«Νυχτερινές ακροβασίες»

«…σε μια στιγμή αδυναμίας,
θα σου αφηνόμουν ολότελα…»
– γράφει η Μαρία Βούλγαρη

δύσκολοι οι χειμώνες
και τα σκεπάσματα δε φτάνουν…

κι αν ήξερες να με αγκαλιάσεις
λίγο πιο στοργικά,
λίγο πιο γοητευτικά,
λίγο πιο ξεσηκωτικά
κάπως να με αποκρυπτογραφήσεις
σε μια στιγμή αδυναμίας,
θα σου αφηνόμουν ολότελα…

θυμάμαι τις σιωπές σου…
τις σκιές σου…
τις γραντζουνιές σου στα σεντόνια
αποτυπωμένες γυμνές στο σώμα μου

με ρωτούσες αν ήξερα
και σου απάντησα :
αν μ’ακούει η σιωπή,
υπάρχει ελπίδα

έχει βάλει κρύο
κι η αγκαλιά σου φωνάζει υπομονή
κι αν η υπομονή μ’ ακούει,
μου φτάνει…

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.