«Θεέ μου
σ’ ευχαριστώ
που μου σκίζεις αργά αργά
όλα τα συγχωροχάρτια που ‘χα μονογράψει
για τους δεσμοφύλακές μου..»
-από την Ευαγγελία Αγγελούση

Θεέ μου
σ’ ευχαριστώ
που μου σκίζεις αργά αργά
όλα τα συγχωροχάρτια που ‘χα μονογράψει
για τους δεσμοφύλακές μου
και για τον εαυτό μου.

Σ’ ευγνωμονώ, Θεέ μου
που περιμένεις καρτερικά να καταλάβω
πως δεν χωρά καμιά συγχώρεση
η φυλάκιση της αλήθειας.

Δεν αναγνωρίζεται καμιά κατανόηση
στον καταποντισμό της ουσίας.
Δεν επιτρέπεται καμιά αστυνόμευση
στην αβρή αλητεία της ψυχής
από αγύρτες κόσμους σοβαροφάνειας.

Τούτο τον κόσμο που πονώ
χρωστώ να τον διαλέξω.