«Ερμογένης»

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον δρούσε πολιτικά και οικονομικά ο Ερμογένης. Είχε ένα εργαστήριο αργυροχρυσοχοΐας, κοντά στον ναό του Ηφαίστου (στο Θησείο). -γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης Ο Ερμογένης ήταν Αθηναίος, καταγόταν από παλιά αριστοκρατική γενιά. Γνήσιο τέκνο της ξακουστής πόλης. … Συνεχίστε την ανάγνωση «Ερμογένης»

Νύχτα 99η

«…προχώρησε μέσα στο κρύο, καλύτερα λέει να μην πεθάνω απόψε, μπορεί τελικά και να’ ταν μεθυσμένο, ποιο σώμα δεν θέλει να πεθάνει απόψε; »
– γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης Συνεχίστε την ανάγνωση Νύχτα 99η

«Αμετάκλητα Πριν»

Έτσι όπως ήταν αγουροξυπνημένη, δεν αντιλήφθηκε αμέσως το περίεργο φόντο στην οθόνη της. Ροζ; Πότε έβαλε ροζ λουλουδάκια στην επιφάνεια εργασίας; -γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Αμετάκλητα Πριν»

«Παραμονὴ Χριστούγεννα», του Φώτη Κόντογλου

«Κάθε τόσο ἄνοιγε ἡ πόρτα καὶ μπαίνανε τὰ παιδιὰ ποὺ λέγανε τὰ κάλαντα. Ἄλλα μπαίνανε, ἄλλα βγαίνανε. Καὶ δὲν τὰ λέγανε μισὰ καὶ μισοκούτελα, μὰ τὰ λέγανε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἴσαμε τὸ τέλος, μὲ φωνὲς ψαλτάδικες, ὄχι σὰν καὶ τώρα, ποὺ λένε μοναχὰ πέντε λόγια μπρούμυτα κι ἀνάσκελα, καὶ κεῖνα παράφωνα..» Συνεχίστε την ανάγνωση «Παραμονὴ Χριστούγεννα», του Φώτη Κόντογλου

«Αγάπη μου»

«Έχεις φως. Ασυναίσθητα κοίταξα το ρολόι, εφτάμισι το απόγευμα. «Τώρα θα μαγειρεύεις», σκέφτηκα, αλλά μετά θυμήθηκα πως ήταν Παρασκευή και τις Παρασκευές δεν έκανες καμία δουλειά». – γράφει η Νούλη Τσαγκαράκη Συνεχίστε την ανάγνωση «Αγάπη μου»

«Μία επιστολή του Νίτσε»

«Ω, είμαι χαμένος. Ένας καιόμενος Ίκαρος, με το αίμα του ήλιου να πληγώνει την καρδιά.Κι όλο το κορμί της, το καλύπτει το απαλό φως τού φεγγαριού»
– γράφει ο Χριστόφορος Τριἀντης Συνεχίστε την ανάγνωση «Μία επιστολή του Νίτσε»

«Στα μάτια»

«Δύο λευκά αδύνατα και πλαδαρά πόδια ξεπρόβαλαν τότε διστακτικά από τα ζεστά σκεπάσματα και βυθίστηκαν στις δύο μάλλινες παντόφλες που υπήρχαν στο κάτω μέρος του κρεβατιού..»
– γράφει ο Γιάννης Τζαβέλλας Συνεχίστε την ανάγνωση «Στα μάτια»

«Ο αναπτήρας»

«Μια μέρα που ήταν μόνη στο σπίτι και έψαχνε να βρει φωτιά α ανάψει τσιγάρο, ανακάλυψε πως εκείνος είχε κλειδώσει το συρτάρι με τους αναπτήρες του…»
– γράφει η Τίνα Σπυράτου Σουσού Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο αναπτήρας»

«Το Γκισέ»

«- Σας παρακαλώ… μουρμούρισα. Έπρεπε τουλάχιστον να προσπαθήσω.
– Εσείς κάνατε ευχή όταν γεννήθηκε η κόρη σας;
– Ναι»
– γράφει η Σταυρούλα Αντζουλάκου Συνεχίστε την ανάγνωση «Το Γκισέ»

«ΑΘΗΝΑ ΧΑΤΖΗΕΣΜΕΡ: η 17χρονη αγωνίστρια της ΕΠΟΝ και δυο επιστολές που δε πρόλαβε να γράψει»

«Βαριανασαίνω. Οι χτύποι της καρδιάς μου, μετρημένοι. Έφτασα μέχρι εδώ. Αγωνίστηκα. Δεν μετανιώνω.
Ενάντια στο φασισμό για μια πιο δίκαιη κοινωνία…»
– γράφει η Μελίνα Σώκου Συνεχίστε την ανάγνωση «ΑΘΗΝΑ ΧΑΤΖΗΕΣΜΕΡ: η 17χρονη αγωνίστρια της ΕΠΟΝ και δυο επιστολές που δε πρόλαβε να γράψει»

«Χαρακιές στο τσιμέντο» (σαν τατουάζ)

Τον είδε να κάθεται στη βεράντα, σταυροπόδι. Επιβλητικό, όπως πάντα. Φορούσε ένα μπλε σκούρο ναυτικό τζόκεϊ. Άκουγε μουσική, από ένα ραδιοφωνάκι παγκοσμίου λήψεως που είχε πάντα μαζί του. – γράφει ο Albus Viridis Συνεχίστε την ανάγνωση «Χαρακιές στο τσιμέντο» (σαν τατουάζ)

«Στο μυστικό»

«Ο Νικήτας κατέβηκε στον στάβλο. Την πλησίασε στα γόνατα και τη φίλησε ανάμεσα στα βλέφαρα. Του φάνηκε ακόμα ζεστή…»
– γράφει ο Γιώργος Σπυράκης Συνεχίστε την ανάγνωση «Στο μυστικό»

Ένα βουνό που το λένε Βαγγέλη.

Αυτοδίδακτος σε πολλές μαστοριές. Από το χτίσιμο μέχρι τα υδραυλικά, την υλοτομία, τα «κήπια» (μποστάνια κηπευτικών), ηλεκτρικά, σκεπές, τοιχοποιϊα, γεωργικές μηχανές, κτηνοτροφία. -γράφει ο Γιώργος Σκαρβέλης Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα βουνό που το λένε Βαγγέλη.

«Ο κλέφτης, ο άνεμος και το… καλό συναπάντημα!»

«Πίστευες ακόμη στις μαγικές ιδιότητες των λουλουδιών κι ας σε έλεγαν παλιομοδίτη…»
– από την Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο κλέφτης, ο άνεμος και το… καλό συναπάντημα!»

«Ο κυρ-Νίκος»

Η μοναδική ευχάριστη ασχολία του, πλέον, βρίσκεται στη φροντίδα του κτήματός του. Παρά το χρόνο που κουβαλάει στην πλάτη του, το επισκέπτεται κάθε μέρα. -από την Άννα Κεχαγιά Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο κυρ-Νίκος»

«Η Σύμβαση» (β’ μέρος)

«Δυσκολευόταν επίσης να πιστέψει πως ίσως η Πόπη, τον άφηνε. Δεν θ’ άντεχε να την χάσει, αλλά στο Ποπάκι του άρεσε η άνεση, το ωραίο ντύσιμο τα ακριβά εστιατόρια..» από την Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Η Σύμβαση» (β’ μέρος)

«Η τελευταία του νύχτα»

Ο παγωμένος χειμωνιάτικος αέρας μπήκε ορμητικά στο δωμάτιο που μύριζε κλεισούρα, αλκοόλ και τσιγάρο και του έκοψε στιγμιαία την αναπνοή. -από την Εύη Δουργούτη Συνεχίστε την ανάγνωση «Η τελευταία του νύχτα»

« Γύρνα τον διακόπτη»

«Γύρισα τον διακόπτη και χάθηκα στους τρισδιάστατους λαβύρινθους που αγκάλιασαν το δωμάτιό μου…» – από την Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση « Γύρνα τον διακόπτη»

«Τότε που στάθηκα δειλός»

«Δεν κυκλοφορούσε πολύς κόσμος στο δρόμο. Περπατούσα στην μεγάλη λεωφόρο και πήγαινα προς την αγαπημένη μου καφετέρια.» – από τον Αντώνη Καρά Συνεχίστε την ανάγνωση «Τότε που στάθηκα δειλός»

«Η απόδραση των αριθμών»

«Το νούμερο 2 ήταν πολύ αγαπησιάρικο. Ερωτοχτυπημένο πάντα και όλοι το πείραζαν γι’ αυτό. Το νούμερο 3 ήταν ιδιαίτερα ανοιχτόμυαλο και σόκαρε ενίοτε τους άλλους..»
– από τη Μαρία Ιατρίδη Συνεχίστε την ανάγνωση «Η απόδραση των αριθμών»

« Ο Επιτάφιος»

«Ελαφρύ αεράκι φυσούσε, λεμονανθοί και πασχαλιά γλυκαίνανε τη γλώσσα μας, τα τελευταία άσπρα σύννεφα άνθιζαν στον ορίζοντα, ψηλά στον ουρανό μπηγμένη μια λεπίδα φεγγαριού, μάτωνε ο κόσμος κι εμείς δε το ξέραμε.»
– από την Αγγελίνα Κλαυδιανού Συνεχίστε την ανάγνωση « Ο Επιτάφιος»

«Αυτή η νύχτα μένει.»

«Κάθεται στο πλατύσκαλο της σχετικά παλιάς πολυκατοικίας και ξεκινά γι’ άλλη μια φορά αυτό που μισεί, τις σκέψεις..» – του Παναγιώτη Σταυρόπουλου Συνεχίστε την ανάγνωση «Αυτή η νύχτα μένει.»

«Από αγάπη και πέτρα» (μέρος α´)

«Το είχε φιλοσοφήσει το πράγμα καιρό τώρα – δεν θάχανε δα κι η Βενετιά βελόνι αν αυτός χανόταν κάποια στιγμή από προσώπου γης..»
– της Βασιλικής Αποστολοπούλου Συνεχίστε την ανάγνωση «Από αγάπη και πέτρα» (μέρος α´)

«Οι Επιστολές»

«Οι καλύτερες επιστολές θα διαβάζονταν σε δημόσιες εκδηλώσεις, σε σχολεία και σε πανεπιστημιακά ιδρύματα..» – του Χριστόφορου Τριάντη Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι Επιστολές»

«Όταν ξέσπασε η αλήθεια» (μικρές ιστορίες)

«Είχε σχεδόν μιάμιση ώρα να σκοτώσει μέχρι να ξεκινήσουν τα πρώτα δρομολόγια του ΜΕΤΡΟ, εξάλλου δε σκόπευε να μπει εκεί νωρίτερα από τις 07:00, άρα τρεισήμισι ολόκληρες ώρες..» – από τον Μανόλη Κωνσταντάκη Συνεχίστε την ανάγνωση «Όταν ξέσπασε η αλήθεια» (μικρές ιστορίες)

«Τα δύο μπλε»

«Στη μέση στο πρεβάζι, στο μπλε παράθυρο, ένα γλαστράκι· κι αυτό μπλε. Το χώμα του ξερό και το πιατάκι από κάτω, στεγνό κι αυτό.» – από τη Ρένια Παπαματθαίου Συνεχίστε την ανάγνωση «Τα δύο μπλε»

«Αίτηση διαζυγίου στους γονείς»

«Αισθάνομαι τύψεις που ήμουν η αιτία να βρίσκονται αντικριστά και εύχομαι να μεγαλώσω γρήγορα και να πηγαίνω με τα μέσα μεταφοράς απ’ τον έναν στον άλλον.»
– από τον Παναγιώτη Σταυρόπουλο Συνεχίστε την ανάγνωση «Αίτηση διαζυγίου στους γονείς»

«Πρωτοχρονιά»

«Απ’ το φθινόπωρο κατεβάζω ιδέες για το που θα μπορούσαν να με βρουν τα πρώτα λεπτά του καινούργιου χρόνου. Ήθελα κάτι ξεχωριστό που θα μείνει χαραγμένο για πάντα στην μνήμη μου.» – Γράφει ο Παναγιώτης Σταυρόπουλος
Συνεχίστε την ανάγνωση «Πρωτοχρονιά»

«Όνειρα»

«Σήμερα πέθανα ίσως και χτες, μου απαντάει ο περιπτεράς, αλλά δεν έχουν χώρο στην κόλαση, είναι κι η απεργία των νεκροπομπών και δουλεύω ακόμα. «- από τον Δημήτρη Κουτσιφέλη Συνεχίστε την ανάγνωση «Όνειρα»

«Οι χαρτοπετσέτες»

«Προς στιγμήν σκέφτηκε να χαρίσει τις χαρτοπετσέτες του στον κολλητό του. Όμως μετά του ήρθε στο μυαλό ο Φραντς Κάφκα και ο Μαξ Μπροντ. »
– από τον Αντώνη Καραγιώργο Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι χαρτοπετσέτες»

«Γράμμα στο Νέο Έτος»

«Σχεδόν από την απαρχή του ανθρώπινου κόσμου είναι φτιαγμένο το Κλουβί.Κληροδοτείται με συνέπεια από γενιά σε γενιά και είναι φτιαγμένο από εκατομμύρια άλλα μικρότερα…»
– γράφει η Μαρία Λυδία Κυριακίδου Συνεχίστε την ανάγνωση «Γράμμα στο Νέο Έτος»

«Ο Αμερικάνος», χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

«Έβγα να ιδείς, έβγα να ιδείς,

σκύλα, κορμί που τυραγνείς.»  Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο Αμερικάνος», χριστουγεννιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

«Άλλο α κάμεις..»

«Όταν έχασα το δικό μου παιδί, δεν ήξερα τι να κάνω… πως διαχειρίζεσαι κάτι τέτοιο; Πως συνεχίζεις να ζεις;» – από την Ζηνοβία Βελόνγκα Συνεχίστε την ανάγνωση «Άλλο α κάμεις..»

«Καρμίλα Τσιρέλη»

«Στις ατέλειωτες ώρες της φωταγωγημένης φυλακής μου, που όμως τόσο πολύ αγαπώ καθώς με κρατάει ασφαλή από την ερεβώδη δίψα της, σκέφτομαι πως θα έπρεπε να φανώ πιο έξυπνος και να μην την πολεμήσω. » – γράφει ο Ιωάννης Μπάχας Συνεχίστε την ανάγνωση «Καρμίλα Τσιρέλη»

«Άνοιξη αφέντρα»

Δεύτερη μέρα του Πάσχα, μόλις αρραβωνιασμένοι, κι επιστρέφαμε ευτυχισμένοι από ένα υπέροχο τετραήμερο στις Λακωνικές παραδοσιακές γωνιές. -γράφει ο Θωμάς Αργυρέας. Συνεχίστε την ανάγνωση «Άνοιξη αφέντρα»

«Σχεδόν καλά»

«Τον κοίταξε λεπτομερώς. Πώς είναι δυνατόν όλα να έχουν αλλάξει κι όμως όλα να μένουν τόσο ίδια; Οι ρυτίδες, οι κινήσεις με μια δόση αμηχανίας, η υπεροχή της θέσης. Κι η αγάπη ίδια έμεινε.» – από την Αρετή Καμπίτση Συνεχίστε την ανάγνωση «Σχεδόν καλά»

«Εντελέχεια»

«Εύχομαι μια μέρα να γιατρευτούν όλες οι πληγές μου μα πιο πολύ αυτές που δεν φαίνονται. Θα ήθελα να στις δείξω, να είσαι η μητέρα που θα τις γιατρέψεις. » – από την Αρετή Καμπίτση Συνεχίστε την ανάγνωση «Εντελέχεια»

«Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία»

«»Εκείνο που θυμάμαι από εκείνο το καλοκαίρι είναι ένα γλέντι που είχε γίνει στο χωριό μας στον 15αύγουστο. Ανάμεσα στα τραπέζια, την μουσική και το παιχνίδι, υπήρχε ένας τύπος που πουλούσε μπαλόνια. » – γράφει ο Νίκος Βραχασωτάκης Συνεχίστε την ανάγνωση «Μια μάλλον αισιόδοξη ιστορία»

«Κατά συρροήν αυτόχειρ»

«Με κράτησαν νομίζω ως τα ξημερώματα. Δεν ηύραν άκρη. Βάλαν τη νέα ετούτη υπόθεση στο αρχείο τους, στις «ανεξιχνιάστων αιτιών αυτοκτονίες παρελθόντος χρόνου»..» – γράφει ο Άγγελος Ήβος Συνεχίστε την ανάγνωση «Κατά συρροήν αυτόχειρ»

«Το σφυρί και το καλέμι»

«Ένα χτύπημα των δακτύλων. Τόσο χρειάζεται ο ανθρώπινος νους για να ξυπνήσει ή να σαλέψει. Να ζυμώσει ή να διαλύσει. Να κοιτάξει τον καθρέπτη ή τη σκιά του.»
– γράφει ο Ραφαήλ Αρετάκης Συνεχίστε την ανάγνωση «Το σφυρί και το καλέμι»

«Για ένα πουκάμισο αδειανό»

«Ελύθηκαν τα γόνατά μου ντιπ. Ζάρωσα μουγγαμένος. Γυναίκα έμοιαζε πως ήτουνα ετούτο. Αλλά δεν ήτανε κανονικιά.»
– γράφει ο Άγγελος Ήβος Συνεχίστε την ανάγνωση «Για ένα πουκάμισο αδειανό»