«Αναθεματισμένη κλεψύδρα»

«Κάποια Δευτέρα ένας συνάδελφος μου ‘’φόρεσε’’ κατά λάθος διάθεση Παρασκευής, μου είπε καλημέρα με φωνή Παρασκευής, γελούσε αδιάκοπα σαν να ήταν αυτή η ευλογημένη μέρα…»  – από τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο

hourglass__by_paikan07_by_paikan07-d8idyub.jpg
«Σήμερα είναι Δεύτερα, άντε να έρθει η Παρασκευή». «Μπήκε ο Απρίλης, ανυπομονώ για το Πάσχα”. Όλοι είναι στην θάλασσα, πότε επιτέλους θα πάρω άδεια να πάω κι εγώ»;
Ότι ώρα, μέρα, χρόνος είναι, πάντα κάτι θα προσμένεις, κάτι πιο καλό απ’ το τώρα και όταν έρθει αυτό, θα γυρίσεις ξανά ανάποδα την κλεψύδρα για να πάρει σειρά ο επόμενος στόχος σου. Η χαρά συνδυάζεται με το αν δουλεύεις ή είσαι ξεκούραστος και έχεις ελεύθερο χρόνο.Αρχές της εβδομάδας επιβάλλεται να είσαι κακόκεφος, απαγορεύονται χαμόγελα και τέτοιες αηδίες.

Σαν έρθει η Παρασκευή αλλάζουν οι «κανόνες», πρέπει να χοροπηδάς, τουλάχιστον 30 εκατοστά πάνω απ’ το έδαφος αν είναι εφικτό, οι σκοτούρες δεν υπάρχουν πια.Το παράδειγμα από πάνω αν και τραβηγμένο απ’ όλες τις τρίχες που υπάρχουν στα μαλλιά καταδεικνύει πως μερικά πράγματα τα κάνει το μυαλό μηχανικά, βέβαια αυτό οφείλεται στο προγραμματισμό που εμείς του κάνουμε.

Το έχουμε πείσει να συμπεριφέρεται έτσι, να διαγράφει το σήμερα, το αύριο για να δώσει όλο του το είναι στο Σαββατοκύριακο που έρχεται, πριν απ’ αυτό όλα είναι άδεια, μίζερα, απλά μια πενταήμερη προσμονή.
Κάποια Δευτέρα ένας συνάδελφος μου «φόρεσε» κατά λάθος διάθεση Παρασκευής, μου είπε καλημέρα με φωνή Παρασκευής, γελούσε αδιάκοπα σαν να ήταν αυτή η ευλογημένη μέρα. Προσπάθησα να τον συνετίσω με πολλούς τρόπους, τού έδειξα το ημερολόγιο σε περίπτωση που μπερδεύτηκε, ύστερα του πρότεινα να παρατηρήσει μερικούς  θλιμμένους(όπως έπρεπε λόγω μέρας) συναδέλφους που υπήρχαν γύρω, αυτός δεν έπαιρνε χαμπάρι.

Προσωπικά παρεξηγήθηκα, βρήκα  την συμπεριφορά του ανάρμοστη, αποφασίσαμε με τους υπολοίπους να μην έχουμε πολλά-πολλά μαζί του, μετά σκεφτήκαμε ότι ήταν Δευτέρα οπότε ούτε μ’ αυτόν αλλά ούτε μεταξύ μας ανταλλάζαμε πολλές κουβέντες.

Αναρωτήθηκα πως θα ήταν αν είχαμε όλοι την ίδια διάθεση. Απ’ την επόμενη κιόλας μέρα αποφάσισα να τον μιμηθώ, «ντύθηκα» Παρασκευή απ’ το πρωί της Τρίτης, γελούσα ακόμη και με ηλίθια αστεία.(το συνηθίζω τέλος της εβδομάδας)

Στην αρχή είχα τύψεις τ’ ομολογώ, όσο πέρναγε ο καιρός όμως μου άρεσε, ξεκίνησα να κάνω μερικές δραστηριότητες μέσα στην εβδομάδα που πάντα ήθελα.

Σήμερα ξύπνησα χωρίς να θυμάμαι ποια μέρα είναι, τι σημασία είχε…

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s