Αντώνης Καράς: «Έχω θέμα με την κακοποίηση των αδύναμων από τους πιο δυνατούς»

«Πρέπει να είσαι πιστός στις αρχές σου, σε αυτά που αγαπάς και σε αναγκάζουν να περάσεις ατέλειωτες ώρες μοναξιάς γράφοντας…» – από την Μαρία Λυδία Κυριακίδου

iapetos

  • Από πότε θυμάσαι τον εαυτό σου να γράφει; Υπήρξε κάποια δυνατή εμπειρία του παρελθόντος που να σε βοήθησε να καταλάβεις την δύναμη της γλώσσας και των λέξεων;

Αντώνης Καράς: Ξεκίνησα δειλά δειλά στην εφηβεία. Σκόρπια κείμενα, ασυνάρτητα, κυρίως ποίηση χωρίς ομοιοκαταληξία και λιγότερο μικρές ιστορίες. Από εκείνη την περίοδο δεν έχει σωθεί τίποτα. Τα τότε κείμενά μου κάπου τα έχασα, ενώ όσον αφορά την ποίηση κατάλαβα πως είναι υπερβολικά σοβαρό είδος και πολύ πάνω από τις δυνατότητές μου για να συνεχίσω να ασχολούμαι μαζί της. Ακολούθησαν έκτοτε μεγάλα διαστήματα σιωπής και δημιουργικής έξαρσης. Όποτε ένιωθα πως έχω κάτι να πω, έγραφα ασταμάτητα. Μόλις έφτανα στο σημείο που καταλάβαινα πως τα κείμενά μου μου θύμιζαν υπερβολικά τον άνθρωπο, που είχα φτάσει να είμαι σε κάθε στάδιο, το έκοβα.
Τι άλλο ρώτησες; Τι με έκανε να καταλάβω τη δύναμη της γλώσσας και των λέξεων; Δεν θα κουραστώ να το λέω και να το ξαναλέω, «Οι Άθλιοι» του Βίκτωρος Ουγκώ. Ήταν το μυθιστόρημα που με έκανε να καταλάβω πως ακόμα και αν ένας άνθρωπος έχει πεθάνει, οι λέξεις του και οι ιδέες του μπορεί να ζήσουν για πάντα…..
Εντάξει, όχι ντε και καλά, αν το φέρει έτσι η φάση…


  • Ο συγγραφέας θεωρείς πως πρέπει να παραμένει, κατά τη γραφή, περισσότερο πιστός στον εαυτό του, ή προς τις επιταγές του αναγνωστικού κοινού;

Αντώνης Καράς: Ξεκινάς από τον εαυτό σου. Πρέπει να είσαι πιστός στις αρχές σου, σε αυτά που αγαπάς και σε αναγκάζουν να περάσεις ατελείωτες ώρες μοναξιάς γράφοντας. Αλλιώς θα καταλήξεις κάτι άλλο, ένα κακέκτυπο, και το όποιο κοινό μπορεί να έχεις θα σταματήσει να σου δίνει σημασία. Αν πας να κοροϊδέψεις το κοινό υιοθετώντας τακτικές και συνταγές άλλων που δεν σου ταιριάζουν, θα έχεις το ανάποδο αποτέλεσμα από αυτό που τελικά επιδιώκεις.
Σίγουρα πάντως δεν ασπάζομαι και αυτό το «δεν με ενδιαφέρει το κοινό» που ακούω κατά καιρούς. Αν δεν σε ενδιαφέρει το κοινό σου κρατάς τα γραπτά σου στο συρτάρι σου ή γράφεις ημερολόγιο. Εγώ προσωπικά δεν θα έπαιρνα την απόφαση να εκδώσω αν δεν είχα την προσδοκία να κατακτήσω το όποιο κοινό μπορεί να μου αναλογεί εκεί έξω. Το τι θα καταφέρω τελικά θα το δείξει ο χρόνος.


  • «Κωδικό Όνομα Ιαπετός», από τις Εκδόσεις Πνοή. Το πρώτο σου βιβλίο. Τι ήταν αυτό που έσπρωξε αυτήν την συγγραφική ιδέα περισσότερο από άλλες;

Αντώνης Καράς: Είναι το πρώτο βιβλίο που εκδίδω και όχι το πρώτο που έγραψα ποτέ μου. Απλά έφτασε σε ένα σημείο που όταν το διάβασα ολοκληρωμένο είπα «οκ Αντώνη, αυτό αν δεν ήταν δικό σου και έπεφτε στα χέρια σου θα το αγόραζες και θα το έκανες και δώρο σε κάποιον άλλον». Τώρα, για την ιδέα αυτή καθεαυτή δεν θα ήθελα να μιλήσω. Παρέδωσα στον αναγνώστη το βιβλίο και προτιμώ ο καθένας να αποκωδικοποιήσει τις προθέσεις μου κατά το δοκούν.28167830_1403560943082819_2453285559052996792_n


  • Υπήρξε κάποιο σημείο του βιβλίου που να σε δυσκόλεψε περισσότερο κατά την συγγραφή του;

Αντώνης Καράς: Προσοχή, spoiler! Λοιπόν, η σκηνή με την σεξουαλική κακοποίηση της Σαΐντα. Γενικά έχω θέμα με την κακοποίηση των αδύναμων από τους πιο δυνατούς. Από την άλλη, ήταν ένα σοκ που πιστεύω πως υπηρέτησε τελικά την πλοκή και τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, τουλάχιστον όπως τα είχα εγώ στο μυαλό μου. Αν δεν το πίστευα, ή αν στην δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, δέκατη πέμπτη ανάγνωση διαπίστωνα πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο, απλά θα έβγαζα τη σκηνή. Δεν μου αρέσει να σοκάρω για να σοκάρω.


  • Το γράψιμο, το περισσότερο, σου δίνει ενέργεια ή σε εξαντλεί;

Αντώνης Καράς: Με εξαντλεί. Ξεκάθαρα! Με ρουφάει ψυχικά και σωματικά και όταν ολοκληρώνω κάποιο κείμενο συνήθως νιώθω εξουθενωμένος και λέω πως δεν θα ξαναγράψω ποτέ ξανά τίποτα. Όχι με την ίδια ένταση σε όλα, κατά κανόνα όμως διαλύομαι. Και μετά, έρχεται πάλι αυτή η φωνή, ο «δαίμονας» του Τζιμ Μόρρισον και ξαναρχίζω….


  • Έχεις σκεφτεί το θέμα για το επόμενο βιβλίο σου;

Αντώνης Καράς: Τα τελευταία τέσσερα χρόνια πέρασα την πιο δημιουργική μου περίοδο. Έγραψα δύο μυθιστορήματα, μία νουβέλα και κάμποσες μικρές ιστορίες. Νιώθω όμως πως αυτή η περίοδος φτάνει στο τέλος της, αρχίζω σιγά σιγά και αισθάνομαι πως παραμένω ο ίδιος άνθρωπος που ήμουν στην αρχή αυτής της περιόδου και όπως σου είπα και πριν όταν το νιώθω αυτό απομακρύνομαι για κάποιον καιρό. Ευτυχώς όμως όλο αυτό το υλικό που έμεινε χρειάζεται δουλειά και φροντίδα μέχρι να αποφασίσω τι θα το κάνω. Αν θα το μοιραστώ με τον κόσμο όπως τον «Ιαπετό» ή αν θα αποφασίσω οριστικά να το κρατήσω για εμένα. Στην παρούσα φάση ξαναδουλεύω ένα μεγάλο μυθιστόρημα που με ταλανίζει εδώ και καιρό. Την αρχική του μορφή την ολοκλήρωσα πριν δυο χρόνια. Έκτοτε το πιάνω, το αφήνω, το ξαναπιάνω, το ξαναφήνω. Είμαι όμως σε καλό σημείο, μάλλον οδεύει προς το σημείο που θα με πείσει πως τελείωσε οριστικά, άσε που είναι τελείως διαφορετικό από το «Κωδικό Όνομα Ιαπετός» και αυτό από μόνο του με προκαλεί! Προς το παρόν λοιπόν δεν σκοπεύω να αρχίσω κάτι από το μηδέν. Θα επικεντρώσω την ενέργειά μου στην επεξεργασία υφιστάμενων κειμένων και μετά βλέπουμε.


  • Ονόμασε τρία βιβλία που σε σημάδεψαν. Πες μας γιατί.

Αντώνης Καράς: Λοιπόν, «Οι Άθλιοι», το είπα και στην αρχή, δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση.
«Το Τρίτο Στεφάνι» του Ταχτσή γιατί έφερε στο προσκήνιο τον μέσο άνθρωπο που δεν έχει τίποτα το ηρωικό πάνω του και που παρ’ όλα αυτά μπορεί με τα βάσανά του να γοητεύσει το κοινό.
Και το «Σιντάρτα» του Έρμαν Έσσε γιατί το τέλος του ταξιδιού βρήκε τον ήρωα γερασμένο και εξουθενωμένο μεν, αλλά πραγματικά σοφότερο, ουσιαστικά βελτιωμένο εσωτερικά και ολοκληρωμένο. Ξέρεις τώρα, καμία σχέση με εκείνο το «Αν θέλεις κάτι, όλο το σύμπαν θα συνωμοτήσει» κλπ κλπ


  • Μπορείς να μας πεις μια μικρή ιστορία σε 3 λέξεις μόνο;26172051_1354355768003337_534731237246512354_o

Αντώνης Καράς:  Κοίτα τώρα, αυτά μονάχα ο Χέμινγουεη το έκανε! Αλλά δε βαριέσαι, θα το παλέψω…
«Αρκεί ένα στυλό».


  • Ο Tζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν θα μας πει πως «Ένα και μόνο όνειρο είναι πιο δυνατό κι από χίλιες πραγματικότητες». Το σχόλιο σου σ᾽αυτό;

Αντώνης Καράς: Συμφωνώ. Αλλά από την άλλη, με δυο τρεις συγκυρίες η πραγματικότητα μπορεί να ξεπεράσει και τα πιο τρελά μας όνειρα! Και αυτό είναι που τελικά πρέπει να προσδοκούμε και να ελπίζουμε!


Σε ευχαριστούμε, Αντώνη!

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.