Η Πόλυ Χατζημανωλάκη γράφει για τα «Δέντρα, πολλά δέντρα», της Ρούλας Γεωργακοπούλου από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ

«Επειδή λες ότι σου γράφω τα ίδια και τα ίδια και βαριέσαι…»
– από την Πόλυ Χατζημανωλάκη

29341385_10211356871973046_1555730442_n

Δεν ξέρω αν θα γράψω ποτέ το μυθιστόρημα της μαμάς μου. Μάλλον όχι. Με το καλαθάκι με στέλνει στο δάσος στη γιαγιά και εγώ ανυποψίαστη ισχυρίζομαι πως έφτασε η εποχή που την γυναικεία μου ταυτότητα θα την επινοήσω εγώ.

Και πάλι θυμάμαι τις συμβουλές και πώς θα φορώ το σκουφί το κόκκινο και να μην λοξοδρομώ στα μονοπάτια, να μην χαζεύω – τις προάλλες έδειξα σε μια υπηρεσία την ταυτότητα της μαμάς μου αντί για τη δική μου. Αυτήν έχω τώρα μαζί μου. Σας κάνει; Μα κοιτάξτε πώς της μοιάζω…

Ίσως δεν βρήκα το νήμα σε αυτόν τον λαβύρινθο που η συγγραφέας του αποκαλεί πρώτη πεζογραφική απόπειρα σε κάθε περίπτωση δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια. Με παρακίνησε να το διαβάσω πρώτο η φωτογραφία της ηρωίδας με το νυφικό στην ταράτσα την παραμονή του γάμου της.

Και ακόμα σκέπτομαι την εμβληματική αρχή της Ρεββέκας της Δάφνης ντι Μωριέ αυτό το «Μάντερλευ» το μυθικό, το λεξικό της άνοιας και άλλες εικόνες, μια φαντασμαγορία μιας προσωπικής μυθολογίας, ένα πορτρέτο σουρεαλιστικό της μητέρας, ένα κείμενο που γράφτηκε σε τόσο μικρό διάστημα, τόσο σύντομα, με μια πυκνότητα, ένα μπρίο ένας στροβιλισμός στην ονειροπόληση μια αμφισβήτηση της πραγματικότητας – μια νέα επινόηση, μια θεραπεία.

Θα θυμάμαι πάντα τη γελοιογραφία της Claire Bretecher, τις δυο γυναίκες στο άνθος της ηλικίας τους, πάνω από ένα φλιτζάνι καφέ συνομιλούν για τη ζωή τους μέχρι να φτάσουν στο θέμα της μητέρας, που το έχουν ξεπεράσει – ξεπεράσει; Ξεπεράσει λένε και οι κυματιστές γραμμές του σκίτσου γύρω από το περίγραμμα δείχνουν το πόσο αυτό το προαιώνιο θέμα, η μαμά μας, η μητέρα, η θηλυκή αρχή μας στοιχειώνει σε όποια ηλικία.
Το βιβλίο της Ρούλας Γεωργακοπούλου ήταν ένα μικρό διαμάντι, ένα ιδεόγραμμα, μια ιστορία αστεία, ευρηματική σπαρακτική. Από εκπνοή σε εκπνοή τι όμορφα και τρυφερά ένας αποχαιρετισμός ένα πέρασμα και ένα άλμπουμ λογοτεχνικών και οικογενειακών στιγμών όπου όλα ζωντανεύουν. Τόπος, άνθρωποι, ο χαμένος χρόνος, η μαμά.


Τίτλος:Δέντρα πολλά δέντρα   
Συγγραφέας : Ρούλα Γεωργακοπούλου
Σελ. 74
Τιμή: 10 ευρώ
Εκδόσεις: Πόλις, 2018


Βιογραφικό94239ad12fc5a7220ed4e52566d93bbc_L
Γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1955. Σπούδασε Γαλλική φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε για δέκα χρόνια σε σχολεία της περιφέρειας.
Στη συνέχεια ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία, στα περιοδικά Ένα, Ταχυδρόμος, Marie Claire και στις εφημερίδες Το Ποντίκι, Το Βήμα και Τα ΝΕΑ.
Σήμερα αρθρογραφεί στην Athens Voice και στα ΝΕΑ.Πέντε θεατρικά της έργα έχουν ανεβεί σε αθηναϊκές σκηνές από το 1986 ώς σήμερα.
Κυκλοφορούν η συλλογή χρονογραφημάτων της Γυναίκα μετρίου αναστήματος (εκδ. Πατάκη) και δύο θεατρικά της έργα σε ενιαία έκδοση με τον τίτλο Καρφίτσες στα γόνατα (εκδ. Το Ροδακιό).
Τα τελευταία χρόνια κάνει μεταφράσεις για τις εκδόσεις Πόλις και αυτή είναι η πρώτη της πεζογραφική απόπειρα.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η Πόλυ Χατζημανωλάκη γράφει για τα «Δέντρα, πολλά δέντρα», της Ρούλας Γεωργακοπούλου από τις εκδόσεις ΠΟΛΙΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.