«Αναθεματισμένη κλεψύδρα»

«Κάποια Δευτέρα ένας συνάδελφος μου ‘’φόρεσε’’ κατά λάθος διάθεση Παρασκευής, μου είπε καλημέρα με φωνή Παρασκευής, γελούσε αδιάκοπα σαν να ήταν αυτή η ευλογημένη μέρα…»  – από τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο Continue reading «Αναθεματισμένη κλεψύδρα»

«Είναι να μη πιστεύεις στα θαύματα;»

«Θα κάνω ό,τι μπορώ κι ό,τι ξέρω. Δεν πρόκειται να αφεθώ. Δεν θ᾽ ακούσω τους ειδικούς. Για τη δική μου ζωή, για το δικό μου σώμα κανείς δεν ξέρει καλύτερα από μένα.» – από την Αγγελική Πλουμά Continue reading «Είναι να μη πιστεύεις στα θαύματα;»

«Η πορεία προς τον Γολγοθά»

«Το σαλόνι ήταν γεμάτο ξύλινες αντίκες και πίνακες ζωγραφικής. Ένας από αυτούς ήταν τόσο μεγάλος που έπιανε τον μισό από τον ένα τοίχο του.»  – από την Ερμιόνη Κοσκινά Continue reading «Η πορεία προς τον Γολγοθά»

«Ο φλώρος» ( επεισόδιο τρίτο)

«Άκου να δεις κούκλε μου, με τις γυναίκες δε θα ‘χεις πολλά πολλά στην ψιλή κουβέντα. Αυτά είναι για όσους δεν έχουν μεγάλο πουλί..»
– της Μαρίας Λυδίας Κυριακίδου Continue reading «Ο φλώρος» ( επεισόδιο τρίτο)

“Πρωτοχρονιά”

“Απ’ το φθινόπωρο κατεβάζω ιδέες για το που θα μπορούσαν να με βρουν τα πρώτα λεπτά του καινούργιου χρόνου. Ήθελα κάτι ξεχωριστό που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στην μνήμη μου.” – Γράφει ο Παναγιώτης Σταυρόπουλος
Continue reading “Πρωτοχρονιά”

“Ο φλώρος” (επεισόδιο πρώτο)

“Δυο πράγματα δε θα μου λείψουν όταν πεθάνω. Τα γαρίφαλα κι αυτό που όταν κάνεις ντους σου κολλάει η κουρτίνα στον κώλο.” – από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Ο φλώρος” (επεισόδιο πρώτο)

“Σχεδόν καλά”

“Τον κοίταξε λεπτομερώς. Πώς είναι δυνατόν όλα να έχουν αλλάξει κι όμως όλα να μένουν τόσο ίδια; Οι ρυτίδες, οι κινήσεις με μια δόση αμηχανίας, η υπεροχή της θέσης. Κι η αγάπη ίδια έμεινε.” – από την Αρετή Καμπίτση Continue reading “Σχεδόν καλά”

“Κουβέντες στην τύχη”

“Μπροστά μας ένα σταχτοδοχείο και το μπουκάλι με το τσίπουρο Σηκώναμε τα ποτήρια και πίναμε μαζί. Άλλοτε σαλπάραμε στη σιωπή..” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading “Κουβέντες στην τύχη”

Μια νύχτα στη σταδίου”

“Έχει μεγάλη υγρασία. Και κάπου εκεί ανάμεσα στιγμιαία ένας άνεμος ράθυμος , άφησε τα ίχνη του στους ώμους..” – από τη Ρένια Παπαματθαίου Continue reading Μια νύχτα στη σταδίου”

“Δεύτερη ευκαιρία”

“Επέστρεψε στο τώρα, στη δουλειά, προσπαθώντας να χαμογελά. Του χαμογέλασε κι εκείνη: το βλέμμα του κόλλησε στα μάτια της.”- γράφει ο Ευθύμης Καλομοίρης Continue reading “Δεύτερη ευκαιρία”

“Απρόσωπη ιστορία καθολικότητας μιας θλίψης”

“Ήταν εκείνη πού τον είχε μάθει να γελά. Εκείνη που του είχε διδάξει να κοιτάει προς τα μικρά φώτα του τώρα.” – γράφει ο Βαγγέλης Ρουσσάκης Continue reading “Απρόσωπη ιστορία καθολικότητας μιας θλίψης”

“Στο παγκάκι μου”

“Σήμερα,αρνήθηκα να πάω στη δουλειά. Σκέφτηκα πως υπήρχε ένας αρκετά προκλητικός ανοιξιάτικος ήλιος,ώστε να μη του απαντήσω αναλόγως.”
– από τη Μαρία Λυδία Κυριακίδου Continue reading “Στο παγκάκι μου”

“Μικρή ερωτική ιστορία με προκαθορισμένο τέλος”

“Μην με διώξεις απόψε, λάβε το σαν την τελευταία επιθυμία ενός θανατοποινίτη, γιατί μόνο με θάνατο μοιάζει το να σε αποχωριστώ.” – γράφει ο Βαγγέλης Ρουσσάκης Continue reading “Μικρή ερωτική ιστορία με προκαθορισμένο τέλος”