Aνακαλύφθηκε «βρυκόλακας», ετών 10, σε αρχαίο ρωμαϊκό νεκροταφείο

«Το σώμα του 10χρονου αγοριού είχε ταφεί με τελετουργικό τρόπο, με μια πέτρα μέσα στο στόμα του, πιθανότατα εξαιτίας του φόβου ότι μπορεί να επιστρέψει από τους νεκρούς και να μεταδώσει την ασθένεια στην υπόλοιπη κοινότητα…»
Μετάφραση – επιμέλεια : Μαρία Λυδία Κυριακίδου

vampire-burial-whole.jpg

Μια «ταφή βαμπίρ» που αποκαλύφθηκε σε μια ρωμαϊκή περιοχή στην Ιταλία αποτελεί ένδειξη αρχαίων πρακτικών ταφής ώστε να αποφευχθεί η πιθανότητα… «ανάστασης» των νεκρών, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους.

Το σώμα ενός 10χρονου αγοριού είχε ταφεί με τελετουργικό τρόπο, με μια πέτρα μέσα στο στόμα του, πιθανότατα εξαιτίας του φόβου ότι μπορεί να επιστρέψει από τους νεκρούς και να μεταδώσει την ασθένεια στην υπόλοιπη κοινότητα.

Στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τα οστά του παιδιού, γνωστό στην τοπική κοινωνία ως « Ο βρικόλακας του Λουγκάνο», υποδεικνύουν πως το παιδί είχε νοσήσει με ελονοσία την περίοδο που απεβίωσε.

«Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Είναι εξαιρετικά ανατριχιαστικό και περίεργο», δήλωσε  ο καθηγητής Ντέιβιντ Σόρεν, αρχαιολόγος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, που πραγματοποιεί ανασκαφές στον περιοχή για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Τα λείψανα είναι τα πιο πρόσφατα περίεργα ευρήματα από το Παιδικό Νεκροταφείο, μέρος στο οποίο βρίσκονται δεκάδες θαμμένα παιδιά αλλά και στοιχεία που δείχνουν πρακτικές μαγείας, όπως κόκκαλα βατράχων, νύχια κορακιών και χάλκινων καζανιών.

Χρονολογημένα σε μια εποχή του πέμπτου αιώνα, όταν ξέσπασε μια θανατηφόρα ελονοσία στην κεντρική Ιταλία, οι αρχαιολόγοι θεώρησαν ότι το νεκροταφείο είχε δημιουργηθεί ειδικά για τα μωρά και τα μικρά παιδιά που θα ήταν πιο ευάλωτα στην ασθένεια.

Ο σκελετός του 10χρονου αγοριού, αποτελεί την μεγαλύτερη σε ηλικία σωρό, που έχει ανακαλυφθεί και ταυτοποιηθεί στο εν λόγω ιταλικό νεκροταφείο.
Ήταν μια από τις πέντε νέες ταφές που ανακαλύφθηκαν εκεί κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, και βρέθηκε τοποθετημένη κάτω από έναν επιβλητικό τάφο φτιαγμένο από κεραμίδια.

«Γνωρίζοντας ότι για την ταφή αυτή χρησιμοποιήθηκαν δύο μεγάλα κεραμίδια, περιμέναμε κάτι μοναδικό στο εσωτερικό, ίσως μια« διπλή γέφυρα »- όχι ασυνήθιστη για αυτό το νεκροταφείο – όπου μια και μόνο ταφή συμπεριλαμβάνει δύο άτομα», δήλωσε ο David Pickel,  διδακτορικός φοιτητής του πανεπιστημίου του Στάνφορντ που διευθύνει την ανασκαφή.«Μετά την αφαίρεση των κεραμιδιών, όμως, έγινε αμέσως σαφές σε εμάς ότι είχαμε να κάνουμε με ένα μεγαλύτερο σε ηλικία άτομο», συμπλήρωσε ο Pickel.paidi-vabir-collage-768x484.jpg

Οι ανοιχτοί σιαγόνες και τα ίχνη από τα δόντια του παιδιού στην επιφάνεια της πέτρας ήταν η απόδειξη ότι η πέτρα είχε τοποθετηθεί σκόπιμα μέσα στο στόμα.

Παρόμοιες ταφές έχουν καταγραφεί από τη Βενετία ως το Νορθάμπτον και, μαζί με τα τεμαχισμένα πτώματα και τα καρφωμένα παλούκια στην καρδιά,  θεωρούνται μέθοδοι που υποτίθεται θα εμπόδιζαν αυτούς τους «βρικόλακες» να επιστρέψουν στην ζωή και να στοιχειώσουν τους ζωντανούς.

«Αυτή είναι μια πολύ ασυνήθιστη νεκρώσιμη μέθοδος που  συναντά κανείς σε διάφορες μορφές και σε διαφορετικούς πολιτισμούς, ειδικά όμως στον ρωμαϊκό κόσμο, αυτό θα θα μπορούσε να υποδηλώσει πως υπήρχε ο φόβος πως αυτό το άτομο θα μπορούσε να επιστρέψει από τους νεκρούς επιχειρώντας να μεταδώσει την ασθένεια στους ζωντανούς», εξήγησε ο βιοαρχειολόγος Jordan Wilson, ένας άλλος φοιτητής που εξέτασε το σώμα.
Ο καθηγητής Σόρεν πρόσθεσε: «Γνωρίζουμε ότι οι Ρωμαίοι ήταν πολύ ανήσυχοι σχετικά με αυτό και θα έφταναν και στο σημείο να εξασκήσουν μαγεία για να κρατήσουν το «κακό» – ό, τι είναι αυτό που μολύνει το σώμα – από το να βγαίνει έξω από το σώμα».Ένα αποφραγμένο δόντι, που μπορεί να αποτελεί μια παρενέργεια της ελονοσίας, παρείχε τις αποδείξεις ότι το παιδί απεβίωσε στην επιδημία που έπληξε πολλούς κατοίκους του νεκροταφείου.

Αλλού στο ίδιο χώρο, ένα κορίτσι τριών ετών είχε θαφτεί με πέτρες που βάρυναν προς τα κάτω τα χέρια και τα πόδια της – μια πρακτική που επίσης θεωρούνταν πως αποτρέπει τα πτώματα να επιστρέψουν στην ζωή.


Οι ερευνητές ανέφεραν ότι αυτές οι πρακτικές παρέχουν μια συναρπαστική εικόνα για τις διαδικασίες σκέψης των αρχαίων Ρωμαίων και τους φόβους τους για τη ζωή μετά το θάνατο.
«Είναι πολύ ανθρώπινο πράγμα να έχουμε περίπλοκα συναισθήματα για τους νεκρούς και απορίες για αν αυτό είναι πραγματικά το τέλος»,  δήλωσε η κ. Wilson.
Με μεγάλο μέρος του νεκροταφείου ακόμα ανεξερεύνητο, οι αρχαιολόγοι σκοπεύουν να επιστρέψουν στο χώρο το επόμενο καλοκαίρι για να ολοκληρώσουν τις ανασκαφές τους.

Πηγή : Independent

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.