«Μιάμιση ρυτίδα»

«Μια γυναίκα γράφει
Αίμα στάζουν τα μάτια της
Πίσω απ το ηλιοβασίλεμα.»
– από  τον Δημήτρη Κουτσιφέλη


middle_aged_woman_by_bottleofhell-d8v2dip.jpg

 

Μια γυναίκα κλαίει

Τρυπημένη απ τη μύτη της βελόνας

Πέρα απ τα σύννεφα

Στο βροντερό παρόν του κεραυνού,

Κομματιάζει

Τη θύελλα, ράβει

Το φόρεμα της γεμάτο καταιγίδα.

*

Μια γυναίκα γράφει

Αίμα στάζουν τα μάτια της

Πίσω απ’ το ηλιοβασίλεμα

Στην απουσία των σκιών, τις νύχτες

Συντρίβει
των ποιητών τις λέξεις,
βάφει

Κόκκινα τα θραύσματά
τους.

*

Μια γυναίκα προσμένει

Θλίψη κι ελπίδα στα χείλη της

Παράλληλα με τη φωνή του σταθμάρχη

Στις αποβάθρες
Αφίξεων η αναχωρήσεων, αδιάφορο
και οι δύο
Σφραγίζονται με φιλί.

*
Μια γυναίκα γελάει

Κάθε που τη φωνάζει θάλασσα
Ασφαλές το ναυάγιο, ξέρει
Ακολουθεί ο πνιγμός του.
Κλαίει, γράφει, προσμένει, γελάει
Η γυναίκα του.

 

Μια σκέψη σχετικά μέ το “«Μιάμιση ρυτίδα»

  1. Ο ποιητης μου με εκανε πολλες φορες να κλάψω: συναίσθημα,νοσταλγία,λυρισμος,ανθρωπιά .ζΟ Δημητρης Κουτσφελης συνδυάζει τον λυρισμό του ,τα τοςα προσόντα του με μια αποψη για τη ζωη ,για τον ανθρωπο !Τον διαβαζω,οπου τον βρω

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.