Το φλυτζάνι εκεί
μα δέν ήρθες…
-γράφει η Μαρία Κλάψα

Πληρωμένες γιορτές
των γονιών μου οι χαρές
γίναν προίκες…

Τελειώνει ο καφές
Το φλυτζάνι εκεί
μα δέν ήρθες…

Πυρωμένες κραυγές
στην σιωπή την υγρή θυσιάζω…

Με σκαλίζει η φωτιά….
σου φυλάω αγκαλιές
κι αν δεν ήρθες εχθές…

Δεν σ’ αλλάζω.