Ανησυχία

“Ανησυχία, είναι η αίσθηση περι του αν αυτό που πραξαμε θα είναι αποδεχτό.”- από τον Άγγελο Ουρούμη

drowning_anxiety_by_kindlynow-db5ynmy

Η ζωή είναι ένα σερφάρισμα βιωμάτων. Απλά το χουμε κάνει πολύ δύσκολο γιατί εξαναγκάζουμε τον εαυτό μας να κοιτάζει πίσω τα βιώματά του. Να δούμε αν επιλέξαμε σωστά, αν πράξαμε το σωστό, τι καλύτερες επιλογές θα είχαμε και πάει λέγοντας.

Έχουμε, όμως, πραγματικά επιλογή;

Θυμήθηκα κάτι που μου λέγαν οι γονείς μου, οι δάσκαλοί μου και γενικά όλοι αυτοί, που αποτέλεσαν το κοινωνικό περίγυρο μου, περι ενσωμάτωσής μου στο κοινωνικό πλαίσιο που τους περιβάλει:“Μην κάνεις του κεφαλιού σου”.

Κάθισα και σκέφτηκα τι νόημα έχει αυτή η φραση. Όταν λες σε κάποιον μη κάνει του κεφαλιού του, τι επιλογές εχει? Να προσπαθήσει να μην είναι αυθόρμητος. Δηλαδή. να προσπαθήσει να μη κάνει κάτι, που δεν θα ήταν επιτρεπτό απο τα κοινωνικά πλαίσια που τον περιβάλλουν.
Η αιτιολογία που λάμβανα, ως απάντηση, αφορούσε την ηθική και το σεβασμό των γύρω μου.

Αλλά από πότε ,το να είσαι αυθόρμητος προσβάλει τον κοινωνικό περίγυρο? Οι εντάσεις, η βιαιότητα και οι συγκρούσεις, είναι ενα αποτέλεσμα της καταπάτησης του αυθορμητισμού του ανθρώπου. Κανένας μας δεν γεννήθηκε προαποφασισμένος να αποδεχτεί καποια ιδέα και να την υπερασπιστεί μέχρι θανάτου. Όλοι γεννιόμαστε το ίδιο αγνοί.

Η προσπάθεια,όμως, της κοινωνίας να κατατροπώσει τον αυθορμητισμό και να δώσει γραμμή πλεύσης, υπό συγκεκριμένεςκατευθύνσεις, είναι αυτή που προκαλεί την διαίρεση μέσα μας. Ειναι αυτή, που διαχωρίζει τον εαυτό μας σε υποδεέστερους εαυτούς, οι οποίοι καλούνται να έχουν καποιο ρόλο, βάση της επιθυμίας για αναγνώριση και αποδοχή απο το περιβάλλον μας.

Είναι πραγματικά δυστυχές γεγονός, πως τα παιδιά, οι ελεύθερες αυτές συνειδητότητες, καλούνται να συμβολοποιήσουν τις επιθυμίες τους και τον αυθορμητισμό τους και να εξωτερικεύουν έναν εαυτό άγνωστο προς αυτούς, γνώριμο δε για το σύνολο της κοινωνίας. Αυτή είναι και η γέννηση της ανησυχίας.

Ανησυχία, είναι η αίσθηση περι του αν αυτό που πραξαμε θα είναι αποδεχτό. Ταλάντωση μεταξύ της επιθυμίας εξωτερίκευσης του εαυτού μας και της αποδοχής που αυτη θα τύχει απο τον περίγυρό μας. Είμαστε σχεδόν προγραμματισμένοι να ανησυχούμε.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον έρωτα.
Ερωτευόμαστε ένα πρόσωπο και ανησυχούμε για την έκβαση, που μπορεί να έχει η γνωριμία μας. Εχουμε ραντεβού κι ανησυχούμε (ή αδημονούμε) γι αυτό. Και στη συνέχεια, παρατηρούμε οτι αυτή η ανησυχία, μας προκαλεί έλειψη όρεξης και ύπνου και βλέποντας ότι αυτό μας κανει κακό, ανησυχούμε που ανησυχούμε και προσπαθούμε να σταματήσουμε την ανησυχία. Αυτό, όμως, συντομα παρατηρούμε οτι δεν ειναι εφικτό και τσαντιζόμαστε με τον εαυτό μας ,που ανησυχουμε επειδή ανησυχούμε που ανησυχούμε κ.ο.κ.

Είναι ένας φαύλος κύκλος που ,συμβολικά, ονομάζω πρωτογενή.
Αν εξετάσουμε, όμως, το λόγο που ανησυχούμε, βλέπουμε οτι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, γιατί πολύ απλά το μυαλό είναι προγραμματισμένο να σκέφτεται. Δεν μπορούμε να
σταματήσουμε να σκεφτόμαστε κι ακόμα κι αν το προσπαθήσουμε, σκεφτόμαστε οτι προσπαθούμε να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε.

Επειδή, λοιπον, το μυαλό σκέφτεται οποιαδήποτε κι αν είναι η θέλησή μας, θα σκεφτεί πράγματα, που θα του προσφέρουν περισσότερη σκεψη. Και, πιστέψτε, με δεν υπάρχει καλύτερη προσφορά σκέψης απο τα προβλήματα. Οπότε, ο ρόλος που αποδίδουμε στην σκέψη, ειναι η δημιουργία προβλημάτων.

Και ,φυσικά, όσο πιο έξυπνοι γινόμαστε, συνειδητοποιούμε οτι τα προβλήματα αυτά γίνονται όλο και πιο σύνθετα και πραγματικά ειμαστε τοσο έξυπνοι, που θα εξαντλήσουμε ολο το διανοουμενισμό μας για να τα κανουμε δυσκολότερα και πιο άλυτα. Αυτό λοιπον γίνεται και το παιχνίδι μας. Η εξάλειψη των προβλημάτων προκειμένου να χαίρουμε την απολαυση της επίλυσης.
Υιοθετώντας την άποψη ότι το καθε τι, σ’ αυτό το σύμπαν, εμπεριέχει το αντίθετό του (η ζωή τον θάνατο, ο θάνατος τη ζωή, το άσπρο το μάυρο και το μαυρο το ασπρο κ.ο.κ), συνειδητοποιούμε οτι η χαρά της επίλυσης εμπεριέχει και τον πόνο του προβληματισμού. Σ’ αυτη τη διαδικασία, κάνουμε τον εαυτό μας να ξεχάσει κάθε “διανοουμενίστικο” κανόνα καθως δεν θα ‘χε νόημα το παιχνίδι. Η ταύτιση γίνεται το εφέ του παιχνιδιού!

Αλλά, ας ξαναγυρίσουμε στον έρωτα κι ας δούμε ότι στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι που ορίζεται. Συμβαίνει, όπως και τα υπόλοιπα βιώματα στη ζωή μας, χωρίς να τον έχουμε επιλέξει (αν θελουμε να πιστεύουμε οτι τα έχουμε επιλέξει προσθέτουμε ακόμα έναν κανόνα στο διανοουμενιστικο παιχνίδι). Δεν έχει χρόνο, δεν έχει διάρκεια, υπάρχει και δεν υπάρχει. Όσο προσπαθούμε να τονελέγξουμε κατω απο τις δικές μας προσδοκίες, τις δικές μας επιθυμίες, δεν εχουμε τρόπο να τον βιώσουμε. Σπαταλάμε το πολύτιμο αυτό δωρο προσφέροντάς τον στο βωμό της ανησυχίας (πώς θα γίνει να αλλάξω τον σύντροφό μου, πώς θα τα καταφέρουμε, τι θα γίνει στο μέλλον) οτιδήποτε εκτός απο το να μοιραστούμε τους εαυτούς μας όπως αυτοί ειναι. Χωρίς καμία διόρθωση στην προσφορά του και χωρίς καμία απαίτηση στην αποδοχή.
Ανησυχία, ανησυχία, ανησυχία…
Ο πρωτογενής φαύλος κύκλος. Η εξέλιξή του; Η διαίρεση. Καθώς προσπαθούμε να ξεφύγουμε απο αυτόν δημιουργούμε νέα προβλήματα, πιο συναρπαστικά, χρησιμοποιόντας το ίδιο ή διαφοροποιόντας το θέμα. Κι έτσι δημιουργούμε μία νέα διακλάδωση φαύλων κύκλων και στη συνέχεια μια νέα προσπαθοόντας να ξεφύγουμε απο την παλιά.
Και στο τέλος παρατηρούμε οτι η ίδια η διαδικασία σκέψης εχει γίνει η δημιουργία φαυλων κύκλων. Ένας χρήστης οπίου, ή γενικότεραναρκωτικών ουσιών, δεν μπορεί πάντα να εγείρεται με την ίδια συχνότητα ούτε με την ίδια ποσότητα δόσης. Θα χρειαστεί να τηναυξήσει. Αναλογιστείτε τι συμβαίνει αν εκλάβουμε το πρόβλημα που σκεφτόμαστε ως μία ναρκωτική ουσία. Μην ψάχνετε για λύση…
Εσείς ειστε η λύση όπως και το πρόβλημα. The only way out is through…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s