρύματα και φορείς που αφορούν το παιδί γέμιζαν την ειδησεογραφία της τηλεόρασης, του διαδικτύου, αλλά και των εφημερίδων.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του οργανισμού «Χαμόγελο του παιδιού», Κ. Γιαννόπουλο, 160 παιδιά εξαφανίστηκαν στην Ελλάδα μέσα σε χρονικό διάστημα 16 μηνών (2014-2015) και το 90% αυτών τελικά βρέθηκαν μετά από επίμοχθο αγώνα όλων των αρμόδιων φορέων.
Ας σημειώσουμε ότι με τον όρο «εξαφάνιση» εννοούμε φονικές αρπαγές, αρπαγές για εμπόριο οργάνων, εξαφανίσεις ασυνόδευτων ανηλίκων, απαγωγές κ.α. Η εξαφάνιση μπορεί να γίνει από το ίδιο το σπίτι του παιδιού, από το σχολείο του κατά το σχόλασμα , από το πάρκο όπου το παιδί παίζει ή και μέσα σ’ έναν πολυσύχναστο χώρο, όπως για παράδειγμα ένα εμπορικό κέντρο, ένα λούνα παρκ ή μια παραλία.
Όλα αυτά είναι δεδομένα που στοιχειοθετούν μια ειδεχθή πτυχή της κοινωνίας μας, αλλά ας μην παραγνωρίζουμε το γεγονός πως το φαινόμενο αυτό έχει λάβει πλέον παγκόσμιες διαστάσεις, ή μάλλον ως παγκόσμιο ξεκίνησε κι επηρέασε και την ελληνική κοινωνία.Αναντίρρητα, πάντως, είναι δεδομένα τα οποία κάνουν έναν γονέα να νιώθει ότι δε θα του επιτρέψουν να βιώσει μαζί με τα παιδιά του την παιδική και την εφηβική τους ηλικία, γιατί αυτή τη βίωση θα τη δηλητηριάζει ο φόβος, ενώ νομοτελειακά θα της ταίριαζε «μπόλιασμα» με ανεμελιά.the_street_by_lonelypierot.jpg
Διαβάζοντας, λοιπόν, κανείς τα στατιστικά, τις μελέτες, τα πορίσματα ερευνών για το οδυνηρό πλέον φαινόμενο των εξαφανίσεων, πώς να μη νιώσει αποτροπιασμό; Πώς να μην ανησυχήσει και για το δικό του παιδί; Πώς να μην ακρωτηριάσει τις όμορφες στιγμές ενός παιδιού με την ανασφάλειά του και το φόβο; Βέβαια, σχεδόν όλοι οι γονείς καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να μην εκδηλώσουν στα παιδιά τους την αγωνία τους, αλλά τα παιδιά διαθέτουν τις πιο λεπτές κι ευαίσθητες κεραίες πρόσληψης ερεθισμάτων – ειδικότερα αν έχουν ανεπτυγμένη την ενσυναίσθησή τους.
Ωστόσο, ποιος – όταν κοιτάζει τα παιδιά του – δεν ξεθάβει απ’ το συρτάρι των αναμνήσεών του τα όμορφα και ξέγνοιαστα παιδικά του χρόνια; Τις ανέμελες για τον ίδιο, αλλά και τους δικούς του γονείς , ώρες στο πάρκο της γειτονιάς, τις ατελείωτες βόλτες με ποδήλατα στους δρόμους της συνοικίας με όλες τις υπέροχες μυρωδιές , με όλους τους θορύβους , με την πανδαισία των εικόνων και με τα αστεία πειράγματα της παρέας… με όλα αυτά που γλυκά κατακλύζουν τις αισθήσεις , αλλά και πολιορκούν την ψυχή, μια πολιορκία στην οποία κανείς δε θέλει ν’ αντισταθεί!
Ποιος δεν αναπολεί τις στιγμές που ξεχυνόταν ορμητικά στους δρόμους, στα προαύλια των εκκλησιών και των σχολείων και το παιχνίδι του σημάδευε αυτούς τους χώρους σπιθαμή προς σπιθαμή, τότε που η μόνη ενόχληση απ’ τους μεγάλους ήταν να βγουν στα παράθυρά τους και να κάνουν παρατήρηση για τη διατάραξη της κοινής ησυχίας… τότε που τα σχισμένα χέρια, τα πληγωμένα γόνατα και – πού και πού – κανένα σπασμένο δόντι ή κανένα «καρούμπαλο» ήταν οι μόνοι κίνδυνοι που διέτρεχε ένα παιδί, οι μοναδικές τραυματικές του εμπειρίες , που κι αυτές, όμως, σε βάθος χρόνου ως τρόπαια της παιδικής ηλικίας τα φυλούσε για να τα αφηγηθεί με γλαφυρότητα στα παιδιά του.
Γιατί όλα αυτά τα βίωνε ως παιδί χωρίς το φόβο της αρπαγής , της αποπλάνησης, της επίθεσης, της κακοποίησης…
children_by_martasyrko-d4ybo3hΠώς να μη μακαρίσει, λοιπόν, ένας γονέας του πικρού σήμερα έναν γονέα του γλυκού χθες; Πώς να μη θλίβεται για τα παιδιά του σήμερα, που δεν μπορούν να « φουσκώσουν» το μπαλόνι των αναμνήσεών τους με όλα αυτά τα ευλογημένα βιώματα που η παλιά γενιά έχει «κοινωνήσει»;

Και το στερούνται αυτό το «βάπτισμα» στην ευτυχία, γιατί συμβαίνει να ζουν σ’ έναν κόσμο ανελέητο που , μέρα με τη μέρα, αυτοκαταστρέφεται ….γιατί είναι πράγματι αυτοχειρία να πληγώνεις ή να σκοτώνεις τα παιδιά σου, το σκοπό της ύπαρξής σου, τη ζωή μες στη ζωή σου και τελικά τη συνέχεια αυτής της ζωής!


(To στατιστικό δεδομένο αντλήθηκε από τη κείμενο της συντακτικής ομάδας ENALLAXNEWS.GR 26/5/2015)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s