Απόγευμα, διαμέρισμα

«Κάποιος άλλος μου υπαγορεύει στο κεφάλι μου
τι να γράψω.
Αρκετά κάθισε λέει
και με προειδοποιεί πως τώρα
πια δεν θα σωπάσει.»
– γράφει ο Νίκος Σταϊκούλης

656133d08c775735ad4f524bbd5013d8

Προσπάθησα πραγματικά πολύ
να μην είμαι κάποιος άλλος.

Ώρες ώρες χάνω ολοκληρωτικά το νόημα
κοιμάμαι μες στο απόγευμα
φοβάμαι το αύριο
κι έτσι σκαλίζω με μανία
-καθότι επάγγελμα-
να βρω αν τελικά υπήρξε
κάποιο έστω νόημα στο παρελθόν.

Που είσαι;
Ξέρεις κάποτε ένα αδέσποτο σκυλί
αναγνώρισε το σφύριγμά μου
κι έπεσε μέσα στην αγκαλιά μου
χάριν της φροντίδας που του είχα δείξει

ε λοιπόν κάθε μέρα γυρνάω
τους δρόμους και σφυρίζω
μήπως βρεθείς κάπου
και θυμηθείς τις πρώτες ώρες.

Δεν είναι άλλο το νόημα του παρελθόντος και της μνήμης
από το σφύριγμα

Γράφω λόγια που δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν.
Κάποιος άλλος μου υπαγορεύει στο κεφάλι μου
τι να γράψω.
Αρκετά κάθισε λέει
και με προειδοποιεί πως τώρα
πια δεν θα σωπάσει.

Κι έτσι καθώς οι γίγαντες
περιφέρονται και ρουφούν με μανία ολόκληρη τη γη
εγώ κρυμμένος στην καλύβα μου
δεν βγαίνω
αφού φωνάζουν με ορμή
διαλύοντας κάθε φιλοδοξία μου
στην άσφαλτο.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.