«Κοίταξα το φως.
Εξόρισες το σκοτάδι…»
– γράφει η Ανδρονίκη Ατζέμογλου

Έκλεισα τα μάτια στο σκοτάδι.
Ατένισες το φως.
Κοίταξα το φως.
Εξόρισες το σκοτάδι.
Το είδα με τα μάτια ενός άλλου και άστραψε.
Εάν δεν ήσουν εσύ ο Προμηθέας
που άναβε μια μια τις πυγολαμπίδες των αστεριών
φωτίζοντας χαμένες μνήμες,
ποιος
δέσμιος της φωτιάς δυο ματιών σπινθηροβόλων που
έψαχναν μες το σκοτάδι για αυτή
τη σπίθα.