Πάντα σε πίστευα

Οι ανάσες τους κοφτές βαριές συνηγορούν στο έγκλημα, τα λόγια πρόστυχα και οι αγκαλιές γεμάτες. – από τη Βανέσσα Τόλια

se-pistevo

Ήταν εραστές και ό,τι ήταν να συμβεί εκείνη τη νύχτα είχε ήδη συμβεί. Κάποιες απαραίτητες παύσεις μονάχα για μια τζούρα ή για κατούρημα και ξανά από την αρχή στα χαρακώματα. Σώματα γιγάντιες μασέλες που αλληλοροκανίζονται, σώμα καινούριο ένα σε σχήμα οκτώ καλλιγραφικό, σώμα κλειδί του σολ. Δυό σώματα που τρέχουν, τρέμουν και αναστενάζουν. Άλλοτε δίνονται τρυφερά κι’αλλοτε βίαια, πότε στο πάτωμα, πότε στον πάγκο της κουζίνας ή στο κρεβάτι. Οι ανάσες τους κοφτές βαριές συνηγορούν στο έγκλημα, τα λόγια πρόστυχα και οι αγκαλιές γεμάτες. Βλέμματα χαμένα, στοχευμένα, γνώριμα, παντοδύναμα λατρεμένα.
Ω Θεέ Εσύ.
Τέλος.Κανένας δεν κοιμάται.
______________________________-Αχ αχ αχ κράμπα…. Μια γάμπα ζαρωμένη ανατέλλει από τα σκεπάσματα. -Τέντωσε το γόνατο και τράβα το πέλμα καλά…. Αδύνατον.
-Αχ αχ αχ κράμπα, ψάρια είδα στον ύπνο μου.
-Τέντωνε.
– Όποτε βλέπω ψάρια στον ύπνο μου κάτι παθαίνω,,,,
– Τέντωνε καλά.
– Τι; δεν με πιστέυεις;
– Σε πιστεύω-πάντα σε πιστεύω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s