«..κάτι περισσότερο
από ομορφιά ο έρωτας…» – από τη Λουκία Πλυτά

Με πόση βιασύνη κρίνετε
τη σβελτάδα του ελαφιού.
Παρακαλώ κοπιάστε.
Η φωνή, δεν είναι ο λόγος
μα κάτι περισσότερο
από ομορφιά ο έρωτας.
Κάτι περισσότερο
από τα αξύπνητα
μπηγμένα
στην πολυθρόνα νύχια σας
ουρλιάζει τα μεσάνυχτα
νωρίς
υπερβολικά νωρίς
η σύλληψη
δεν πρόφτασε να κυλήσει
στο άκαμπτο σώμα σας
οριζοντιωμένες οι αισθήσεις,
αποκοιμήθηκαν σε μια στιγμή.