“Ασημένιοι κόμποι”

“Το έβγαλα με προσοχή από το κουτί. Μέτρησα τις χάντρες. Δέκα οκτώ. Όσα τα χρόνια του πικρόγλυκου γάμου.” – από την Ρένια Παπαματθαίου

keys_to_the_altar_by_neheti

Τράβηξα από το συρτάρι το σφυχτοδεμένο πουγκί. Είχε χάσει το αρχικό σχήμα του. Το τούλι είχε χάσει το άσπρο αγνό χρώμα του. Τα κουφέτα είχαν γίνη πικρόγλυκη σκόνη, κάνοντας την ύφανσή του υπόλευκη. Άδειασα από μέσα τα υπολείμματα του γυμνού αμύγδαλου. Άθελά μου τα μέτρησα. Δέκα. Έτσι έπρεπε· ζυγός αριθμός.

Το τελευταίο όμως κουφέτο ήταν πικρό. Βγαλμένο από κουκούτσι βερύκοκου. Πιο πίσω ένα πλακέ κουτί. Είχε απωλέσει κι αυτό το ροζ χρώμα του όπως τα νεανικά μάγουλα του κοριτσιού. Μέσα ένα σημείωμα κάλυπτε το καλά φυλαγμένο κόσμημα.

Η κόλλα, έπρεπε να ξεδιπλωθεί προσεχτικά· μην γίνει κι αυτή σκόνη. Οι λέξεις είχαν χάσει τη στρογγυλάδα τους, είχαν απλωθεί σαν δάκρυ. Το νόημα καθαρό ατόφιο, σαν τις χάντρες του κολιέ που συνόδευε. «Να είναι η ζωή σου κεχριμπάρι κόρη μου…» Και τα χέρια του πέρασαν στο λαιμό μου το κεχριμπαρένιο κόσμημα με το ασημένιο δέσιμο. Η γλύκα από τις μελένιες χάντρες πότισαν ζέστη την καρδιά μου.

Το έβγαλα με προσοχή από το κουτί. Μέτρησα τις χάντρες. Δέκα οκτώ. Όσα τα χρόνια του πικρόγλυκου γάμου. Το έκανα στα χέρια μου κομπολόϊ. Δέκα οχτώ, από ατόφιο κεχριμπάρι, χάντρες. Σφιχτά δεμένες μεταξύ τους. Πού και πού περασμένοι στο ασημένιο νήμα που τις κράταγε, κόμποι· από καθαρό ασήμι. Γεμάτοι κόμπους η ζωή. Η διαδρομή από την πρώτη χάντρα έως την τελευταία μεγάλη. Γέμισε το μυαλό εικόνες και παθήματα. Χρώματα και συννεφιές. Επιθυμίες και χαρές ακουμπισμένες στο ράφι της προσμονής.
Η ώρα οχτώ μετά μεσημβρίας. Έχασα το μέτρημα. Τις πήγα από δώ, τις πήγα από κεί. Μέχρι που το νήμα έσπασε κι οι κεχριμπαρένιες χάντρες σκορπίστηκαν στο πάτωμα σαν συμπηκνωμένα δάκρυα. Οι ασημένιοι μικροσκοπικοί κόμποι χάθηκαν.

Η ώρα έντεκα μετά μεσημβρίας. Η νύχτα είχε εντολή να βρέχει. Κι ακόμη ψάχνω στο πάτωμα τις κεχριμπαρένιες χάντρες. Δεν θα σηκωθώ εάν δεν βρώ και τα δέκα οχτώ κομμάτια της περασμένης ζωής.
Η μνήμη για τα τελειωμένα πράγματα είναι η μέλισσα για την επικονίαση της εμπειρίας και της ποίησης.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s