Vintage

«Η μητέρα του τον είδε να στέκεται εμβρόντητος και ήρθε κοντά του για να δει τι βρήκε. Όταν είδε την εικόνα, την σήκωσε στα χέρια της κι έμεινε να την κοιτά για αρκετά λεπτά.»
-γράφει η Βασιλική Δραγούνη


Surreal vintage diorama

Η μητέρα του συνέλεγε σκουπίδια. Στόλιζε με αυτά το σπίτι. Ο Cristian όμως δεν θα τα αποκαλούσε ποτέ αντίκες ή αντικείμενα συλλεκτικού ενδιαφέροντος ή ελαφρώς μεταχειρισμένα ή οτιδήποτε άλλο. Για εκείνον ήταν απλά «σκουπίδια».

«Όχι για όλους», συνήθιζε να λέει η μητέρα, επιλέγοντας κάποιο τερατούργημα από τους σωρούς που γέμιζαν τη σοφίτα και το υπόγειο και, αργότερα, το σαλόνι τους καθώς και οποιοδήποτε άλλο μέρος του σπιτιού. Για την κρεβατοκάμαρα είχε κρατήσει ένα ορείχαλκο κηροπήγιο, ένα μεταλλικό αυτοκινητάκι από τη δεκαετία του ’50 και ένα καπέλο μινκ -«είναι το τέλειο εύρημα. Πάντα αναζητώ το τέλειο εύρημα όχι μόνο για το σπίτι αλλά και για μένα».

Ο πατέρας του Cristian δεν ήταν το τέλειο εύρημα. Καθόλου μάλιστα. Μια μέρα, τελικά, εξαφανίστηκε. Ο Cristian από μικρό παιδί άκουγε τους ατελείωτους καυγάδες τους για τα βουνά των μπιμπελό και των μπιχλιμπιδιών καθώς και για όλους τους «θησαυρούς» που δεν μπορούσε να αποχωριστεί η μητέρα του. Κατά βάθος γνώριζε πως όλα εκείνα τα σκουπίδια ήταν ο λόγος που ο πατέρας του τους είχε εγκαταλείψει. Είχε προσπαθήσει επανειλημμένως να την προειδοποιήσει, αλλά εκείνη ήταν ανυποχώρητη. Όταν μετά την εξαφάνισή του πατέρα του είχε έρθει η αστυνομία σπίτι τους, φαινόταν χαμένη μέσα σε έναν κόσμο παλιών αντικειμένων και ιδιωτικών ψιθύρων.

«Όχι, τίποτα δεν λείπει… μόνο τα αθλητικά παπούτσια του και η πρώτη φωτογραφία που τραβήξαμε αφότου γεννήθηκε ο Cristian…  σε μια ασημένια κορνίζα με αγγέλους στις γωνίες…»

«…πράγμα που με κάνει να πιστεύω…»

«…όχι, όχι, ήταν ευτυχισμένος, ήρεμος, ποτέ δεν είχε αναφέρει…»

Από τότε που ο πατέρας του έφυγε, η μητέρα χειροτέρεψε. Εθίστηκε κυριολεκτικά σε κάθε υπαίθριο second hand παζάρι, σε κάθε flea market, σε κάθε λαϊκή αγορά ρετρό αντικειμένων. Ακόμα και σε άδειους κάδους, όπου ξένοι είχαν αφήσει κάθε λογής απομεινάρι από τον ανοιξιάτικο καθαρισμό. Και τις περισσότερες φορές έσερνε και τον Cristian μαζί της.

Ό, τι κι αν έψαχνε, δεν το βρήκε.

Το βρήκε όμως ο Cristian. Σε ένα flea market. Μια ασημένια κορνίζα με αγγέλους στις γωνίες να πλαισιώνει μια οικογενειακή φωτογραφία στο κέντρο. Με δυσκολία μπορούσε κανείς να διακρίνει ένα ζευγάρι με ένα μωρό. Η φωτογραφία ήταν ξεθωριασμένη και το γυαλί ήταν βρώμικο, καλυμμένο από ένα παχύ συμπαγές στρώμα σκόνης που είχε πάρει ένα βαθύ καφεκόκκινο χρώμα.  Η μητέρα του τον είδε να στέκεται εμβρόντητος και ήρθε κοντά του για να δει τι βρήκε. Όταν είδε την εικόνα, την σήκωσε στα χέρια της κι έμεινε να την κοιτά για αρκετά λεπτά. Έφυγε χωρίς να πει ούτε μια λέξη.

Όταν ανακαλύψει κανείς το τέλειο εύρημα πρέπει να ‘ναι ευτυχισμένος, έτσι δεν είναι;

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.