Χάος

«Είναι στιγμές, στο λέω 
που δεν κρατιέμαι στον αφρό 
και βουλιάζω σαν πέτρα στον ωκεανό.»
-γράφει η Σοφία Κεχαγιά

9eecfe7056ea43983d63b1a19545f923

Σε ώρα θαμπή, κοιτώ τη σιωπή
το μυαλό δεν ξεχνά
και απορίες γεννά
Πόσο χρόνο θα πάρει
να μη χρειαστεί να ξυπνάμε στραβά;
Τα όνειρά μας αμέτρητα
και πάνε μακριά.
Πότε λουλούδι θα δω να φυτρώνει
και η σκέψη να μη ματώνει;

Ένα χάος γενικώς.
Λίμνη η απελπισία,
και βυθίζομαι με μανία.
Είναι στιγμές, στο λέω
που δεν κρατιέμαι στον αφρό
και βουλιάζω σαν πέτρα στον ωκεανό.
Η αντίπερα όχθη φαντάζει μακριά
μα το κολύμπι θα λυτρώσει
αυτόν που κολυμπώντας
θα ανοίξει φτερά.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.